26Su’arâ Suresi

Kuran Sırası: 26 İniş Sırası: 47

Süleyman Ateş 🔊 Meali

Tâ sin mim.(26:1)

Şunlar o apaçık Kitabın âyetleridir.(26:2)

Herhalde sen, inanmıyorlar diye neredeyse kendini helâk edeceksin!(26:3)

Dilesek onların üzerine gökten bir mu'cize indiririz de boyunları ona eğilir (inanırlar).(26:4)

Rahmân'dan onlara hiçbir yeni Zikir (uyarı) gelmez ki, mutlaka ondan yüz çevirici olmasınlar.(26:5)

Yalanladılar ama, alay edip durdukları şeyin haberleri, yakında kendilerine gelecektir.(26:6)

Yere bakmadılar mı orada her çeşit güzel çifti bitirmişiz?(26:7)

Şüphesiz bunda bir ibret vardır, ama yine çokları inanıcı değillerdir.(26:8)

Şüphesiz Rabbin, işte üstün O'dur merhamet eden O'dur.(26:9)

Rabbin Mûsâ'ya seslendi: "O zâlim kavme git!"(26:10)

"Fir'avn'ın kavmine. Onlar (kötülüklerden) korunmayacaklar mı?"(26:11)

(Mûsâ): "Rabbim, dedi, ben, onların beni yalanlayacaklarından korkuyorum."(26:12)

Göğsüm daralıyor, dilim açılmıyor (tutukluk yapıyor), onun için Hârûn'a da elçilik ver."(26:13)

"Hem benim üzerimde onlara karşı işlediğim bir günâh da var (onlardan bir adam öldürmüştüm); onların beni öldürmelerinden korkuyorum."(26:14)

(Allâh): "Hayır, dedi, ikiniz de âyetlerimizle gidin, biz sizinle beraberiz, (aranızda geçecekleri) dinliyoruz."(26:15)

"Fir'avn'e giderek deyin ki: "Biz âlemlerin Rabbinin elçisiyiz."(26:16)

"İsrâil oğullarını bizimle beraber gönder."(26:17)

(Gittiler, Allâh'ın emrini duyurdular. Fir'avn) Dedi ki: "Biz seni, içimizden bir çocuk olarak yetiştirmedik mi? Ömründe nice yıllar aramızda kalmadın mı?"(26:18)

"Ve sonunda o yaptığını da yaptın, sen nankörlerden birisin."(26:19)

(Mûsâ): "Onu yaptığım zaman sapıklardan idim" dedi.(26:20)

"Sizden korkunca aranızdan kaçtım, sonra Rabbim bana hükümdarlık verdi ve beni elçilerden yaptı"(26:21)

"O başıma kaktığın ni'met de İsrâil oğullarını köle yapman(yüzünden)dir. (Onları köle diye kullanıp erkek çocuklarını kesmeseydin, senin eline düşmezdim)"(26:22)

Fir'avn dedi ki: "(Ey Mûsâ) âlemlerin Rabbi nedir?"(26:23)

(Mûsâ): "Göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunan her şeyin Rabbidir. Eğer gerçekten inanan kimseler iseniz (bunu anlarsınız)," dedi.(26:24)

(Fir'avn): Çevresinde bulunanlara: "İşitiyor musunuz?" dedi.(26:25)

(Mûsâ): "O sizin de Rabbiniz, önceki atalarınızın da Rabbidir" dedi.(26:26)

(Fir'avn): "Size gönderilen bu elçiniz mutlaka delidir" dedi.(26:27)

(Mûsâ): "Eğer düşünürseniz O, doğunun batının ve bunlar arasında bulunanların da Rabbidir" dedi.(26:28)

(Fir'avn ey Mûsâ): "Andolsun ki benden başka tanrı edinirsen, seni mutlaka zindana atılanlardan yapacağım" dedi.(26:29)

(Mûsâ, peki): "Sana (doğruluğumu) kanıtlayan apaçık bir şey getirmiş olsam da mı?" dedi.(26:30)

(Fir'avn): "Eğer doğrulardansan onu getir (bakalım)," dedi.(26:31)

(Mûsâ), asâsını attı, bir de (baktılar ki) o apaçık bir ejderha!(26:32)

Elini (koltuğunun altından) çıkardı; o da, bakanlara parıl parıl parlayan bir şey oluverdi.(26:33)

(Fir'avn), çevresindeki ileri gelenlere: "Bu dedi, bilgin bir büyücüdür."(26:34)

