34Sebe’ Suresi

Kuran Sırası: 34 İniş Sırası: 58

Kırık Meal (Okunuş) Meali

|El-Hamdu: hamd

| lillahi: Allah'a mahsustur

| lleƶī: öyle ki

| lehu: onundur

| mā: ne varsa

| fī:

| s-semāvāti: göklerde

| ve mā: ve ne varsa

| fī:

| l-erDi: yerde

| ve lehu: ve onlar

| l-Hamdu: hamd

| fī:

| l-āḣirati: ahirette

| ve huve: ve O

| l-Hakīmu: hüküm ve hikmet sahibidir

| l-ḣabīru: haber alandır

| (34:1)

|yeǎ'lemu: bilir

| mā: ne ki

| yelicu: giriyor

| fī: içine

| l-erDi: yerin

| ve mā: ve ne ki

| yeḣrucu: çıkıyor

| minhā: ondan

| ve mā: ve ne ki

| yenzilu: iniyor

| mine: -ten

| s-semāi: gök-

| ve mā: ve ne ki

| yeǎ'rucu: çıkıyor

| fīhā: oraya

| ve huve: ve O

| r-raHīmu: çok esirgeyendir

| l-ğafūru: çok bağışlayandır

| (34:2)

|veḳāle: ve dediler ki

| elleƶīne: kimseler

| keferū: inkar eden(ler)

| lā:

| te'tīnā: bize gelmez

| s-sāǎtu: sa'at

| ḳul: de ki

| belā: hayır

| verabbī: Rabbim hakkı için

| lete'tiyennekum: o mutlaka size gelecektir

| ǎālimi: bilen

| l-ğaybi: gaybı

| lā:

| yeǎ'zubu: gizli kalmaz

| ǎnhu: O'ndan

| miṧḳālu: ağırlığınca

| ƶerratin: zerre

| fī: olan

| s-semāvāti: göklerde

| ve lā: ne de

| fī: olan

| l-erDi: yerde

| ve lā: ve yoktur

| eSğaru: küçük

| min:

| ƶālike: bundan

| ve lā: ve yoktur

| ekberu: büyük

| illā: ki olmasın

| fī:

| kitābin: bir Kitapta

| mubīnin: apaçık

| (34:3)

|liyecziye: mükafatlandırması için

| elleƶīne: kimseleri

| āmenū: inanan(ları)

| ve ǎmilū: ve yapanları

| S-SāliHāti: iyi işler

| ulāike: işte

| lehum: onlar için vardır

| meğfiratun: mağfiret

| ve rizḳun: ve rızık

| kerīmun: güzel

| (34:4)

|velleƶīne: kimseler ise

| seǎv: çalışan(lar)

| fī: hakkında

| āyātinā: ayetlerimiz

| muǎācizīne: aciz bırakmağa

| ulāike: işte

| lehum: onlar için vardır

| ǎƶābun: bir azab

| min:

| riczin: pislikten

| elīmun: acı

| (34:5)

|ve yerā: ve görürler

| elleƶīne: kimseler

| ūtū: kendilerine verilen(ler)

| l-ǐlme: bilgi

| lleƶī:

| unzile: indirilenin

| ileyke: sana

| min: -nden

| rabbike: Rabbi-

| huve:

| l-Haḳḳa: gerçek olduğunu

| ve yehdī: ve ilettiğini

| ilā:

| SirāTi: yoluna

| l-ǎzīzi: mutlak galib

| l-Hamīdi: ve hamde layık olanın

| (34:6)

|veḳāle: ve dediler ki

| elleƶīne: kimseler

| keferū: inkar eden(ler)

| hel: mi?

| nedullukum: size gösterelim

| ǎlā:

| raculin: bir adam

| yunebbiukum: size haber veren

| iƶā: zaman

| muzziḳtum: siz parçalandığınız

| kulle: tamamen

| mumezzeḳin: dağılıp

| innekum: sizin

| lefī: içinde olacağınızı

| ḣalḳin: bir yaratılış

| cedīdin: yeni

| (34:7)

|efterā: uydurdu mu?

