26Su’arâ Suresi

Kuran Sırası: 26 İniş Sırası: 47

İbni Kesir Meali

Ta, Sin, Mim.(26:1)

Bunlar apaçık kitabın ayetleridir.(26:2)

Mü'min olmuyorlar diye nerede ise kendini mahvedeceksin.(26:3)

Dilersek, onlara gökten bir ayet indiririz de ona boyunları eğik kalır.(26:4)

Onlara Rahman'dan bir öğüt geldiğinde, mutlaka ondan yüz çevirirler.(26:5)

Onlar, gerçekten yalanladılar. Ama alay edip durdukları şeylerin haberleri kendilerine yakında gelecektir.(26:6)

Yeryüzüne bakmazlar mı ki; Biz, orada bitkilerden nice güzel çiftler bitirmişizdir.(26:7)

Muhakkak ki bunda, bir ayet vardır. Ama onların çoğu mü'min olmadılar.(26:8)

Ve muhakkak ki senin Rabbın, elbette O; Aziz'dir, Rahim'dir.(26:9)

Hani Rabbın Musa'ya seslenmişti ki: Zalimler güruhuna git;(26:10)

Firavun kavmine. Sakınmazlar mı hala?(26:11)

Dedi ki: Rabbım, onların beni yalanlamalarından korkarım.(26:12)

Göğsüm daralıyor, dilim açılmıyor. Bunun için Harun'a da elçilik ver.(26:13)

Hem onların bana isnad ettikleri bir suç var. Korkarım ki beni öldürürler(26:14)

Buyurdu ki: Hayır, ikiniz ayetlerimizle gidin. Muhakkak Biz, sizinle beraber dinleyicilerdeniz.(26:15)

Firavun'a varın, deyin ki: Biz, alemlerin Rabbının peygamberleriyiz.(26:16)

İsrailoğullarını bizimle beraber gönder.(26:17)

(Fir'avn) dedi ki: «Biz seni yeni doğmuş (bir çocuk) ken içimizde büyütmedik mi? Sen ömründen bir hayli seneler bizim aramızda kalmadın mı»? (26:18)

Ve yapacağın işi de yaptın. Sen nankörlerdensin.(26:19)

Dedi ki: Ben, onu yaptım, ama o zaman şaşkınlardandım.(26:20)

Bu yüzden sizden korktuğum için kaçtım. Sonra Rabbım bana hüküm ihsan etti ve beni peygamberlerden kıldı.(26:21)

İşte, başıma kaktığın o nimet, İsrailoğullarını köle ettiğin içindir.(26:22)

Firavun: Alemlerin Rabbı da nedir? dedi.(26:23)

Dedi ki: Göklerin, yerin ve ikisinin arasında bulunanların Rabbıdır. Eğer siz yakin getirenlerden iseniz.(26:24)

Yanında bulunanlara: İşitmiyor musunuz? dedi.(26:25)

O da: Sizin de Rabbınız ve önce geçmiş atalarınızın da Rabbıdır, dedi.(26:26)

Firavun dedi ki: Size gönderilen peygamberiniz şüphesiz delidir.(26:27)

O da: Eğer aklınızı başınıza alırsanız; doğunun, batının ve ikisinin arasında bulunanların Rabbıdır, dedi.(26:28)

Firavun dedi ki: Benden başka bir tanrı edinirsen; şüphesiz seni hapse atılanlardan kılarım.(26:29)

Sana apaçık bir şeyle gelmişsem de mi? dedi.(26:30)

Firavun: Eğer doğru söylüyorsan, haydi getir onu, dedi.(26:31)

Bunun üzerine o asasını attı, bir de ne görsün; apaçık bir ejderhadır.(26:32)

Elini çıkardı, bir de ne görsün; bakanlara bembeyazdır.(26:33)

Çevresinde bulunan ileri gelenlere dedi ki: Şüphesiz bu, belletilmiş bir büyücüdür.(26:34)

Sizi büyüsüyle memleketinizden çıkarmak istiyor. Ne dersiniz?(26:35)

Dediler ki: Onu ve kardeşini alıkoy. Şehirlere toplayıcılar gönder.(26:36)

Belletilmiş tüm büyücüleri sana getirsinler.(26:37)

Büyücüler belli bir günün tayin edilen vaktinde toplandılar.(26:38)

İnsanlara: Siz de toplanır mısınız? denildi.(26:39)

Eğer onlar galip gelirlerse; büyücülere belki biz de tabi oluruz.(26:40)