"Büyüsüyle sizi toprağınızdan çıkarmak istiyor. Ne buyurursunuz?"(26:35)

Dediler ki: "Onu ve kardeşini eğle, kentlere toplayıcılar gönder."(26:36)

"Bütün bilgin büyücüleri sana getirsinler."(26:37)

Derken büyücüler belli bir günün belirlenen vaktinde bir araya getirildi.(26:38)

Halka da: "Siz de toplanır mısınız?" denildi.(26:39)

"Umarız ki büyücüler üstün gelirse biz de onlara uyarız."(26:40)

Büyücüler gelince Fir'avn'e: "Eğer üstün gelenler biz olursak, bize mutlaka bir ücret var değil mi?" dediler.(26:41)

"Evet dedi, hem o takdirde siz (bana) yakınlardan olacaksınız."(26:42)

Mûsâ onlara: "Atacağınızı atın!" dedi.(26:43)

İplerini ve değneklerini attılar ve "Fir'avn'ın şerefine biz, elbette biz gâlib geleceğiz" dediler.(26:44)

Mûsâ da asâsını attı. Birden o, onların uydurduklarını yutmağa başladı.(26:45)

Derhal büyücüler secdeye kapandılar:(26:46)

Dediler: "Âlemlerin Rabbine inandık."(26:47)

"Mûsâ'nın ve Hârûn'un Rabbine."(26:48)

(Fir'avn) dedi: "Ben size izin vermeden mi ona inandınız? O, size büyü öğreten büyüğünüzdür. Öyleyse (size ne yapacağımı) yakında bileceksiniz: Ellerinizi ve ayaklarınızı çapraz olarak keseceğim ve hepinizi asacağım!"(26:49)

"Zararı yok, dediler, (nasıl olsa) biz Rabbimize döneceğiz."(26:50)

"Biz ilk inananlar olduğumuz için Rabbimizin, hatâlarımızı bağışlayacağını umarız."(26:51)

Mûsâ'ya: "Kullarımı geceleyin (Mısır'dan çıkar), yürüt; siz takibedileceksiniz." diye vahyettik.(26:52)

Fir'avn, (İsrâil oğullarının gittiğini duyunca) kentlere (asker) toplayıcılar gönderdi.(26:53)

"Şunlar, (şu İsrâil oğulları), az bir topluluktur" dedi.(26:54)

"Bizi kızdırmaktadırlar."(26:55)

"Biz, ihtiyatlı, koca bir cemaatiz."(26:56)

Böylece biz onları çıkardık: bahçeler(in)den, çeşmeler(in)den.(26:57)

Hazineler(in)den ve o güzel yer(lerin)den.(26:58)

Böylece bunları İsrâil oğullarına mirâs yaptık.(26:59)

(Fir'avn ve adamları), güneş doğarken onların ardına düştüler.(26:60)

İki topluluk (yaklaşıp) birbirini görünce Mûsâ'nın adamları: "İşte yakalandık!" dediler.(26:61)

(Mûsâ): "Hayır, dedi, Rabbim benimle beraberdir. Bana yol gösterecektir."(26:62)

Mûsâ'ya: "Değneğinle denize vur!" diye vahyettik. (Vurunca deniz) yarıldı, (on iki yol açıldı). Her bölüm, kocaman bir dağ gibi oldu.(26:63)

Ötekileri de buraya yaklaştırdık (Mûsâ ve adamlarının ardından, düşmanları da bu denizde açılan yollara girdiler).(26:64)

Mûsâ'yı ve beraberinde olanları tamamen kurtardık.(26:65)

Sonra ötekilerini boğduk (Mûsâ ve adamları karaya çıkınca deniz kapandı, Fir'avn ve adamları boğuldu).(26:66)

Muhakkak ki bunda bir ibret vardır, ama çokları inanmazlar.(26:67)

Şüphesiz Rabbin, işte üstün O'dur, merhamet eden O'dur.(26:68)

Onlara İbrâhim'in haberini de oku:(26:69)

Babasına ve kavmine: "Neye tapıyorsunuz?" demişti.(26:70)

"Putlara tapıyoruz, onların önünde ibâdete duruyoruz." dediler.(26:71)

"Peki, dedi, siz du'â ettiğiniz zaman onlar sizi işitiyorlar mı?"(26:72)

"Yahut size fayda veya zarar verebiliyorlar mı?"(26:73)

"Hayır, ama babalarımızın böyle yaptıklarını gördük, (onun için biz de böyle yapıyoruz)." dediler.(26:74)

