26Su’arâ Suresi

Kuran Sırası: 26 İniş Sırası: 47

Şaban Piriş Meali

Tâ Sîn mîm.(26:1)

Bunlar, apaçık kitabın ayetleridir.(26:2)

Mümin olmuyorlar diye neredeyse kendini mahvedeceksin.(26:3)

Dilersek, üzerlerine gökten bir işaret indiririz de boyunları öne eğilip kalır.(26:4)

Rahman’dan kendilerine gelen her yeni uyarıdan hemen yüz çevirenler oldular.(26:5)

Onlar, inkar ettiler; ama, alay ettikleri şeyin haberleri onlara gelecektir.(26:6)

Yeryüzüne hiç bakmıyorlar mı? Her çiftten nice hoş bitkiler bitirdik.(26:7)

İşte bunda da bir işaret vardır. Buna rağmen onların çoğu inanacak değildir.(26:8)

Elbette Rabbin, güçlüdür, merhametlidir.(26:9)

Hani Rabbin, Musa’ya: -Zalim kavme git! diye seslenmişti.(26:10)

Firavun’un kavmine... Onlar hala sakınmayacaklar mı?(26:11)

-Rabbim, beni yalancı saymalarından korkuyorum, dedi.(26:12)

Göğsüm daralır, dilim açılmaz. Onun için Harun’a da peygamberlik ver.(26:13)

Üstelik onlara karşı işlediğim bir de suçum var. Beni öldürmelerinden korkarım.(26:14)

-Asla (bunu yapamazlar), dedi. İkiniz, ayetlerimle birlikte gidin, şüphesiz biz, sizin yanınızdayız, işitmekteyiz.(26:15)

Firavun’a gidin ve deyin ki: “Biz, evrenin sahibinin elçileriyiz.(26:16)

İsrailoğulları'nı bizimle beraber gönder.”(26:17)

Firavun dedi ki: -Çocukken seni içimizde büyütmedik mi? Ömrün boyunca senelerce aramızda kalmadın mı?(26:18)

Sonunda yapacağını yaptın, Sen nankörün birisin!(26:19)

-Ben, onu yaptığım zaman dalalet içinde olanlardan biriydim, dedi.(26:20)

Sizden koktuğum için de kaçtım. Sonra Rabbim bana gerçeği kavrama yetisi verdi ve beni bir elçi olarak görevlendirdi.(26:21)

Başıma kaktığın bu nimet, İsrailoğulları’nı kendine köle edinmenin bedelidir.(26:22)

Firavun dedi ki: -Alemlerin Rabbi de nedir?(26:23)

-Göklerin, yerin ve aralarındaki her şeyin sahibidir, eğer gerçekten anlayabilirseniz... dedi.(26:24)

-Duyuyor musunuz? dedi Firavun, etrafındakilere.(26:25)

Musa: -O sizin de Rabbiniz, önceki atalarınızın da Rabbidir, dedi.(26:26)

(Firavun ise:) -Size gönderilen elçi elbette delidir, dedi.(26:27)

-Eğer aklınızı kullanırsanız (anlarsınız ki) O, doğunun, batının ve arasındakilerin sahibi / Rabbi’dir, dedi.(26:28)

-Eğer benden başka bir ilah edinirsen, seni elbette zindana atılanlardan edeceğim! dedi (Firavun).(26:29)

-Sana, apaçık bir şey getirmiş olsam da mı? dedi.(26:30)

-Haydi doğru söylüyorsan onu getir, bakalım! dedi.(26:31)

Bunun üzerine Musa asasını atmış ve o da hemen apaçık bir yılan oluvermişti.(26:32)

Elini çekip çıkardı o da bakanlara bembeyaz oluverdi.(26:33)

Etrafındaki ileri gelenlere: “Bu, muhakkak bilgin bir sihirbaz!” dedi.(26:34)

Sihirleriyle sizi yurdunuzdan çıkarmak istiyor. Ne buyurursunuz?(26:35)

-Onu ve kardeşini alıkoy. Şehirlere de toplayıcılar gönder, dediler.(26:36)

Sana bütün bilgiç sihirbazları getirsinler.(26:37)