| ǎlā: karşı

| llahi: Allah'a

| keƶiben: bir yalan

| em: yoksa

| bihi: kendisinde -mi var?

| cinnetun: delilik-

| beli: hayır

| elleƶīne: kimseler

| lā:

| yu'minūne: inanmayanlar

| bil-āḣirati: ahirete

| fī: içindedirler

| l-ǎƶābi: azab

| ve DDelāli: ve bir sapıklık

| l-beǐydi: uzak

| (34:8)

|efelem:

| yerav: görmüyorlar mı?

| ilā:

| mā: bulunanı

| beyne: arasında (önlerinde)

| eydīhim: elleri (önlerinde)

| ve mā: ve bulunanı

| ḣalfehum: arkalarında

| mine: -ten

| s-semāi: gök-

| vel'erDi: ve yerden

| in: eğer

| neşe': dilesek

| neḣsif: batırırız

| bihimu: onları

| l-erDe: yere

| ev: ya da

| nusḳiT: düşürürüz

| ǎleyhim: üzerlerine

| kisefen: parçalar

| mine: -ten

| s-semāi: gök-

| inne: şüphesiz

| fī: vardır

| ƶālike: bunda

| lāyeten: bir ibret

| likulli: hepsi için

| ǎbdin: kul(ların)

| munībin: yönelen

| (34:9)

|veleḳad: ve andolsun ki

| āteynā: verdik

| dāvūde: Davud'a

| minnā: tarafımızdan

| feDlen: bir üstünlük

| yā: EY/HEY/AH

| cibālu: dağlar

| evvibī: tesbih edin

| meǎhu: onunla beraber

| ve TTayra: ve (ey) kuşlar

| ve elennā: ve yumuşattık

| lehu: ona

| l-Hadīde: demiri

| (34:10)

|eni:

| ǎ'mel: yap

| sābiğātin: geniş zırhlar

| ve ḳaddir: ölçülü yap

| fī:

| s-serdi: dokumasını

| veǎ'melū: ve (hepiniz) yapın

| SāliHen: iyi işler

| innī: çünkü ben

| bimā:

| teǎ'melūne: yaptıklarınızı

| beSīrun: görmekteyim

| (34:11)

|velisuleymāne: ve Süleyman'a

| r-rīHa: rüzgarı

| ğuduvvuhā: sabah gidişi

| şehrun: bir ay(lık mesafe)

| ve ravāHuhā: ve akşam dönüşü

| şehrun: bir ay(lık mesafe)

| ve eselnā: ve akıttık

| lehu: onun için

| ǎyne: kaynağını

| l-ḳiTri: katran

| ve mine: ve bir kısmı

| l-cinni: cinlerin

| men: ki

| yeǎ'melu: çalışırdı

| beyne: onun önünde

| yedeyhi: onun önünde

| biiƶni: izniyle

| rabbihi: Rabbinin

| ve men: ve kim

| yeziğ: sapsa

| minhum: onlardan

| ǎn: -dan

| emrinā: buyruğumuz-

| nuƶiḳhu: ona taddırırdık

| min:

| ǎƶābi: azabı

| s-seǐyri: alevli

| (34:12)

|yeǎ'melūne: yaparlardı

| lehu: ona

| mā: ne

| yeşā'u: diliyorsa

| min: -den

| meHārībe: kaleler-

| ve temāṧīle: ve heykeller(den)

| ve cifānin: ve leğenler(den)

| kālcevābi: havuzlar kadar (geniş)

| ve ḳudūrin: ve kazanlar(dan)

| rāsiyātin: sabit

| ǎ'melū: yapın

| āle: (ey) ailesi

| dāvūde: Davud

| şukran: şükredin

| veḳalīlun: ve azdır

| min: -dan

| ǐbādiye: kullarım-

| ş-şekūru: şükreden

| (34:13)

|felemmā: zaman

| ḳaDeynā: hükmettiğimiz

| ǎleyhi: onun

| l-mevte: ölümüne

| mā:

| dellehum: göstermedi

| ǎlā:

| mevtihi: onun öldüğünü

| illā: başkası

| dābbetu: bir kurdundan

| l-erDi: yer (ağaç)

| te'kulu: yiyen

| minseetehu: değneğini

| felemmā: ne zaman ki

| ḣarra: yıkıldı

| tebeyyeneti: anlaşıldı ki

| l-cinnu: cinler

| en:

| lev: eğer

| kānū: idi

| yeǎ'lemūne: bilseler

| l-ğaybe: gaybı

| mā:

| lebiṧū: kalmazlardı

| fī: içinde

| l-ǎƶābi: azab

| l-muhīni: küçük düşürücü

| (34:14)

|leḳad: andolsun

| kāne: vardır

| lisebein: Sebe (oğulların)ın

| fī: yerlerde

| meskenihim: oturdukları

| āyetun: bir ibret

| cennetāni: iki bahçe

| ǎn:

| yemīnin: sağdan

| ve şimālin: ve soldan

| kulū: yeyin

| min: -ndan

| rizḳi: rızkı-

| rabbikum: Rabbinizin

| veşkurū: ve şükredin

| lehu: O'na

| beldetun: (bir) ülke

| Tayyibetun: hoş

| ve rabbun: ve Rabbin

| ğafūrun: çok bağışlayandır

| (34:15)

|feeǎ'raDū: ama yüz çevirdiler

| feerselnā: bu yüzden gönderdik

| ǎleyhim: üzerlerine

| seyle: selini

| l-ǎrimi: Arim

| ve beddelnāhum: ve çevirdik

| bicenneteyhim: onların iki bahçesini

| cenneteyni: iki bahçeye

| ƶevātey: bulunan

| ukulin: yemişli

| ḣamTin: buruk

| ve eṧlin: ve acı meyvalı

| ve şey'in: ve içinde

| min:

| sidrin: sedir ağacı

| ḳalīlin: biraz

| (34:16)

|ƶālike: böyle

| cezeynāhum: onları cezalandırdık

| bimā: ötürü

| keferū: inkarlarından

| ve hel:

| nucāzī: biz cezalandırır mıyız?

| illā: başkasını

| l-kefūra: inkar edenden

| (34:17)

|ve ceǎlnā: ve var ettik

| beynehum: onların arasında

| ve beyne: ve arasında

| l-ḳurā: kentler

| lletī:

| bāraknā: bereketlendirdiğimiz

| fīhā: içinde

| ḳuran: kentler

| Zāhiraten: açıkça görünen

| ve ḳaddernā: ve takdir ettik

| fīhā: bunlar arasında

| s-seyra: yürümeyi

| sīrū: yürüyün

| fīhā: oralarda

| leyāliye: geceleri

| ve eyyāmen: ve gündüzleri

| āminīne: güven içinde

| (34:18)

|feḳālū: dediler

| rabbenā: Rabbimiz

| bāǐd: uzaklaştır

| beyne: arasını

| esfārinā: seferlerimizin

| ve Zelemū: ve zulmettiler

| enfusehum: kendilerine

| feceǎlnāhum: biz de onları çevirdik

| eHādīṧe: efsanelere

| ve mezzeḳnāhum: onları darmadağın ettik

| kulle: hepsini

| mumezzeḳin: parçalayarak

| inne: şüphesiz

| fī: vardır

| ƶālike: bunda

| lāyātin: ibretler

| likulli: herkes için

| Sabbārin: sabreden

| şekūrin: şükreden

| (34:19)

|veleḳad: ve andolsun

| Saddeḳa: doğru çıkardı

| ǎleyhim: onlar hakkındaki

| iblīsu: İblis

| Zennehu: zannını

| fettebeǔhu: (hepsi) ona uydular

| illā: dışındakiler

| ferīḳan: bir bölümü

| mine: -dan

| l-mu'minīne: inananlar-

| (34:20)

|ve mā: ve

| kāne: yoktu

| lehu: onun

| ǎleyhim: onlar üzerinde

| min:

| sulTānin: zorlayıcı bir gücü

| illā: ancak

| lineǎ'leme: (ayırd edip) bilelim diye

| men: kimseyi

| yu'minu: inanan

| bil-āḣirati: ahirete

| mimmen: kimseden

| huve: o

| minhā: ondan

| fī: içinde

| şekkin: kuşku

| ve rabbuke: Rabbin

| ǎlā:

| kulli: her

| şey'in: şeyi

| HafīZun: korumaktadır

| (34:21)

|ḳuli: de ki

| d'ǔ: çağırın

| elleƶīne: şeyleri

| zeǎmtum: (tanrı) sandığınız

| min:

| dūni: başka

| llahi: Allah'tan

| lā: değillerdir

| yemlikūne: bir şeye sahip

| miṧḳāle: ağırlığınca

| ƶerratin: zerre

| fī:

| s-semāvāti: göklerde

| ve lā: ve değiller

| fī:

| l-erDi: yerde

| ve mā: ve yoktur

| lehum: onların

| fīhimā: bu ikisinde

| min: hiçbir

| şirkin: ortaklıkları

| ve mā: ve yoktur

| lehu: O'nun

| minhum: onlardan

| min: hiçbir

| Zehīrin: yardımcısı

| (34:22)

|ve lā: ve

| tenfeǔ: fayda vermez

| ş-şefāǎtu: şefa'ati

| ǐndehu: O'nun huzurunda

| illā: başkasının

| limen: kimselerden

| eƶine: izin verdiği

| lehu: O'nun

| Hattā: nihayet

| iƶā: ne zaman ki

| fuzziǎ: korku giderildi

| ǎn: -nden

| ḳulūbihim: onların yürekleri-

| ḳālū: derler ki

| māƶā: ne?

| ḳāle: buyurdu

| rabbukum: Rabbiniz

| ḳālū: derler

| l-Haḳḳa: hakkı

| ve huve: ve O

| l-ǎliyyu: yücedir

| l-kebīru: büyüktür

| (34:23)

|ḳul: de ki

| men: kim?

| yerzuḳukum: size rızık veriyor

| mine: -den

| s-semāvāti: gökler-

| vel'erDi: ve yerden

| ḳuli: de ki

| llahu: Allah

| ve innā: o halde biz

| ev: veya

| iyyākum: siz

| leǎlā: üzerindeyiz

| huden: doğru yol

| ev: veya

| fī: içindeyiz

| Delālin: bir sapıklık

| mubīnin: açık

| (34:24)

|ḳul: de ki

| lā: değil(siniz)

| tuselūne: sorulacak

| ǎmmā: -tan

| ecramnā: bizim işlediğimiz suç-

| ve lā: ve değil(iz)

| nuselu: biz sorumlu

| ǎmmā: -den

| teǎ'melūne: sizin işlediğiniz-

| (34:25)

|ḳul: de ki

| yecmeǔ: toplayacak

| beynenā: hepimizi bir araya

| rabbunā: Rabbimiz

| ṧumme: sonra

| yefteHu: çözecektir

| beynenā: aramızdakini

| bil-Haḳḳi: hak ile

| ve huve: ve O

| l-fettāHu: sorunları en güzel çözümleyendir

| l-ǎlīmu: bilendir

| (34:26)

|ḳul: de ki

| erūniye: bana gösterin

| elleƶīne:

| elHaḳtum: kattığınız

| bihi: O'na

| şurakā'e: ortakları

| kellā: hayır

| bel: doğrusu

| huve: O

| llahu: Allah'tır

| l-ǎzīzu: galib

| l-Hakīmu: hüküm ve hikmet sahibi

| (34:27)

|ve mā:

| erselnāke: biz seni göndermedik

| illā: dışında

| kāffeten: bütün

| linnāsi: insanlara

| beşīran: müjdeleyici olman

| ve neƶīran: ve uyarıcı olman

| velākinne: fakat

| ekṧera: çoğu

| n-nāsi: insanların

| lā:

| yeǎ'lemūne: bilmezler

| (34:28)

|ve yeḳūlūne: diyorlar ki

| metā: ne zaman

| hāƶā: bu

| l-veǎ'du: tehdid(ettiğiniz azap)

| in: eğer

| kuntum: iseniz

| Sādiḳīne: doğru

| (34:29)

|ḳul: de ki

| lekum: sizin için vardır

| mīǎādu: belirtilmiş

| yevmin: bir gün

| lā:

| teste'ḣirūne: geri kalmazsınız

| ǎnhu: ondan

| sāǎten: bir sa'at

| ve lā: ve

| testeḳdimūne: ileri geçemezsiniz

| (34:30)

|ve ḳāle: dediler ki

| elleƶīne: kimseler

| keferū: inkar eden(ler)

| len:

| nu'mine: biz inanmayız

| bihāƶā: bu

| l-ḳurāni: Kur'an'a

| ve lā: ne de

| billeƶī': şeye

| beyne: ellerinde olan

| yedeyhi: ellerinde olan

| velev: şayet

| terā: sen bir görsen

| iƶi: olduğunda

| Z-Zālimūne: zalimleri

| mevḳūfūne: tutuklanmış

| ǐnde: huzurunda

| rabbihim: Rablerinin

| yerciǔ: atarlarken

| beǎ'Duhum: bir kısmı

| ilā:

| beǎ'Din: diğerine

| l-ḳavle: söz

| yeḳūlu: diyorlar

| elleƶīne: kimseler

| stuD'ǐfū: zayıf düşürülen(ler)

| lilleƶīne: kimselere

| stekberū: büyüklük taslayan(lara)

| levlā: olmasaydınız

| entum: siz

| lekunnā: elbette biz olurduk

| mu'minīne: inanan insanlar

| (34:31)

|ḳāle: dedi(ler) ki

| elleƶīne: kimseler

| stekberū: büyüklük taslayan(lar)

| lilleƶīne: kimselere

| stuD'ǐfū: zayıf düşürülen(lere)

| eneHnu: biz mi?

| Sadednākum: engelledik

| ǎni: -ten

| l-hudā: hidayet-

| beǎ'de: sonra

| iƶ:

| cā'ekum: size geldikten

| bel: hayır

| kuntum: siz kendiniz

| mucrimīne: suç işliyordunuz

| (34:32)

|ve ḳāle: ve dedi(ler)

| elleƶīne: kimseler

| stuD'ǐfū: zayıf düşürülen(ler)

| lilleƶīne: kimselere

| stekberū: büyüklük taslayan(lara)

| bel: hayır

| mekru: hileler (kuruyordunuz)

| l-leyli: gece

| ve nnehāri: ve gündüz

| iƶ:

| te'murūnenā: bize emrediyordunuz

| en:

| nekfura: inkar etmemizi

| billahi: Allah'ı

| ve nec'ǎle: ve koşmamızı

| lehu: O'na

| endāden: eşler

| veeserrū: ve içlerinde gizlediler

| n-nedāmete: pişmanlıklarını

| lemmā:

| raevu: gördüklerinde

| l-ǎƶābe: azabı

| ve ceǎlnā: biz de geçirdik

| l-eğlāle: demir halkalar

| fī:

| eǎ'nāḳi: boyunlarına

| elleƶīne: kimselerin

| keferū: inkar eden(ler)

| hel: mı?

| yuczevne: cezalandırılacaklar

| illā: başkasıyla

| mā: şeylerden

| kānū: oldukları

| yeǎ'melūne: yapıyor(lar)

| (34:33)

|ve mā: ve

| erselnā: biz göndermedik

| fī:

| ḳaryetin: bir ülkeye

| min: hiçbir

| neƶīrin: uyarıcı

| illā: başkasını

| ḳāle: diyenden

| mutrafūhā: varlıkla şımarmış kimseleri

| innā: şüphesiz biz

| bimā: şeyi

| ursiltum: sizin gönderildiğiniz

| bihi: onu

| kāfirūne: inkar ediyoruz

| (34:34)