"İşte gördünüz mü neye tapıyorsunuz?" dedi.(26:75)

"Siz ve eski atalarınız?"(26:76)

"Onlar benim düşmanımdır. Yalnız âlemlerin Rabbi (benim dostumdur)."(26:77)

"Beni yaratan ve bana yol gösteren O'dur."(26:78)

"Bana yediren ve içiren O'dur."(26:79)

"Hastalandığım zaman bana şifâ veren O'dur."(26:80)

"Beni öldürecek, sonra diriltecek O'dur."(26:81)

"Cezâ günü hatâmı bağışlayacağını umduğum da O'dur."(26:82)

"Rabbim, bana hüküm (hükümdarlık, bilgi) ver ve beni Sâlihler arasına kat."(26:83)

"Sonra gelenler arasında bana, bir doğruluk dili nasib eyle (sonraki nesiller arasında hayır ile anılmamı sağla)!"(26:84)

"Beni ni'met(i bol olan) cennetinin vârislerinden kıl."(26:85)

"Babamı da bağışla. Çünkü o, sapıklardandır.(26:86)

"(Kulların) diriltilecekleri gün, beni utandırma."(26:87)

"O gün ki, ne mal, ne de oğullar yarar vermez."(26:88)

"Ancak Allah'a sağlam ve temiz kalb getiren (yarar görür)."(26:89)

(O gün) cennet, korunanlara yaklaştırılır.(26:90)

Cehennem de azgınların karşısına çıkarılır.(26:91)

Onlara "Hani taptıklarınız nerede?" denilir.(26:92)

"O Allah'tan başka (taptıklarınız) size yardım ediyorlar mı, yahut kendilerine yardımları dokunuyor mu?"(26:93)

Onlar ve azgınlar, tepe taklak oraya atılırlar.(26:94)

İblis'in bütün askerleri de.(26:95)

Onlar orada (putlarıyle) çekişerek derler ki:(26:96)

"Vallahi biz apaçık bir sapıklık içinde imişiz!"(26:97)

"Çünkü sizi âlemlerin Rabbine eşit tutuyorduk."(26:98)

"Ama bizi saptıran o suçlulardır."(26:99)

"Şimdi artık bizim ne şefâ'atçilerimiz var",(26:100)

"Ne de sıcak bir dostumuz."(26:101)

"Âh keşke bir dönüşümüz daha olsa da inananlardan olsak!"(26:102)

Muhakkak ki bunda bir ibret vardır, ama yine çokları inanmazlar."(26:103)

Nûh kavmi de gönderilen elçileri yalanladı.(26:105)

Kardeşleri Nûh onlara: "Korunmaz mısınız?" demişti.(26:106)

"Ben size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim."(26:107)

"Allah'tan korkun ve bana itâ'at edin."(26:108)

"Ben sizden, buna karşı bir ücret istemiyorum. Benim ücretim, yalnız âlemlerin Rabbine âittir."(26:109)

"Öyle ise Allah'tan korkun ve bana itâ'at edin."(26:110)

Dediler ki: "Sana bayağı kimseler uymuşken biz sana inanır mıyız?"(26:111)

Dedi ki: "Ben onların yaptıklarını(n iç yüzünü) bilmem (ben ancak görünüşe göre hüküm veririm)."(26:112)

"Anlayışınız olsa, onların hesabının Rabbime âit olduğunu bilirsiniz."(26:113)

"Ben inananları kovacak değilim."(26:114)

"Ben sadece apaçık bir uyarıcıyım."(26:115)

Dediler: "Ey Nûh, (bu dediğinden) vazgeçmezsen mutlaka taşlananlardan olacaksın."(26:116)

(Nûh): "Rabbim, dedi, kavmim beni yalanladı."(26:117)

"Benimle onların arasını aç (aramızda hükmet), beni ve benimle beraber bulunan mü'minleri kurtar!"(26:118)

Biz de onu ve onunla beraber bulunanları, dolu gemi içinde kurtardık.(26:119)

Sonra bunun ardından, geride kalanları boğduk.(26:120)

Muhakkak ki bunda bir ibret vardır, ama yine çokları inanmazlar.(26:121)

'Âd (kavmi) de, gönderilen elçileri yalanladı.(26:123)

Kardeşleri Hûd onlara: "Korunmaz mısınız?" demişti.(26:124)

"Ben sizden buna karşı bir ücret istemiyorum. Benim ücretim yalnız âlemlerin Rabbine âittir."(26:127)