Sihirbazlar, belli bir günde, belirlenen bir vakitte toplandılar.(26:38)

Halka da: “Siz de toplandınız mı?” denildi.(26:39)

-Eğer galip gelen sihirbazlar olursa herhalde biz de onlara uyarız.(26:40)

Sihirbazlar geldikleri zaman, Firavun’a: -Biz galip gelirsek, bize bir ödül var, değil mi? dediler.(26:41)

-Evet, dedi. Siz o zaman, gözdelerimden olacaksınız.(26:42)

Musa sihirbazlara: -Ne atacaksanız atın! dedi.(26:43)

Onlar da, iplerini ve değneklerini attılar ve: -Firavun’un kudretiyle elbette galip gelecekler bizleriz! dediler.(26:44)

Musa da değneğini attığı zaman, onların uydurdukları şeyleri yutmaya başladı.(26:45)

Bunun üzerine sihirbazlar secdeye kapandılar.(26:46)

-Evrenin sahibine iman ettik, dediler.(26:47)

Musa’nın ve Harun’un Rabbine!(26:48)

-Ben size izin vermeden önce ona iman mı ettiniz? Anlaşıldı ki o, size sihri öğreten büyüğünüzdür, ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlama kestireyim ve sizi çarmıha gerdireyim de görün siz! dedi.(26:49)

Onlar da: -Önemli değil, zaten Rabbimize döneceğiz.(26:50)

İnananların ilki olduğumuz için Rabbimizin günahlarımızı bağışlayacağını umarız.(26:51)

Musa’ya, kullarımı geceleyin yola çıkar diye vahyettik.(26:52)

Firavun ise şehirlere toplayıcılar gönderip:(26:53)

-Onlar, kuşkusuz, azınlık olan bir cemaattir.(26:54)

Üstelik onlar bize karşı öfkelidirler.(26:55)

Ama biz tedbirli bir toplumuz.(26:56)

Biz de onları, bahçelerden ve pınarlardan çıkardık.(26:57)

Hazinelerden ve şerefli makamlardan...(26:58)

Böylece, onlara İsrailoğullarını mirasçı kıldık.(26:59)

Güneşin doğuşuyla birlikte onların peşine düştüler.(26:60)

İki topluluk birbirini görünce, Musa’nın arkadaşları: -İşte yakalandık, dediler.(26:61)

Musa: -Hayır, asla! dedi. Çünkü, Rabbim benimle beraberdir ve bana yol gösterecektir.(26:62)

İşte o sırada, Musa’ya: -Asanı denize vur, diye vahyettik. O, hemen yarıldı ve her parçası koca bir dağ gibi oluverdi.(26:63)

Oraya ötekilerini de yaklaştırdık.(26:64)

Musa’yı ve yanındakilerin tümünü kurtardık.(26:65)

Sonra da, arkalarından gelenleri suda boğduk.(26:66)

Şüphesiz bunda bir “ayet/işaret” vardır. Yine de onların çoğu iman etmezler.(26:67)

Şüphesiz Rabbin, güçlü ve merhametli olan O’dur.(26:68)

Onlara İbrahim’in haberini de oku!(26:69)

Hani, babasına ve halkına: -Neye kulluk ediyorsunuz? demişti.(26:70)

Onlar da: -Putlara kulluk ediyoruz, onlara bağlılıktan hiç ayrılmayız, dediler.(26:71)

-Onlara dua ettiğiniz de sizi işitiyorlar mı? dedi.(26:72)

Ya da size faydaları veya zararları dokunuyor mu?(26:73)

-Hayır, dediler. Atalarımızı böyle yapıyor bulduk.(26:74)

-Şimdi gördünüz mü nelere kulluk ettiğinizi? dedi.(26:75)

Sizin ve önceki atalarınızın..(26:76)

Evrenin sahibinden başka, onların hepsi benim düşmanımdır.(26:77)

Beni yaratan O’dur, bana yol gösteren O’dur.(26:78)

Beni yediren ve içiren de O’dur.(26:79)

Bana şifa veren...(26:80)

