40Mü’min Suresi

Kuran Sırası: 40 İniş Sırası: 60

Kırık Meal (Okunuş) Meali

|Hm: Hâ Mîm

| (40:1)

|tenzīlu: indirilişi

| l-kitābi: Kitabın

| mine: tarafındandır

| llahi: Allah

| l-ǎzīzi: aziz (daima galib)

| l-ǎlīmi: alim (herşeyi en iyi bilen)

| (40:2)

|ğāfiri: bağışlayandır

| ƶ-ƶenbi: günahı

| ve ḳābili: ve kabul edendir

| t-tevbi: tevbeyi

| şedīdi: çetin olandır

| l-ǐḳābi: azabı

| ƶī: sahibidir

| T-Tavli: lutuf

| lā: yoktur

| ilāhe: tanrı

| illā: başka

| huve: O'ndan

| ileyhi: O'nadır

| l-meSīru: dönüş

| (40:3)

|mā:

| yucādilu: mücadele etmez

| fī: hakkında

| āyāti: ayetleri

| llahi: Allah'ın

| illā: başkası

| elleƶīne: kimselerden

| keferū: inkar eden(lerden)

| felā: o halde

| yeğrurke: seni aldatmasın

| teḳallubuhum: onların dolaşmaları

| fī:

| l-bilādi: şehirlede

| (40:4)

|keƶƶebet: yalanladı

| ḳablehum: onlardan önce

| ḳavmu: kavmi

| nūHin: Nuh

| vel'eHzābu: ve kollar

| min:

| beǎ'dihim: onlardan sonraki

| ve hemmet: ve yeltendi

| kullu: her

| ummetin: millet

| birasūlihim: elçisini

| liye'ḣuƶūhu: yakalamağa

| ve cādelū: ve tartıştılar

| bil-bāTili: boş şeyler ileri sürerek

| liyudHiDū: gidermek için

| bihi: onunla

| l-Haḳḳa: hakkı

| feeḣaƶtuhum: bu yüzden onları yakaladım

| fekeyfe: nasıl

| kāne: oldu

| ǐḳābi: azabım

| (40:5)

|ve keƶālike: ve böylece

| Haḳḳat: yerini buldu

| kelimetu: sözü

| rabbike: Rabbinin

| ǎlā: hakkındaki

| elleƶīne: kimseler

| keferū: inkar eden(ler)

| ennehum: "onlar ki;"

| eSHābu: halkıdır

| n-nāri: ateş

| (40:6)

|elleƶīne: kimseler

| yeHmilūne: taşıyan(lar)

| l-ǎrşe: Arş'ı

| ve men: ve bulunanlar

| Havlehu: onun çevresinde

| yusebbiHūne: tesbih ederler

| biHamdi: hamd ile (överek)

| rabbihim: Rablerini

| ve yu'minūne: ve inanırlar

| bihi: O'na

| ve yesteğfirūne: ve mağfiret dilerler

| lilleƶīne: kimseler için

| āmenū: inanan(lar)

| rabbenā: Rabbimiz

| vesiǎ'te: sen kapladın

| kulle: her

| şey'in: şeyi

| raHmeten: rahmet ile

| ve ǐlmen: ve bilgi ile

| feğfir: bağışla

| lilleƶīne: kimseleri

| tābū: tevbe eden(leri)

| vettebeǔ: ve uyanları

| sebīleke: senin yoluna

| ve ḳihim: ve onları koru

| ǎƶābe: azabından

| l-ceHīmi: cehennem

| (40:7)

|rabbenā: Rabbimiz

| ve edḣilhum: ve onları sok

| cennāti: cennetlerine

| ǎdnin: Adn

| lletī:

| veǎdtehum: onlara söz verdiğin

| ve men: ve kimseleri

| SaleHa: iyi olan

| min: -ndan

| ābāihim: babaları-

| ve ezvācihim: ve eşleri(nden)

| ve ƶurriyyātihim: ve çocukları(ndan)

| inneke: şüphesiz sen

| ente: sensin

| l-ǎzīzu: üstün olan

| l-Hakīmu: hüküm ve hikmet sahibi olan

| (40:8)

