Elif, Lâm, Râ. Bunlar kitabın ve Kur'an-ı Mübîn'in âyetleridir.(15:1)
O kâfir olanlar, çok kere arzu edeceklerdir ki, keşke müslüman olmuş olsaydılar.(15:2)
Onları bırak, yesinler ve faidelensinler ve onları arzuları oyalayadursun. Artık yakında bileceklerdir.(15:3)
Ve hiçbir ülkeyi helâk etmedik ki, illâ onun için malum bir kitap vardır.(15:4)
Hiçbir ümmet, ecelini ne geçebilir ve ne de geciktirebilirler.(15:5)
Ve dediler ki: «Ey üzerine kitap indirilmiş olan! (zât) Şüphe yok sen elbette bir mecnûnsun.»(15:6)
«Eğer sen sâdıklardan isen bize melekleri getirmeli değil misin?»(15:7)
Biz melekleri ancak hak ile indiririz ve o zaman (münkirlerin) kendilerine bir mühlet verilmiş olmazlar.(15:8)
Şüphe yok ki, o Kur'an'ı Biz indirdik Biz. Ve muhakkak ki, onun için muhafız olanlar da Bizleriz.(15:9)
Ve andolsun ki, senden evvelki kavimler arasında da (peygamberler) göndermiştik.(15:10)
Ve onlara bir peygamber gelmezdi ki, illâ onunla istihzâda bulunur olmuşlardı.(15:11)
İşte böylece onu (o istihzâyı) günahkâr olanların kalplerine sokarız.(15:12)
Onlar buna, (bu Kur'an'a) inanmazlar. Halbuki, evvelkilerin sünneti (başlarına gelen felaketler) gelip geçmiştir.(15:13)
Ve eğer onların üzerine gökten bir kapı açsak da oradan yukarıya çıkacak olsalar,(15:14)
Elbette diyeceklerdir ki: «Muhakkak gözlerimiz döndürülmüştür, belkide biz büyülenmiş bir cemaatiz.»(15:15)
Andolsun ki, Biz gökte burçlar yaptık ve onu nazar edenler için tezyin ettik.(15:16)
Ve onu her bir taşlanmış şeytandan koruduk.(15:17)
Ancak o ki, kulak hırsızlık etmiş olur. Artık onu da apaçık bir ateş parçası takip eder.(15:18)
Yeryüzünü de yaydık ve onda sabit dağlar bıraktık. Ve onda her bir ölçülmüş şeyden bitirdik.(15:19)
Ve sizin için ve rızıklarını verir olmadığınız kimseler için orada yaşama sebeplerini vücuda getirdik.(15:20)
Ve hiçbir şey yoktur ki illâ onun hazineleri Bizim nezdimizdedir. Ve onu indirmeyiz. Ancak malum bir miktar ile (indiririz).(15:21)
Ve rüzgârları da aşılayıcılar olarak gönderdik. Sonra gökten su indirdik de onunla sizleri suvardık ve siz onun için hazinedar değilsiniz.(15:22)
Ve muhakkak ki Biz, evet Biz elbette diriltir ve öldürürüz. Varisler olanlar da Bizleriz.(15:23)
Andolsun ki, Biz elbette sizden önce geçenleri de, geri kalanları da biliriz.(15:24)
Ve şüphe yok. Senin Rabbindir ki, O onları haşredecektir. Muhakkak ki, O hakîmdir, alîmdir.(15:25)
Muhakkak ki, Biz insanı kuru bir çamurdan, tegayyür etmiş bir balçıktan yarattık.(15:26)
Cin tâifesini de evvelce bir dumansız ateşten yaratmıştık.(15:27)
Ve yâd et o zamanı ki, Rabbin meleklere demişti ki: «Ben kuru bir çamurdan, bir suretlenmiş balçıktan bir insan yaratıcıyım.»(15:28)
«Artık Ben onu tesviye ettiğim ve ona ruhumdan üflediğim zaman siz hemen onun için secde ediciler olarak yere kapanın.»(15:29)