"Siz her yol üzerine, (gelip geçenleri yanıltmak için) bir işâret yapıp da boş şeyle mi uğraşıyorsunuz?"(26:128)

"Belki ebedi yaşarsınız diye köşkler (ve müstahkem kaleler) ediniyorsunuz?"(26:129)

"(Bir kavmi) yakaladığınız zaman da zorbalar gibi yakalıyorsunuz."(26:130)

"Size bildiğiniz ni'metleri bol bol veren (Allâh)dan korkun."(26:132)

"O size verdi: davarlar, oğullar,"(26:133)

"Bahçeler, çeşmeler."(26:134)

"Doğrusu ben size büyük bir günün azâbı(nın çarpması)ndan korkuyorum."(26:135)

Dediler ki: "Öğüt versen de, öğüt verenlerden olmasan da bizce birdir."(26:136)

"Bu (davranışımız), sadece evvelkilerin ahlâkı (ve geleneği)dir."(26:137)

"Biz azâba uğratılacak değiliz."(26:138)

(Böylece) onu yalanladılar. Biz de onları helâk ettik. Muhakkak ki bunda bir ibret vardır, ama yine çokları inanmazlar.(26:139)

Semûd (kavmi) de gönderilen elçileri yalanladı:(26:141)

Kardeşleri Sâlih, onlara demişti ki: "Korunmaz mısınız?"(26:142)

"Ben sizin için güvenilir bir elçiyim."(26:143)

"Siz burada güven içinde bırakılacağınızı mı sanıyorsunuz?"(26:146)

"Böyle bahçelerde, çeşme başlarında?"(26:147)

"Ekinler ve yumuşak tomurcuklu güzel hurmalıklar arasında?"(26:148)

"Dağlardan ustalıkla evler yontuyorsunuz."(26:149)

"O aşırıların emrine uymayın."(26:151)

"Yeryüzünde bozgunculuk yapan, ıslah etmeyen o kimseler(in sözüyle hareket etmeyin)."(26:152)

"Dediler: "Sen, iyice büyülenmişlerdensin."(26:153)

"Sen de bizim gibi bir insansın. Eğer doğrulardansan bize bir mu'cize getir."(26:154)

Dedi: "İşte bu dişi deve (mu'cize)dir. (Bir gün) onun su içme hakkı var, belli bir günün su içme hakkı da sizin."(26:155)

"Sakın, ona bir kötülük dokundurmayın, sonra büyük bir günün azâbı sizi yakalar."(26:156)

Nihâyet onu kestiler, ama pişman oldular.(26:157)

Ve azâb onları yakaladı. Muhakkak ki bunda bir ibret vardır, ama yine çokları inanmazlar.(26:158)

Lût (kavmi) de gönderilen elçileri yalanladı.(26:160)

Kardeşleri Lût, onlara "Korunmaz mısınız?" demişti.(26:161)

"Ben sizden buna karşı bir ücret istemiyorum. Benim ücretim yalnız âlemlerin Rabbine âittir.(26:164)

"Âlemlerin içinde erkeklere mi gidiyorsunuz?"(26:165)

"Ve Rabbinizin sizin için yarattığı eşlerinizi bırakıyorsunuz? Siz sınırı aşan bir kavimsiniz."(26:166)

Dediler: "Ey Lût, andolsun, eğer (bundan) vazgeçmezsen, mutlaka sürülenlerden olacaksın."(26:167)

(Lût) dedi: "Ben sizin bu işinize, (kadınları bırakıp erkeklere gidişinize) kızanlardanım."(26:168)

"Rabbim, beni ve âilemi bunların yaptıklarından kurtar!"(26:169)

Biz de onu ve âilesini tamamen kurtardık.(26:170)

Yalnız geride kalanlar arasında bulunan bir kocakarıyı (kurtarmadık).(26:171)

Sonra ötekilerini hep yıktık, helâk ettik.(26:172)

Ve üzerlerine bir yağmur yağdırdık, uyarıl(ıp da yola gelmey)enlerin yağmuru hakikaten çok kötü oldu!(26:173)

Eyke halkı da gönderilen elçileri yalanladı.(26:176)

Şu'ayb, onlara demişti ki: "Korunmaz mısınız?"(26:177)

"Ben sizden, buna karşı bir ücret istemiyorum. Benim ücretim yalnız âlemlerin Rabbine âittir."(26:180)

"Ölçüyü tam yapın, eksiltenlerden olmayın."(26:181)

"Doğru terâzi ile tartın."(26:182)