|ve ḳihimu: ve onları koru

| s-seyyiāti: kötülüklerden

| ve men: ve kimi

| teḳi: sen korursan

| s-seyyiāti: kötülüklerden

| yevmeiƶin: o gün

| feḳad: elbette

| raHimtehu: ona acımışsındır

| ve ƶālike: ve işte budur

| huve: o

| l-fevzu: başarı

| l-ǎZīmu: büyük

| (40:9)

|inne: şüphesiz

| elleƶīne: kimselere

| keferū: inkar eden(lere)

| yunādevne: (şöyle) seslenilir

| lemeḳtu: (size) kızması

| llahi: Allah'ın

| ekberu: daha büyüktür

| min: -dan

| meḳtikum: sizin kızmanız-

| enfusekum: kendi kendinize

| iƶ: zira

| tud'ǎvne: siz çağrılırdınız

| ilā:

| l-īmāni: imana

| fe tekfurūne: fakat inkar ederdiniz

| (40:10)

|ḳālū: dediler ki

| rabbenā: Rabbimiz

| emettenā: bizi öldürdün

| ṧneteyni: iki kez

| ve eHyeytenā: ve dirilttin

| ṧneteyni: iki kez

| feǎ'terafnā: itiraf ettik

| biƶunūbinā: günahlarımızı

| fehel: var mı?

| ilā:

| ḣurūcin: çıkmak için

| min: hiçbir

| sebīlin: bir yol

| (40:11)

|ƶālikum: bu

| biennehu: sebebiyledir

| iƶā: zaman

| duǐye: çağrıldığınız

| llahu: Allah'a

| veHdehu: tek olan

| kefertum: inkar etmeniz

| vein: ve eğer

| yuşrak: ortak koşulursa

| bihi: O'na

| tu'minū: inanmanız

| felHukmu: artık hüküm

| lillahi: Allah'a aittir

| l-ǎliyyi: yüce

| l-kebīri: ve büyük

| (40:12)

|huve: O'dur

| lleƶī: ki

| yurīkum: size gösteriyor

| āyātihi: ayetlerini

| ve yunezzilu: ve indiriyor

| lekum: sizin için

| mine: -ten

| s-semāi: gök-

| rizḳan: rızık

| vemā: ve

| yeteƶekkeru: öğüt almaz

| illā: başkası

| men: kimseden

| yunību: (O'na) yönelen

| (40:13)

|fed'ǔ: o halde çağırın

| llahe: Allah'a

| muḣliSīne: halis kılarak

| lehu: yalnız O'na

| d-dīne: dini

| velev: şayet

| kerihe: hoşuna gitmese de

| l-kāfirūne: kafirlerin

| (40:14)

|rafīǔ: yükselten

| d-deracāti: dereceleri

| ƶū: sahibi

| l-ǎrşi: Arş'ın

| yulḳī: indirir

| r-rūHa: ruhu

| min:

| emrihi: emrinden olan

| ǎlā: üzerine

| men:

| yeşā'u: dilediği

| min: -ndan

| ǐbādihi: kulları-

| liyunƶira: uyarmak için

| yevme: gününe karşı

| t-telāḳi: buluşma

| (40:15)

|yevme: o gün

| hum: onlar

| bārizūne: ortaya çıkarlar

| lā:

| yeḣfā: gizli kalmaz

| ǎlā:

| llahi: Allah'a

| minhum: onlardan

| şey'un: hiçbir şey

| limeni: kimindir?

| l-mulku: mülk

| l-yevme: bugün

| lillahi: Allah'ın

| l-vāHidi: tek

| l-ḳahhāri: ve kahhar

| (40:16)

|El-yevme: bugün

| tuczā: cezalanır

| kullu: her

| nefsin: can

| bimā:

| kesebet: kazandığıyle

| lā: yoktur

| Zulme: zulüm

| l-yevme: bugün

| inne: şüphesiz

| llahe: Allah

| serīǔ: çabuk görendir

| l-Hisābi: hesabı

| (40:17)

|ve enƶirhum: ve onları uyar

| yevme: güne (karşı)

| l-āzifeti: yaklaşan

| iƶi: zira

| l-ḳulūbu: yürekler

| ledā: dayanmıştır

| l-Hanāciri: gırtlaklara

| kāZimīne: yutkunur dururlar

| mā: yoktur

| liZZālimīne: zalimlerin

| min: hiçbir

| Hamīmin: dostu

| ve lā: ve yoktur

| şefīǐn: bir aracıları

| yuTāǔ: sözü tutulur

| (40:18)