Bunun üzerine bütün melekler hep birden secde ettiler.(15:30)
Şeytan müstesna. O secde edenler ile beraber bulunmaktan kaçındı.(15:31)
(Cenâb-ı Hak) buyurdu ki: «Ey Şeytan! Senin için ne var ki, secde edenler ile beraber olmayasın?»(15:32)
(Şeytan) Dedi ki: «Kuru bir çamurdan, sûretlenmiş bir balçıktan yaratmış olduğun bir insana ben secde etmek için olmadım.»(15:33)
(Hak Teâlâ da) Buyurdu ki: «Artık çık oradan, muhakkak ki, sen kovulmuşundur.»(15:34)
(35-36) «Ve şüphe yok ki, Kıyamet gününe kadar lânet senin üzerinedir.» (Şeytan da) Dedi ki: «Yarabbi! Öyle ise kabirlerinden kaldırılacakları güne kadar bana mühlet ver.»(15:35)
(37-38) (Allah Teâlâ da) buyurdu ki: «Artık şüphe yok, sen mühlet verilmişlerdensin.» «Malum olan vakit gününe kadar.»(15:37)
(Şeytan) Dedi ki: «Beni azdırdığından dolayı ben de herhalde onlar için yeryüzünde bezeyeceğim ve onların hepsini azdıracağım.»(15:39)
«Onlardan muhlisler olan kulların müstesna.»(15:40)
(41-42) (Cenâb-ı Hak) Buyurdu ki: «Bu bana ait dosdoğru bir yoldur. Şüphe yok ki, benim kullarımın üzerinde senin için bir saltanat yoktur, ancak azgınlardan sana ittiba etmiş olanlar müstesna.»(15:41)
«Ve muhakkak ki, onların hepsine elbette vaadolunmuş olan yer, cehennemdir.»(15:43)
«Onlar için yedi kapı vardır. Herbir kapı için onlardan ayrılmış bir cüz vardır.»(15:44)
«Muttakî olanlar ise muhakkak ki, cennetler ve pınarlar içindedirler.»(15:45)
«Oraya eminler olarak selâm ile giriveriniz.»(15:46)
Ve onların sinelerindeki kirden olan şeyleri çıkarıp attık. Onlar tahtlar üzerinde kardeşler olarak karşı karşıya bulunacaklardır.(15:47)
Onlara orada bir zahmet dokunmaz ve onlar oradan çıkarılacak da değillerdir.(15:48)
(49-50) Kullarıma haber ver, Ben, şüphe yok ki Ben, yarlığayıcıyım, ziyâdesiyle esirgeciyim. Muhakkak ki, Benim azabım da o pek acıklı bir azaptır.(15:49)
Onlara İbrahim'in misafirlerinden de haber ver.(15:51)
O vakit ki, O'nun huzuruna girmişler de selâm vermişlerdi. O da, «Biz sizden hakikaten korkuyoruz,» demişti.(15:52)
(Onlar da) Demişlerdi ki: «Korkma, muhakkak seni ziyade bilgin bir oğul ile müjdeleriz.»(15:53)
Dedi ki: «Bana müjde verir misiniz ki, üzerime ihtiyarlık çökmüştür. Artık beni ne ile müjdeliyorsunuz?»(15:54)
Dediler ki: «Seni hak ile müjdeledik, artık sen ümitsizliğe düşmüş olanlardan olma.»(15:55)
Dedi ki: «Sapıtmışlardan başka kim Rabbinin rahmetinden ümidini keser.»(15:56)
Ve dedi ki: «Ey elçiler! Artık işiniz nedir?»(15:57)
Dediler ki: «Muhakkak biz, mücrimler olan bir kavime gönderilmişizdir.»(15:58)
«Lût'un efrâd-ı ailesi müstesna. Şüphesiz ki, biz onların hepsini kurtaracağız.»(15:59)
Zevcesi başka, takdir ettik ki, muhakkak o, elbette (azapta) kalacaklardandır.(15:60)
Vaktâ ki, gönderilmiş olanlar, Lût'un âl'ine geldiler.(15:61)
(Lut aleyhisselâm) Dedi ki: «Muhakkak siz, meçhul bir tâifesiniz.»(15:62)