"İnsanların haklarını kısmayın. Yeryüzünde bozgunculuk yaparak karışıklık çıkarmayın."(26:183)

"Sizi ve önceki nesilleri yaratandan korkun.(26:184)

Dediler: "Sen iyice büyülenmişlerdensin."(26:185)

"Sen de bizim gibi bir insansın, biz seni mutlaka yalancılardan sanıyoruz."(26:186)

"Eğer doğrulardansan o halde üzerimize gökten parçalar düşür."(26:187)

"Rabbim yaptığınızı daha iyi bilir" dedi.(26:188)

Onu yalanladılar, nihâyet o gölge gününün azâbı, kendilerini yakaladı. Gerçekten o, büyük bir günün azâbı idi.(26:189)

Muhakkak ki bunda bir ibret vardır ama yine çokları inanmazlar.(26:190)

Muhakkak ki o (Kur'ân), âlemlerin Rabbinin indirmesidir.(26:192)

Onu, er-Rûhu'l-Emin (güvenilir ruh, Cebrâil) indirdi:(26:193)

Senin kalbine; uyarıcılardan olman için,(26:194)

Apaçık Arapça bir dille.(26:195)

O(nun içeriği), evvelkilerin Kitaplarında da vardır.(26:196)

İsrâiloğulları bilginlerinin onu bilmesi de onlar için (Kur'ân'ın Güvenilir Rûh tarafından vahyedildiğine) yeterli bir delil değil mi?(26:197)

Biz onu yabancılardan birine indirseydik de,(26:198)

Onu onlara okusaydı, ona inanmazlardı:(26:199)

Biz onu, suçluların kalblerine öyle soktuk.(26:200)

Acı azâbı görünceye kadar da ona inanmazlar.(26:201)

Azâb onlara öyle ansızın gelir ki, onlar hiç farkında olmazlar.(26:202)

(Birden onu karşılarında bulunca) "Acaba bize süre verilir mi?" derler.(26:203)

Hâlâ bizim azâbımızı mı acele istiyorlar (doğru söyleyenlerden isen bizi tehdid ettiğin azâbı getir mi diyorlar)?(26:204)

Baksana, biz onları yıllarca yaşatsak,(26:205)

Sonra tehdid edildikleri (azâb) kendilerine gelse,(26:206)

O yaşatıldıkları (zevk-u sefâ sürdükleri) şeyler, kendilerine ne yarar sağlardı?(26:207)

Biz, hiçbir kenti helâk etmedik ki onun uyarıcıları olmasın (helâk etmeden önce mutlaka uyarıcı gönderdik).(26:208)

(Uyarıcılar) uyarırlardı. Biz zulmediciler değildik.(26:209)

O (Kur'â)n'ı şeytânlar (cinler) indirmedi.(26:210)

Bu, onlara yaraşmaz ve zaten yapamazlar da.(26:211)

Çünkü onlar, (meleklerin sözlerini) işitmekten uzaklaştırılmışlardır.(26:212)

Allâh ile beraber başka bir tanrı çağırma, sonra azâb edilenlerden olursun.(26:213)

En yakın akrabânı uyar.(26:214)

Ve sana uyan mü'minlere kanadını indir (onlara karşı mütevâzi ve şefkatli davran).(26:215)

Şâyet sana (uymaz) karşı gelirlerse: "Ben sizin yaptıklarınızdan uzağım," de.(26:216)

Gâlib ve esirgeyen (Allâh)'a tevekkül et.(26:217)

O, seni görür; Namaza durduğun zaman,(26:218)

Ve secde edenler arasında eğilip doğrulurken.(26:219)

Çünkü O, işitendir, bilendir.(26:220)

Şeytânların kime ineceğini size haber vereyim mi?(26:221)

Onlar, her günâhkâr yalancıya inerler.(26:222)

O yalancılar, (şeytânlara) kulak verirler, çokları da yalan söylerler.(26:223)

Şâ'irlere gelince onlara da azgınlar uyar.(26:224)

Baksana onlar, her vâdide şaşkın şaşkın dolaşırlar?(26:225)

Ve onlar yapmayacakları şeyleri söylerler.(26:226)

Ancak inananlar, iyi işler yapanlar, Allâh'ı çok ananlar ve kendilerine zulmedildikten sonra (rakiplerine) üstün gelmeğe çalışanlar böyle değildir. Zulmedenler, yakında nasıl bir devrime uğrayıp devrileceklerini bileceklerdir!(26:227)