|yeǎ'lemu: bilir

| ḣāinete: hain(bakışlar)ını

| l-eǎ'yuni: gözlerin

| ve mā: ve ne

| tuḣfī: gizliyorlarsa

| S-Sudūru: göğüslerinde

| (40:19)

|vallahu: Allah

| yeḳDī: hükmeder

| bil-Haḳḳi: hak ile

| velleƶīne: kimseler ise

| yed'ǔne: yalvardıkları

| min:

| dūnihi: O'ndan başka

| lā:

| yeḳDūne: hüküm veremezler

| bişey'in: hiçbir şeye

| inne: çünkü

| llahe: Allah

| huve: O

| s-semīǔ: işitendir

| l-beSīru: görendir

| (40:20)

|evelem:

| yesīrū: gezip dolaşmadılar mı?

| fī:

| l-erDi: yeryüzünde

| fe yenZurū: görsünler

| keyfe: nasıl

| kāne: olduğunu

| ǎāḳibetu: sonunun

| elleƶīne: kimselerin

| kānū: olan

| min:

| ḳablihim: kendilerinden önceki

| kānū: idiler

| hum: onlar

| eşedde: daha üstün

| minhum: kendilerinden

| ḳuvveten: kuvvet bakımından

| ve āṧāran: ve eserleri bakımından

| fī:

| l-erDi: yeryüzündeki

| feeḣaƶehumu: fakat onları yakaladı

| llahu: Allah

| biƶunūbihim: günahları yüzünden

| ve mā: ve

| kāne: olmadı

| lehum: onları

| mine: karşı

| llahi: Allah'a

| min: hiçbir

| vāḳin: koruyan

| (40:21)

|ƶālike: bu

| biennehum: onların (sebebiyledir)

| kānet: olmaları

| te'tīhim: onlara getirirdi

| rusuluhum: elçileri

| bil-beyyināti: açık kanıtlar

| fekeferū: ama inkar ediyorlardı

| feeḣaƶehumu: bu yüzden onları yakaladı

| llahu: Allah

| innehu: zira O

| ḳaviyyun: güçlüdür

| şedīdu: çetin olandır

| l-ǐḳābi: cezası

| (40:22)

|veleḳad: ve andolsun

| erselnā: biz gönderdik

| mūsā: Musa'yı

| biāyātinā: ayetlerimizle

| ve sulTānin: ve bir yetki ile

| mubīnin: apaçık

| (40:23)

|ilā:

| fir'ǎvne: Fir'avn'e

| vehāmāne: ve Haman'a

| ve ḳārūne: ve Karun'a

| feḳālū: dediler

| sāHirun: bir büyücüdür

| keƶƶābun: yalancı

| (40:24)

|felemmā: (Musa) ne zaman ki

| cā'ehum: onlara gelince

| bil-Haḳḳi: hakk ile

| min: -dan

| ǐndinā: katımız-

| ḳālū: dediler

| ḳtulū: öldürün

| ebnā'e: oğullarını

| elleƶīne: kimselerin

| āmenū: inanan(ların)

| meǎhu: onunla beraber

| vesteHyū: ve sağ bırakın

| nisā'ehum: kadınlarını

| ve mā: ve değildir

| keydu: tuzağı

| l-kāfirīne: kafirlerin

| illā: başkası

| fī:

| Delālin: boşa çıkandan

| (40:25)

|ve ḳāle: ve dedi

| fir'ǎvnu: Fir'avn

| ƶerūnī: bırakın beni

| eḳtul: öldüreyim

| mūsā: Musa'yı

| velyed'ǔ: ve yalvarsın

| rabbehu: Rabbine

| innī: çünkü ben

| eḣāfu: korkuyorum

| en: diye

| yubeddile: onun değiştirecek

| dīnekum: dininizi

| ev: yahut

| en: diye

| yuZhira: çıkaracak

| fī:

| l-erDi: yeryüzünde

| l-fesāde: fesad

| (40:26)

|ve ḳāle: ve dedi

| mūsā: Musa

| innī: elbette ben

| ǔƶtu: sığındım

| birabbī: benim de Rabbim

| ve rabbikum: ve sizin de Rabbinize

| min: -nden

| kulli: hepsi-

| mutekebbirin: kibirlilerin

| lā:

| yu'minu: inanmayan

| biyevmi: gününe

| l-Hisābi: hesap

| (40:27)

|ve ḳāle: ve (şöyle) dedi

| raculun: bir adam

| mu'minun: mü'min

| min: -nden

| āli: ailesi-

| fir'ǎvne: Fir'avn

| yektumu: gizleyen

| īmānehu: imanını

| eteḳtulūne: öldürüyor musunuz?