Beni öldürecek olan, sonra yeniden beni diriltecek olan O’dur.(26:81)

Kıyamet günü günahlarımı bağışlamasını ümit ettiğim de O’dur.(26:82)

Rabbim bana kavrayış kabiliyeti ver ve beni iyiler arasına kat!(26:83)

..Ve beni, sonrakiler içinde “doğrunun sözcüsü” yap!(26:84)

Beni nimet cennetlerinin varislerinden kıl!(26:85)

Babamı da bağışla, çünkü o, şaşkınlardandır.(26:86)

İnsanların yeniden diriltilecekleri gün beni rezil etme!(26:87)

O gün, ne mal fayda verir ve ne de çocuklar...(26:88)

Ancak kişi Allah’a tertemiz bir kalp ile gelmiş ola.!(26:89)

O gün cennet, takva sahipleri için yaklaştırılmıştır.(26:90)

Cehennem de azgınlar için hortlatılmıştır.(26:91)

(92-93) Onlara: -Hani nerede, Allah’tan başka kendilerine kulluk ettikleriniz? Hiç size yardım ediyorlar veya kendilerini kurtarabiliyorlar mı? denilir.(26:92)

Ve onlar, saptırıcılarla birlikte cehennemin içine tepe takla yuvarlanır(26:94)

Ve İblis’in tüm ordusu da.(26:95)

Orada, birbirleriyle çekişerek, şöyle derler:(26:96)

-Vallahi biz, açıkça sapıklıktaydık.(26:97)

Çünkü sizi evrenin sahibi ile eşit tutmuştuk.(26:98)

Bizi hep o günahkarlar şaşırtmıştı.(26:99)

Şimdi, bir şefaatçimiz de yok..(26:100)

Sıcak bir dost da yok..(26:101)

Keşke bizim bir hakkımız daha olsaydı da müminlerden oluverseydik.(26:102)

İşte bunda da bir ibret vardır. Fakat onların çoğu yine de iman etmezler.(26:103)

Şüphesiz Rabbin güçlüdür, merhametlidir.(26:104)

Nuh’un kavmi de elçileri yalanlamıştı.(26:105)

Kardeşleri Nuh, onlara şöyle demişti: “Hiç Allah’tan korkmuyor musunuz?(26:106)

Ben, sizin için güvenilir bir elçiyim.(26:107)

Allah’tan korkun ve bana itaat edin.(26:108)

Buna karşılık sizden bir ücret de istemiyorum. Benim ücretim, ancak alemlerin Rabbine aittir.(26:109)

-Sana ayak takımı tabi olmuşken, biz sana inanır mıyız? dediler.(26:111)

Nuh da: -Onların yaptıkları hakkında bir bilgim yoktur.(26:112)

Onların hesabı ancak Rabbime aittir. Eğer anlarsanız, dedi.(26:113)

Ben, müminleri kovacak değilim.(26:114)

Ben, ancak apaçık bir uyarıcıyım.(26:115)

-Eğer buna son vermezsen ey Nuh sen gerçekten taşlanacaklardan olacaksın! dediler.(26:116)

-Rabbim, kavmim beni yalanladı, dedi.(26:117)

Artık sen benimle onların arasında nasıl ayıracaksan ayır, beni ve yanımdaki müminleri kurtar.(26:118)

Bunun üzerine biz, onu ve yanındakileri o yüklü gemide kurtuluşa erdirdik.(26:119)

Sonra geride kalanları da suda boğduk.(26:120)

İşte bunda da bir ibret vardır. Fakat, onların çoğu yine de inanacak değillerdir.(26:121)

Şüphesiz Rabbin, güçlü olan, merhametli olan O’dur.(26:122)

Ad Kavmi de peygamberleri yalanlamıştı.(26:123)

Kardeşleri Hûd onlara: -Hiç Allah’tan korkmuyor musunuz? demişti.(26:124)

Ben sizin için güvenilir bir peygamberim.(26:125)

Buna karşılık sizden bir ücret de istemiyorum. Benim ücretim ancak Alemlerin Rabbine aittir.(26:127)

Siz, her tepeye bir alamet bina edip eğlenir misiniz?(26:128)