|ve ḳālū: ve dediler ki

| neHnu: biz

| ekṧeru: daha çoğuz

| emvālen: malca

| ve evlāden: ve evladça

| ve mā: ve değiliz

| neHnu: biz

| bimuǎƶƶebīne: azaba uğratılacak

| (34:35)

|ḳul: de ki

| inne: şüphesiz

| rabbī: Rabbim

| yebsuTu: yayar

| r-rizḳa: rızkı

| limen: kimseye

| yeşā'u: dilediği

| ve yeḳdiru: ve kısar

| velākinne: fakat

| ekṧera: çoğu

| n-nāsi: insanların

| lā:

| yeǎ'lemūne: bilmezler

| (34:36)

|ve mā: ve değildir

| emvālukum: mallarınız

| ve lā: değildir

| evlādukum: evladlarınız

| billetī:

| tuḳarribukum: sizi yaklaştıran

| ǐndenā: katımızda

| zulfā: mertebece

| illā: ancak başka

| men: kimseler

| āmene: inanan(lar)

| ve ǎmile: ve yapanlar

| SāliHen: faydalı iş

| feulāike: işte

| lehum: onlara vardır

| cezā'u: mükafat

| D-Diǎ'fi: kat kat fazlası

| bimā:

| ǎmilū: yaptıklarının

| ve hum: ve onlar

| fī:

| l-ğurufāti: saraylarda

| āminūne: güven içindedirler

| (34:37)

|velleƶīne:

| yes'ǎvne: çalışanlara gelince

| fī:

| āyātinā: ayetlerimizi

| muǎācizīne: etkisiz kılmağa

| ulāike: onlar

| fī: içine

| l-ǎƶābi: azabın

| muHDerūne: getirileceklerdir

| (34:38)

|ḳul: de ki

| inne: şüphesiz

| rabbī: Rabbim

| yebsuTu: yayar

| r-rizḳa: rızkı

| limen: kimseye

| yeşā'u: dilediği

| min: -ndan

| ǐbādihi: kulları-

| ve yeḳdiru: ve kısar

| lehu: ona

| vemā: ne ki

| enfeḳtum: siz infak etseniz

| min:

| şey'in: bir şey

| fehuve: O

| yuḣlifuhu: onun yerine başkasını verir

| ve huve: ve O

| ḣayru: en hayırlısıdır

| r-rāziḳīne: rızık verenlerin

| (34:39)

|ve yevme: ve o gün

| yeHşuruhum: bir araya toplar

| cemīǎn: onların hepsini

| ṧumme: sonra

| yeḳūlu: der ki

| lilmelāiketi: meleklere

| ehā'ulā'i: bunlar mı?

| iyyākum: size

| kānū:

| yeǎ'budūne: tapıyorlardı

| (34:40)

|ḳālū: derler ki

| subHāneke: sen yücesin

| ente: sensin

| veliyyunā: bizim velimiz

| min:

| dūnihim: onlar değil

| bel: hayır

| kānū: onlar

| yeǎ'budūne: tapıyorlardı

| l-cinne: cinlere

| ekṧeruhum: çokları

| bihim: onlara

| mu'minūne: inanıyorlardı

| (34:41)

|felyevme: o gün

| lā:

| yemliku: gücü yetmez

| beǎ'Dukum: birinizin

| libeǎ'Din: diğerine

| nef'ǎn: bir fayda vermeye

| ve lā: ve (yetmez)

| Derran: zarar vermeğe

| ve neḳūlu: biz deriz

| lilleƶīne: kimselere

| Zelemū: zulmeden(lere)

| ƶūḳū: tadın

| ǎƶābe: azabını

| n-nāri: ateş

| lletī:

| kuntum: olduğunuz

| bihā: onu

| tukeƶƶibūne: yalanlamakta

| (34:42)

|ve iƶā: ve zaman

| tutlā: okunduğu

| ǎleyhim: onlara

| āyātunā: ayetlerimiz

| beyyinātin: açık açık

| ḳālū: dediler ki

| mā: değildir

| hāƶā: bu

| illā: başka bir şey

| raculun: bir adamdan

| yurīdu: isteyen

| en:

| yeSuddekum: sizi çevirmek

| ǎmmā: -dan

| kāne: olduğu(tanrılar)-

| yeǎ'budu: tapıyor

| ābā'ukum: babalarınızın

| ve ḳālū: ve dediler ki

| mā: değildir

| hāƶā: bu

| illā: başka bir şey

| ifkun: bir yalandan

| mufteran: uydurulmuş

| ve ḳāle: ve dediler

| elleƶīne: kimseler

| keferū: inkar eden(ler)

| lilHaḳḳi: hakkı

| lemmā:

| cā'ehum: kendilerine gelen

| in: değildir

| hāƶā: bu

| illā: başkası

| siHrun: bir büyüden

| mubīnun: apaçık

| (34:43)

|ve mā:

| āteynāhum: biz onlara vermemiştik

| min: hiçbir

| kutubin: Kitap

| yedrusūnehā: okuyacakları

| ve mā: ve

| erselnā: göndermemiştik

| ileyhim: onlara

| ḳableke: senden önce

| min: hiçbir

| neƶīrin: uyarıcı

| (34:44)

|ve keƶƶebe: yalanlanmışlardı

| elleƶīne: kimseler

| min:

| ḳablihim: onlardan önceki(ler)

| ve mā: ve

| beleğū: erişmemişlerdir

| miǎ'şāra: onda birine bile

| mā:

| āteynāhum: onlara verdiklerimizin

| fekeƶƶebū: fakat yalanladılar

| rusulī: elçilerimi

| fekeyfe: ama nasıl

| kāne: oldu

| nekīri: benim inkarım

| (34:45)

|ḳul: de ki

| innemā: sadece

| eǐZukum: size öğütleyeyim

| bivāHidetin: bir tek (şeyi)

| en: "(şu ki;)"

| teḳūmū: kalkın

| lillahi: Allah için

| meṧnā: ikişer ikişer

| ve furādā: ve teker teker

| ṧumme: sonra

| tetefekkerū: düşünün ki

| mā: yoktur

| biSāHibikum: arkadaşınızda

| min: hiçbir

| cinnetin: delilik

| in:

| huve: O

| illā: ancak

| neƶīrun: bir uyarıcıdır

| lekum: sizin için

| beyne: öncesinde

| yedey: öncesinde

| ǎƶābin: bir azabın

| şedīdin: çetin

| (34:46)

|ḳul: de ki

| mā:

| seeltukum: ben sizden istemedim

| min: hiçbir

| ecrin: ücret

| fehuve: o

| lekum: sizindir

| in:

| ecriye: benim ücretim

| illā: yalnız

| ǎlā: aittir

| llahi: Allah'a

| ve huve: ve O

| ǎlā: üzerine

| kulli: her

| şey'in: şey

| şehīdun: şahiddir

| (34:47)

|ḳul: de ki

| inne: şüphesiz

| rabbī: Rabbim

| yeḳƶifu: (kalbine) atar

| bil-Haḳḳi: gerçeği

| ǎllāmu: bilendir

| l-ğuyūbi: gaybleri

| (34:48)

|ḳul: de ki

| cā'e: geldi

| l-Haḳḳu: hak

| ve mā: artık

| yubdiu: bir şey ortaya çıkaramaz

| l-bāTilu: batıl

| ve mā: ve

| yuǐydu: geri getiremez

| (34:49)

|ḳul: de ki

| in: eğer

| Deleltu: saparsam

| feinnemā: şüphesiz

| eDillu: sapmış olurum

| ǎlā: (zararıma)

| nefsī: kendi

| veini: ve eğer

| htedeytu: yolu bulursam

| febimā: şüphesiz sayesindedir

| yūHī: vahyettiği

| ileyye: bana

| rabbī: Rabbimin

| innehu: şüphesiz O

| semīǔn: işitendir

| ḳarībun: yakındır

| (34:50)