| raculen: bir adamı

| en: diye

| yeḳūle: diyor

| rabbiye: Rabbim

| llahu: Allah'tır

| ve ḳad: oysa gerçekten

| cā'ekum: size gelmiştir

| bil-beyyināti: kanıtlarla

| min: -den

| rabbikum: Rabbiniz-

| ve in: ve eğer

| yeku: o ise

| kāƶiben: bir yalancı

| feǎleyhi: kendi zararınadır

| keƶibuhu: yalanı

| ve in: ve eğer

| yeku: o ise

| Sādiḳan: doğru söylüyor

| yuSibkum: başınıza gelir

| beǎ'Du: bir kısmı

| lleƶī:

| yeǐdukum: size va'dettiklerinin

| inne: şüphesiz

| llahe: Allah

| lā:

| yehdī: doğru yola iletmez

| men: kimseyi

| huve: o

| musrifun: aşırı giden

| keƶƶābun: yalancı

| (40:28)

|yā : EY/HEY/AH

| ḳavmi: kavmim

| lekumu: sizindir

| l-mulku: mülk

| l-yevme: bugün

| Zāhirīne: hakimsiniz

| fī:

| l-erDi: yeryüzüne

| femen: kim

| yenSurunā: bizi kurtarır?

| min: -ndan

| be'si: hışmı-

| llahi: Allâh'ın

| in: eğer

| cā'enā: bize gelirse

| ḳāle: dedi

| fir'ǎvnu: Fir'avn

| mā:

| urīkum: ben size göstermiyorum

| illā: başkasını

| mā: şeyden

| erā: gördüğüm

| ve mā: ve

| ehdīkum: ben sizi iletmem

| illā: başkasına

| sebīle: yoldan

| r-raşādi: doğru

| (40:29)

|ve ḳāle: ve dedi ki

| lleƶī: (adam)

| āmene: inanan

| yā : EY/HEY/AH

| ḳavmi: kavmim

| innī: elbette ben

| eḣāfu: korkuyorum

| ǎleykum: üzerinize

| miṧle: mislinden

| yevmi: gününün

| l-eHzābi: öncekilerin

| (40:30)

|miṧle: gibi

| de'bi: durumu

| ḳavmi: kavminin

| nūHin: Nûh

| ve ǎādin: ve 'Ad

| ve ṧemūde: ve Semud'un

| velleƶīne: ve

| min:

| beǎ'dihim: onlardan sonrakilerin

| ve mā: ve değildir

| llahu: Allah

| yurīdu: isteyecek

| Zulmen: zulmetmek

| lil'ǐbādi: kullara

| (40:31)

|ve yā : ve EY/HEY

| ḳavmi: kavmim

| innī: gerçekten ben

| eḣāfu: korkuyorum

| ǎleykum: sizin için

| yevme: gününden

| t-tenādi: o çağırma

| (40:32)

|yevme: o gün

| tuvellūne: arkanızı dönüp

| mudbirīne: kaçarsınız

| mā: ama yoktur

| lekum: sizin için

| mine: -tan

| llahi: Allah-

| min: hiç

| ǎāSimin: kurtaracak kimse

| ve men: ve kimi

| yuDlili: şaşırtırsa

| llahu: Allah

| femā: artık olmaz

| lehu: ona

| min: hiçbir

| hādin: yol gösteren

| (40:33)

|veleḳad: ve andolsun

| cā'ekum: size gelmişti

| yūsufu: Yusuf

| min:

| ḳablu: daha önce

| bil-beyyināti: açık kanıtlarla

| femā: fakat

| ziltum: geri durmadınız

| fī: (olmaktan)

| şekkin: şüphede

| mimmā: şeyler hakkında

| cā'ekum: size getirdikleri

| bihi: onun

| Hattā: nihayet

| iƶā: zaman

| heleke: öldüğü

| ḳultum: dediniz

| len: asla

| yeb'ǎṧe: göndermez

| llahu: Allah

| min:

| beǎ'dihi: ondan sonra

| rasūlen: elçi

| keƶālike: işte böyle

| yuDillu: saptırır

| llahu: Allah

| men: kimseleri

| huve: o

| musrifun: aşırı giden

| murtābun: şüpheci

| (40:34)

|elleƶīne: onlar ki

| yucādilūne: tartışırlar

| fī: hakkında

| āyāti: ayetleri

| llahi: Allah'ın

| biğayri: olmadan

| sulTānin: bir delil

| etāhum: kendilerine gelmiş

| kebura: ne büyük

| meḳten: bir kızgınlıktır

| ǐnde: yanında

| llahi: Allah

| ve ǐnde: ve yanında

| elleƶīne: kimseler

| āmenū: inanan(lar)

| keƶālike: işte böyle

| yeTbeǔ: mühürler

| llahu: Allah

| ǎlā: üzerini

| kulli: her

| ḳalbi: kalbi

| mutekebbirin: kibirli

| cebbārin: zorbanın

| (40:35)

|ve ḳāle: ve dedi ki

| fir'ǎvnu: Fir'avn

| yā: EY/HEY/AH

| hāmānu: Hâmân

| bni: yap

| lī: bana

| SarHen: yüksek bir kule

| leǎllī: belki

| ebluğu: erişirim

| l-esbābe: sebeplere

| (40:36)

|esbābe: sebeplerine

| s-semāvāti: göklerin

| feeTTaliǎ: böylece bakayım

| ilā:

| ilāhi: tanrısına

| mūsā: Musâ'nın

| ve innī: çünkü ben

| leeZunnuhu: onu sanıyorum

| kāƶiben: yalancıdır

| ve keƶālike: ve böylece

| zuyyine: süslü gösterildi

| lifir'ǎvne: Fir'avn'a

| sū'u: kötü

| ǎmelihi: işi

| ve Sudde: ve çıkarıldı

| ǎni:

| s-sebīli: yoldan

| ve mā: ve değildi

| keydu: tuzağı

| fir'ǎvne: Fir'avn'ın

| illā: başka

| fī:

| tebābin: hüsrandan

| (40:37)

|ve ḳāle: dedi ki

| lleƶī: (adam)

| āmene: inanan

| yā : EY/HEY/AH

| ḳavmi: kavmim

| ttebiǔni: bana uyun

| ehdikum: sizi götüreyim

| sebīle: yola

| r-raşādi: doğru

| (40:38)

|yā : EY/HEY/AH

| ḳavmi: kavmim

| innemā: gerçekten

| hāƶihi: bu

| l-Hayātu: hayatı

| d-dunyā: dünya

| metāǔn: bir geçinmedir

| ve inne: ve gerçekten

| l-āḣirate: ahiret

| hiye: o

| dāru: yerdir

| l-ḳarāri: ebedi olarak durulacak

| (40:39)

|men: kim

| ǎmile: yaparsa

| seyyieten: bir kötülük

| felā:

| yuczā: cezalandırılmaz

| illā: başkasıyla

| miṧlehā: onun mislinden

| ve men: ve her kim

| ǎmile: yaparsa

| SāliHen: faydalı bir iş

| min: -ten

| ƶekerin: erkek-

| ev: veya

| unṧā: kadın(dan)

| vehuve: ve o

| mu'minun: inanarak

| feulāike: işte onlar

| yedḣulūne: girerler

| l-cennete: cennete

| yurzeḳūne: kendilerine rızık verilir

| fīhā: orada

| biğayri: olmaksızın

| Hisābin: hesabı

| (40:40)

|ve yā : ve EY/HEY/AH

| ḳavmi: kavmim

| mā: ne oluyor?