Ebedi kalacağınızı umarak sağlam yapılar mı yapıyorsunuz?(26:129)

Yakaladığınız zaman da zorbaca tutuyorsunuz.(26:130)

Size bildiğiniz şeyleri sunandan korkun!(26:132)

Size hayvanlar ve çocuklar sundu.(26:133)

Bahçeler ve pınarlar sundu.(26:134)

Ben, sizin için büyük bir günün azabından korkuyorum.(26:135)

Onlar da şöyle dediler: -Öğüt versen de vermesen de bizim için birdir.(26:136)

Bu, ancak öncekilerin geleneğidir.(26:137)

Biz, azaba uğrayacak değiliz.(26:138)

Hûd’u yalanladılar. Biz de onları yok ettik. İşte bunda bir ibret vardır. Yine de onların çoğu inanacak değildir.(26:139)

Rabbin ise, elbette güçlü olan, merhametli olan O’dur.(26:140)

Semûd Kavmi de peygamberlerini yalanlamıştı.(26:141)

Kardeşleri Salih, onlara: -Hiç Allah’tan korkmuyor musunuz? demişti.(26:142)

Bu işe karşılık sizden bir ücret istemiyorum. Benim ücretim ancak alemlerin Rabbine aittir.(26:145)

Siz, burada güven içinde mi bırakılacaksınız?(26:146)

Bahçelerde, pınarlarda...(26:147)

Ekinler ve yumuşak tomurcuklu hurmalıklar içinde...(26:148)

Dağları oyup, ustalıkla evler yapıyorsunuz.(26:149)

Artık, Allah’tan korkun ve bana itaat edin.(26:150)

Gafil, cahillerin emrine uymayın!(26:151)

Onlar yeryüzünde bozgunculuk yapıyorlar, düzeltmiyorlar.(26:152)

-Sen, ancak büyülenmiş birisin, dediler.(26:153)

Sen de sadece bizim gibi bir insansın. Eğer, sözlerin doğruysa bize bir mucize getir bakalım.(26:154)

-İşte şu, bir devedir. Su içme hakkı belli bir gün onundur, belli bir gün sizindir, dedi.(26:155)

Sakın ona bir kötülük etmeyin; yoksa sizi korkunç bir günün azabı yakalar.(26:156)

Buna rağmen kestiler sonra da pişman oldular.(26:157)

Çünkü onları azap yakaladı. Bu olayda gerçekten bir ibret vardır. Fakat onların çoğu yine de iman etmiş değildir.(26:158)

Lut’un kavmi de elçileri yalanlamıştı.(26:160)

Kardeşleri Lut onlara: -Hiç Allah’tan korkmuyor musunuz? demişti.(26:161)

Ben, sizin için güvenilir bir Peygamberim.(26:162)

Bu işime karşılık sizden bir ücret istemiyorum. Benim ücretim, ancak Alemlerin Rabbi’ne aittir.(26:164)

İnsanların içinde erkeklere mi yanaşıyorsunuz?(26:165)

Rabbinizin, sizin için yarattığı eşlerinizi bırakıpta.. Gerçekten siz, azgın bir toplumsunuz.(26:166)

-Ey Lut eğer son vermezsen, elbette sürgün edileceklerden olacaksın, dediler.(26:167)

-Ben sizin yaptıklarınızdan tiksiniyorum dedi.(26:168)

Rabbim, beni ve yakınlarımı onların yaptıklarından kurtar.(26:169)

Onu ve tüm yakınlarını kurtardık.(26:170)

Sadece geride kalanlar içindeki bir kocakarı hariç.(26:171)

Sonra, diğerlerini yerle bir ettik.(26:172)

Üzerlerine şiddetli bir yağmur yağdırdık. Uyarılmışların yağmuru ne kötüdür..(26:173)

İşte bunda da bir ibret vardır. Fakat, onların çoğu yine de inanmış değildir.(26:174)

Rabbin ise, elbette, güçlü olan, merhametli olan O’dur.(26:175)

Eyke halkı da peygamberleri yalanlamıştı.(26:176)

Şuayb onlara: -Hiç Allah’tan korkmuyor musunuz? demişti.(26:177)