(63-64) (Onlar da) Dediler ki: «Hayır,biz sana onların kendisinde şüphe eder oldukları şey ile geldik. Ve sana hak ile geldik ve şüphe yok ki, biz elbette sâdıklardanız.»(15:63)
(65-66) «Artık efrâd-ı aileni gecenin bir kısmında yürüt (yola çıkar) sen de arkalarını takib et ve sizden hiç biri ardına dönüp bakmasın ve emrolunduğunuz tarafa geçip gidiniz.» Ve ona (Hazreti Lût'a) şu emri kat'iyyen vahyettik ki, onların arkaları sabaha çıkacakları vakit elbette kesilmiş olacaktır.(15:65)
(67-69) Ve şehir ahalisi birbirini müjdeliyerek geldiler. (Hazret-i Lût) Dedi ki: «Şüphe yok, onlar benim misafirlerimdir. Artık beni rüsvay etmeyin. Ve Allah'tan korkun ve beni utandırmayın.»(15:67)
(Kavmi de) Dediler ki: «Biz seni âlemlerin işine karışmaktan men etmiş değil miydik?»(15:70)
(Hazret-i Lût) da dedi ki: «İşte onlar benim kızlarımdır. Eğer siz (teehhül) yapacak kimseler iseniz.»(15:71)
Ömrüne andolsun ki, şüphe yok, onlar kendi sarhoşlukları içinde şaşırıp durur kimseler idi.(15:72)
Artık onları işrak vaktine girdikleri sırada, o sayha tutuverdi.(15:73)
Hemen onların üstünü altına getirdik ve onların üzerine balçıktan yapılmış taşlar yağdırdık.(15:74)
Şüphe yok ki, bunda düşünceli kimseler için elbette ibretler vardır.(15:75)
(76-77) Ve şüphe yok ki, o bir sabit yoldur. Muhakkak ki, bunda mü'minler için elbette bir ibret vardır.(15:76)
Ve şüphe yok ki, Eyke ahalisi de elbette zalimler idi.(15:78)
Artık onlardan da intikam aldık ve şüphe yok ki, ikisi de elbette apaçık öndedirler.(15:79)
Kasem olsun ki Hicr ahalisi de peygamberleri tekzîp etmişlerdir.(15:80)
Ve onlara âyetlerimizi vermiş idik de onlardan yüz çevirici olmuşlardı.(15:81)
Ve onlar emniyet içinde olarak dağlardan evler yontar olmuşlardı.(15:82)
Sonra onları, sabahladıkları an o sayha yakalamış oldu.(15:83)
Artık o kazanageldikleri şeyleri kendilerini kurtaramadı.(15:84)
Ve semaları ve yeri ve aralarında olanları yaratmadık, ancak hak ile yarattık ve Kıyamet anı da elbette gelecektir. Artık sen güzel bir kaçınmakla kaçın. Onlardan yüz çevir.(15:85)
Şüphe yok ki, senin Rabbindir bihakkın bilen, ziyâdesiyle yaratıcı olan ancak O'dur.(15:86)
Zâtı akdesime kasem olsun ki, sana tekrarlanan yediyi (Fatiha sûresini) ve büyük Kur'an'ı verdik.(15:87)
Sakın onlardan bazı sınıfları faidelendirmiş olduğumuz şeylere iki gözünü uzatma ve onlara karşı mahzun olma ve mü'minler için kanatlarını indir.(15:88)
Ve de ki: «Ben, şüphesiz ben (sizi azab-ı ilâhî ile) apaçık korkutucuyum.»(15:89)
Nitekim (o azabı,) taksimcilerin üzerlerine indirmiştik.(15:90)
O kimseler (in üzerine ki, Kur'an'ı) taksime uğratmak istemişlerdi.(15:91)
İmdi Rabbine andolsun ki, elbette onlara, hepsine soracağız.(15:92)
Onları bırak, yesinler ve faidelensinler ve onları arzuları oyalayadursun. Artık yakında bileceklerdir.(15:3)