| lī: bana

| ed'ǔkum: ben sizi çağırıyorum

| ilā:

| n-necāti: kurtuluşa

| veted'ǔnenī: ve siz beni çağırıyorsunuz

| ilā:

| n-nāri: ateşe

| (40:41)

|ted'ǔnenī: siz beni çağırıyorsunuz

| liekfura: nankörlük etmeğe

| billahi: Allah'a

| ve uşrike: ve ortak koşmağa

| bihi: O'na

| mā: şeyleri

| leyse: olmayan

| lī: benim

| bihi: onun hakkında

| ǐlmun: bilgim

| ve enā: ben ise

| ed'ǔkum: sizi çağırıyorum

| ilā:

| l-ǎzīzi: aziz olana

| l-ğaffāri: çok bağışlayana

| (40:42)

|lā: yok (ki)

| cerame: şüphe

| ennemā: kesinlikle

| ted'ǔnenī: siz beni çağırıyorsunuz

| ileyhi: ona

| leyse: (oysa) yoktur

| lehu: onun

| deǎ'vetun: du'aya değer tarafı

| fī:

| d-dunyā: dünyada

| ve lā: ne de

| fī:

| l-āḣirati: ahirette

| ve enne: ve elbette

| meraddenā: bizim dönüşümüz

| ilā:

| llahi: Allah'adır

| ve enne: ve elbette

| l-musrifīne: aşırı gidenler

| hum: işte onlar

| eSHābu: halkıdır

| n-nāri: ateş

| (40:43)

|fe seteƶkurūne: yakında hatırlayacaksınız

| mā: ne

| eḳūlu: söylediysem

| lekum: size

| ve ufevviDu: ve bırakıyorum

| emrī: işimi

| ilā:

| llahi: Allah'a

| inne: şüphesiz

| llahe: Allah

| beSīrun: görür

| bil-ǐbādi: kulları

| (40:44)

|feveḳāhu: onu korudu

| llahu: Allah

| seyyiāti: kötülüklerinden

| mā:

| mekerū: onların kurdukları tuzakların

| ve Hāḳa: ve kuşattı

| biāli: ailesini

| fir'ǎvne: Fir'avn

| sū'u: en kötüsü

| l-ǎƶābi: azabın

| (40:45)

|En-nāru: ateş

| yuǎ'raDūne: sunulurlar

| ǎleyhā: ona

| ğuduvven: sabah

| ve ǎşiyyen: ve akşam

| ve yevme: ve günü

| teḳūmu: koptuğu

| s-sāǎtu: kıyametin

| edḣilū: sokun (denilir)

| āle: ailesini

| fir'ǎvne: Fir'avn

| eşedde: en çetinine

| l-ǎƶābi: azabın

| (40:46)

|ve iƶ: ve

| yeteHāccūne: birbirleriyle tartışırlarken

| fī: içinde

| n-nāri: ateşin

| feyeḳūlu: dediler ki

| D-Duǎfā'u: zayıf olanlar

| lilleƶīne:

| stekberū: büyüklük taslayanlara

| innā: elbette biz

| kunnā: idik

| lekum: size

| tebeǎn: uymuş

| fehel: -misiniz?

| entum: siz

| muğnūne: savabilir-

| ǎnnā: bizden

| neSīben: ufak bir parçasını

| mine:

| n-nāri: ateşin

| (40:47)

|ḳāle: dedi(ler) ki

| elleƶīne:

| stekberū: büyüklük taslayanlar

| innā: elbette biz

| kullun: hepimiz

| fīhā: onun içindeyiz

| inne: şüphesiz

| llahe: Allah

| ḳad: elbette

| Hakeme: hüküm verdi

| beyne: arasında

| l-ǐbādi: kullar

| (40:48)

|ve ḳāle: ve dedi(ler) ki

| elleƶīne:

| fī: içindekiler

| n-nāri: ateş

| liḣazeneti: bekçilerine

| cehenneme: cehennemin

| d'ǔ: du'a edin

| rabbekum: Rabbinize

| yuḣaffif: hafifletsin

| ǎnnā: bizden

| yevmen: bir gün

| mine: biraz

| l-ǎƶābi: azabı

| (40:49)

|ḳālū: dediler

| evelem: -miydi?

| teku: değil-

| te'tīkum: size geliyor

| rusulukum: elçileriniz

| bil-beyyināti: açık kanıtlarla

| ḳālū: dediler

| belā: evet (gelirlerdi)

| ḳālū: dediler

| fed'ǔ: öyle ise yalvar(ıp dur)un

| vemā: fakat değildir

| duǎā'u: yalvarması

| l-kāfirīne: kafirlerin

| illā: başkası

| fī:

| Delālin: dalaletten

| (40:50)