36Yâsîn Suresi

Kuran Sırası: 36 İniş Sırası: 41

Şaban Piriş 🔊 Meali

Yâ sîn.(36:1)

Hikmet dolu Kur’an’a andolsun ki..(36:2)

Sen peygamberlerdensin.(36:3)

Dosdoğru bir yol üzerindesin..(36:4)

Güçlü ve merhametlinin indirmesidir.(36:5)

Ataları uyarılmadığı için gafil bir toplumu uyarman için.(36:6)

Çoğu için buyruk gerçekleşmiştir, onlar iman etmezler.(36:7)

Biz, onların boyunlarına, çenelerine varan halkalar geçirdik. Onun için başları kalkıktır.(36:8)

Önlerine bir set, arkalarına da bir set çekerek onları bürüdük de artık göremezler.(36:9)

Onları uyarsan da uyarmasan da birdir, inanmazlar.(36:10)

Sen ancak, Kur’an’a uyan, görmediği halde Rahman’dan korkan kimseyi uyarabilirsin. Onlara bağışlanmayı ve büyük bir mükafatı müjdele!(36:11)

Şüphesiz biz, ölüleri diriltiriz ve onların yaptıkları her işi ve bıraktıkları izleri yazarız. Her şeyi açık bir kumanda altında toplamışızdır!(36:12)

Kendilerine elçiler gelmiş olan belde halkının misalini anlat onlara.(36:13)

Hani onlara iki elçi göndermiştik de onları yalanlamışlardı. Bir üçüncüsü ile onları güçlendirmiştik. -Biz, size gönderilen elçileriz, demişlerdi.(36:14)

-Siz de bizim gibi insandan başka bir şey değilsiniz, Rahman, hiçbir şey indirmemiştir. Siz sadece yalan söylüyorsunuz, diye cevap vermişlerdi.(36:15)

Elçiler ise: -Rabbi’miz biliyor ki biz size gönderilen elçileriz, diye karşılık verdiler.(36:16)

Bizim görevimiz apaçık duyurmaktan başka bir şey değildir.(36:17)

Onlar dediler ki: -Sizin yüzünüzden bize uğursuzluk geldi. Eğer bu işe bir son vermezseniz, sizi taşa tutarız ve bizden acı bir azap dokunur size.(36:18)

-Uğursuzluğunuz kendinizdendir. Sizi uyardık diye mi? Hayır, siz aşırı giden bir toplumsunuz, dediler.(36:19)

Şehrin öbür ucundan koşa koşa bir adam geldi: -Ey halkım elçilere tabi olun, dedi..(36:20)

Sizden hiçbir ücret istemeyen kimselere uyun. Onlar, doğru yoldadırlar.(36:21)

Bana ne oluyor ki beni yaratana kulluk etmemeyim? Siz de O’na döndürüleceksiniz.(36:22)

O’ndan başkasını ilahlar edinir miyim? Rahman bana bir zarar istese, onların şefaati bana hiçbir yarar sağlamaz ve beni kurtaramazlar.(36:23)

Üstelik ben o zaman apaçık sapıklıkta olurum.(36:24)

Şüphesiz ben, Rabbi’nize iman ettim, beni dinleyin!(36:25)

-Cennete gir, denildi. O da: -Keşke kavmim bilseydi.(36:26)

Rabb’imin beni bağışladığını ve beni ikrama layık kimselerden kıldığını ..(36:27)

Ondan sonra, kavminin üzerine gökten ordular indirmedik. İndirecek de değildik.(36:28)

Tek çığlıktan başka bir şey olmadı. O anda sönüverdiler.(36:29)

Yazıklar olsun o kullara! Ki, kendilerine bir peygamber gelmeyegörsün, onunla sadece alay ederlerdi.(36:30)

Kendilerinden önce nice nesilleri helak ettiğimizi görmüyorlar mı? Onlara bir daha geri dönemezler.(36:31)

Ve hepsi toplanıp huzurumuza çıkarılacaklardır.(36:32)

Onlara bir ibret de ölü topraktır. Biz, onu diriltip, ondan yedikleri ekin çıkarırız.(36:33)

Yine orada, hurma ve üzüm bahçeleri yetiştiririz. Aralarından da pınarlar fışkırtırız.(36:34)

Ürünlerinden ve yetiştirdiklerinden yesinler diye. Hâlâ şükretmiyorlar mı?(36:35)

Yeryüzünde biten şeylerden, kendi cinslerinden ve daha bilmedikleri şeylerden çift çift yaratan, yücedir, noksan vasıflardan uzaktır.(36:36)

Gece de onlar için bir işarettir. Gündüzü ondan çekeriz. Karanlıklar içinde kalırlar.(36:37)

Güneş de karar kılacağı yere akıp gider. Bu, üstün, güçlü ve her şeyi bilenin takdiridir.(36:38)

Ay’a da duraklar belirledik ki sonunda kuru bir hurma dalı gibi olur.(36:39)

Ne güneşin aya yetişmesi mümkündür. Ne de gündüzün geceyi geçmesi. Her biri bir yörüngede yüzerler.(36:40)

Soylarını dolu bir gemide taşımamız da onlar için bir ayettir.(36:41)

Ve onlar için, daha başka taşıtlar da yarattık.(36:42)

Eğer istersek onları suda boğarız. Onlara bir yardımcı da bulunmaz, kendi kendilerine de kurtulamazlar.(36:43)

Ancak bizden bir rahmet ve bir süreye kadar geçimlik verilmiş ola.(36:44)

Onlara: -Önünüzdeki ve arkanızdakinden sakının ki merhamet olunasınız, denildiği zaman...(36:45)

Ve onlara Rab’lerinin ayetlerinden bir ayet geldiği zaman ancak, ondan yüz çevirenler oldular.(36:46)

Kendilerine: -Allah’ın size verdiği rızıklardan infak edin, denildiği zaman; nankörlük edenler, iman edenlere; -Allah istese doyurabileceği kimseleri biz mi doyuracağız? Siz, ancak açık bir sapıklık içindesiniz, derler(36:47)

Eğer doğru söylüyorsanız, bu tehdit ne zaman yerine gelecek? derler.(36:48)

Onlar, tek bir çığlıktan başka bir şey beklemiyorlar. Birbirleriyle çekişip dururlarken onları yakalayacak.(36:49)

(O zaman) Ne bir vasiyet edebilirler ne de ailelerine geri dönebilirler(36:50)