Bu işime karşılık sizden bir ücret istemiyorum. Benim ücretim ancak alemlerin Rabbine aittir.(26:180)

Ölçüyü tam tutun. Eksik tartanlardan olmayın.(26:181)

Dosdoğru terazi ile tartın.(26:182)

İnsanların eşyalarını değerinden düşürmeyin. Yeryüzünde bozgunculuk yaparak, karışıklık çıkarmayın.(26:183)

Sizi ve daha önceki nesilleri yaratandan korkun.(26:184)

-Sen, ancak büyülenmiş bir adamsın dediler.(26:185)

Sen, sadece bizim gibi bir insansın. Gerçekten senin yalancı olduğunu sanıyoruz.(26:186)

Eğer, doğru söylüyorsan haydi üzerimize gökten bir parça düşürüver.(26:187)

-Sizin yaptıklarınızı Rabbim çok iyi biliyor, dedi.(26:188)

Onu yalanlamışlardı da, onları bulutlu bir günün azabı yakalamıştı. O, büyük günün azabı idi.(26:189)

İşte bu olayda da bir ibret vardır, fakat onların çoğu yine de inanmış değildir.(26:190)

Şüphesiz bu, alemlerin Rabbinin indirmesidir.(26:192)

Onu Cebrail indirmiştir.(26:193)

Uyarıcılardan olman için senin kalbine(26:194)

Apaçık Arapça ile..(26:195)

O, önceki kitaplarda da (bildirilmiştir)(26:196)

İsrailoğulları’nın bilginlerinin onu bilmeleri, onlar için bir belge değil midir?(26:197)

Eğer onu bir yabancıya indirseydik,(26:198)

O da onlara okusaydı, yine de ona inanmazlardı.(26:199)

İşte böylece onu suçluların kalbine sokarız da..(26:200)

Acı azabı görünceye kadar yine de ona inanmazlar.(26:201)

O azap, onlara farkında olmadıkları bir anda ansızın gelir.(26:202)

İşte o zaman: -Acaba bize biraz daha süre tanınır mı? derler.(26:203)

Oysa onlar, bir an önce azabımız için acele etmiyorlar mıydı?(26:204)

Gördün mü onları senelerce nimetlendirsek,(26:205)

Sonra da onlara vaat edilen azap gelse...(26:206)

Nimet içinde bulunmaları onlara ne fayda sağlar?(26:207)

(208-209) Uyarıcılar göndermediğimiz hiçbir ülkeyi helak etmedik. Hiçbir zaman zulmedici olmadık.(26:208)

Kur’an’ı şeytanlar indirmedi.(26:210)

Bu onlara düşmez, buna güçleri de yetmez.(26:211)

Çünkü onlar, vahyi dinlemekten uzak tutulmuşlardır.(26:212)

Allah ile beraber başka bir ilaha yalvarma, azap görenlerden olursun.(26:213)

En yakın akrabanı uyar.(26:214)

Sana tabi olan müminlere yumuşak davran.(26:215)

Eğer sana isyan ederlerse, ben, sizin yaptıklarınızdan uzağım de.(26:216)

Güçlü ve merhametli olan Allah’a bağlan!(26:217)

(218-219) O, seni (namaza) kalktığın zaman da; secde edenler ile (secdeye) yatıp kalktığın zaman da görür.(26:218)

Çünkü o işitendir, bilendir.(26:220)

Şeytanların kime indiğini size haber vereyim mi?(26:221)

Onlar, her günahkar, sahtekarlara inerler.(26:222)

Onlar (şeytanlara) kulak verirler, çoğu zaten yalancıdır.(26:223)

Ve şairler, onlara da azgınlar uyar.(26:224)

Bilmez misin ki onlar her vadide şaşkın şaşkın dolaşırlar(26:225)

Ve yapmadıkları şeyleri söylerler.(26:226)

İman eden, doğruları yapan ve çokça Allah’a zikreden, zulme uğradıkları zaman kendilerini savunanlar hariç. Zalimler, nasıl bir inkılapla devrileceklerini yakında öğrenecekler!(26:227)