|keƶƶebet: yalanladılar 
| ṧemūdu: Semud | ve ǎādun: ve 'Ad | bil-ḳāriǎti: başa çarpan olayı | (69:4)
|feemmā: bu yüzden | ṧemūdu: Semud | feuhlikū: helak edildiler | biT-Tāğiyeti: azgın bir vak'a ile | (69:5) |ve emmā: ve | ǎādun: Ad (kavmi ise) | feuhlikū: helak edildiler | birīHin: bir kasırga ile | SarSarin: uğultulu | ǎātiyetin: azgın | (69:6) |seḣḣarahā: onu saldı | ǎleyhim: onların üzerine | seb'ǎ: yedi | leyālin: gece | ve ṧemāniyete: ve sekiz | eyyāmin: gün | Husūmen: ardı ardına | feterā: görürsün | l-ḳavme: o kavmi | fīhā: orada | Sar'ǎā: serilmiş | keennehum: sanki onlar | eǎ'cāzu: kütükleridir | neḣlin: hurma | ḣāviyetin: içi boş | (69:7) |ve cā'e: ve geldiler | fir'ǎvnu: Fir'avn | ve men: ve kimseler | ḳablehu: ondan önceki | velmu'tefikātu: ve altüst olmuş kentler | bil-ḣāTieti: hatalı iş ile | (69:9) |fe ǎSav: karşı geldiler | rasūle: elçisine | rabbihim: Rablerinin | feeḣaƶehum: O da onları yakaladı | eḣƶeten: bir yakalayışla | rābiyeten: şiddeti gittikçe artan | (69:10) |innā: elbette biz | lemmā: | Tağā: kabarınca | l-māu: su(lar) | Hamelnākum: sizi taşıdık | fī: | l-cāriyeti: akıp gidende (gemi) | (69:11) |linec'ǎlehā: onu yapalım diye | lekum: size | teƶkiraten: bir ibret | ve teǐyehā: ve onu bellesin | uƶunun: kulak(lar) | vāǐyetun: belleyen | (69:12) |feiƶā: zaman | nufiḣa: üflendiği | fī: | S-Sūri: Sur'a | nefḣatun: üfleme | vāHidetun: bir tek | (69:13) |ve Humileti: yerlerinden kaldırıldığı | l-erDu: arz | velcibālu: ve dağlar | fe dukketā: çarpıştırıldığı | dekketen: çarpma ile | vāHideten: bir tek | (69:14) |venşeḳḳati: yarılmıştır | s-semāu: gök | fehiye: o | yevmeiƶin: o gün | vāhiyetun: zayıftır | (69:16) |velmeleku: vre melekler de | ǎlā: | ercāihā: onun kenarlarındadır | ve yeHmilu: ve taşır | ǎrşe: tahtını | rabbike: Rabbinin | fevḳahum: üstlerinde | yevmeiƶin: o gün | ṧemāniyetun: sekiz (melek) | (69:17) |yevmeiƶin: o gün | tuǎ'raDūne: arz olunursunuz | lā: | teḣfā: gizli kalmaz | minkum: sizden | ḣāfiyetun: hiçbir giz | (69:18) |feemmā: o zaman | men: kimse | ūtiye: verilen | kitābehu: Kitabı | biyemīnihi: sağından | feyeḳūlu: der ki | hā'umu: alın | ḳra'ū: okuyun | kitābiyeh: Kitabımı | (69:19) |innī: süphesiz ben | Zenentu: sezmiştim | ennī: elbette benim | mulāḳin: karşılaşacağımı | Hisābiyeh: hesabımla | (69:20) |kulū: yeyin | veşrabū: ve için | heniyen: afiyetle | bimā: ötürü | esleftum: yaptığınız işlerden | fī: | l-eyyāmi: günlerde | l-ḣāliyeti: geçmiş | (69:24) |veemmā: o zaman | men: kimse | ūtiye: verilen | kitābehu: Kitabı | bişimālihi: sol tarafından | feyeḳūlu: der ki | yā: EY/HEY/AH | leytenī: keşke ben | lem: | ūte: verilmeseydi | kitābiyeh: Kitabım | (69:25) |ṧumme: sonra | fī: | silsiletin: zincire | ƶer'ǔhā: uzunluğu | seb'ǔne: yetmiş | ƶirāǎn: arşın | feslukūhu: vurun onu | (69:32) |innehu: çünkü o | kāne: idi | lā: | yu'minu: inanmıyor | billahi: Allah'a | l-ǎZīmi: büyük | (69:33) |feleyse: yoktur | lehu: onun için | l-yevme: bugün | hāhunā: burada | Hamīmun: candan bir dost | (69:35) |ve mā: ve değildir | huve: O | biḳavli: sözü | şāǐrin: bir şa'irin | ḳalīlen: az | mā: ne de | tu'minūne: inanıyorsunuz | (69:41) |ve lā: ve değildir | biḳavli: sözü | kāhinin: bir kahinin | ḳalīlen: az | mā: ne de | teƶekkerūne: düşünüyorsunuz | (69:42) |velev: ve eğer | teḳavvele: iftira etseydi | ǎleynā: bize | beǎ'De: bazı | l-eḳāvīli: laflar uydurup | (69:44) |fe mā: olamazdı | minkum: sizden | min: hiçbir | eHadin: kimse | ǎnhu: ondan | Hācizīne: engel | (69:47) |ve innā: ve elbette biz | leneǎ'lemu: elbette biliyoruz | enne: muhakkak | minkum: içinizdeki | mukeƶƶibīne: yalanlayıcıları | (69:49) 