Büyücüler geldikleri vakit, Firavun'a dediler ki: Galip gelenler biz olursak; muhakkak bize bir ücret vardır değil mi?(26:41)

Evet, dedi. O takdirde siz, muhakkak gözdelerdensiniz.(26:42)

Musa onlara dedi ki: Atacak olduğunuz şeyleri atın.(26:43)

Onlar da bunun üzerine iplerini ve değneklerini attılar ve dediler ki: Firavun hakkı için elbette elbette biz galib gelenleriz.(26:44)

Ardından Musa asasını attı. Bir de ne görsünler; onların uydurduklarını yutuveriyor.(26:45)

Bunun üzerine büyücüler secdeye kapandılar.(26:46)

Dediler ki: Biz, alemlerin Rabbına inandık.(26:47)

Musa ve Harun'un Rabbına.(26:48)

Ben size izin vermezden önce mi ona inandınız? Şüphesiz size büyü öğreten büyüğünüzdür. Şimdi bileceksiniz; elbette ben, ellerinizi ve ayaklarınızı andolsun ki çaprazlama kestireceğim ve hepinizi astıracağım, dedi.(26:49)

Onlar da dediler ki: Zararı yok. Biz muhakkak Rabbımıza dönenleriz.(26:50)

Mü'minlerin ilki olmamızdan dolayı biz, gerçekten Rabbımızın hatalarımızı bağışlayacağını umarız.(26:51)

Musa'ya da vahyetti ki: Kullarımı geceleyin yola çıkar. Şüphesiz siz, izleneceksiniz.(26:52)

Bunun üzerine Firavun şehirlere toplayıcılar gönderdi.(26:53)

Şüphesiz ki bunlar; döküntü azınlıklarıdır.(26:54)

Ve gerçekten bize de büyük bir öfke beslemektedirler.(26:55)

Doğrusu biz, topluca tedbirli olmalıyız.(26:56)

Fakat Biz, onları bahçelerden ve pınar başlarından çıkardık.(26:57)

Hazinelerden ve şerefli makamlardan.(26:58)

Böylece onlara İsrailoğullarını mirasçı kıldık.(26:59)

Güneş üzerlerine doğarken onları izlediler.(26:60)

İki topluluk karşı karşıya geldiğinde, Musa'nın arkadaşları dediler ki: Gerçekten biz, yakalandık.(26:61)

Hayır, dedi. Muhakkak ki Rabbım benimledir. Bana doğru yolu gösterecektir.(26:62)

Bunun üzerine Musa'ya vahyettik ki: Asanı denize vur. O, hemen yarıldı ve her parçası yüce bir dağ gibi oldu.(26:63)

Sonra diğerlerini oraya yaklaştırdık.(26:64)

Musa'yı ve beraberindekileri yopluca kurtardık.(26:65)

Sonra diğerlerini suda boğduk.(26:66)

Şüphesiz ki bunda, bir ayet vardır. Ama onların çoğu inananlar değildi.(26:67)

Muhakkak ki Rabbın, elbette o; Aziz'dir, Rahim'dir.(26:68)

Onlara İbrahim'in haberini oku.(26:69)

Hani babasına ve kavmine: Nelere tapıyorsunuz? demişti.(26:70)

Onlar da: Putlara tapıyoruz ve onlara bağlanıp duruyoruz, demişlerdi.(26:71)

O da demişti ki: Çağırdığınızda sizi duyuyorlar mı?(26:72)

Yahut size fayda veya zarar veriyorlar mı?(26:73)

Demişlerdi ki: Hayır. Atalarımızı böyle yapar gördük.(26:74)

O da demişti ki: Neye tapmış olduğunuzu görüyor musunuz?(26:75)

Siz ve geçmiş atalarınız?(26:76)

Doğrusu onlar, benim düşmanımdır. Ancak alemlerin Rabbı müstesna.(26:77)

Ki O, yaratmıştır beni. Ve O doğru yola eriştirir beni.(26:78)

Ki O, yedirir, içirir beni.(26:79)

Hastalandığımda O, şifa verir bana.(26:80)

Ki O, öldürür beni, sonra da O, diriltir.(26:81)

Ve din günü günahlarımı bağışlamasını umduğum O'dur.(26:82)

Rabbım, bana hüküm ver. Ve beni salihlere kat.(26:83)

Ve sonrakiler içinde bana doğru söyler bir dil ihsan et.(26:84)

Beni Naim cennetinin varislerinden kıl.(26:85)

Babamı da bağışla. Şüphesiz o, sapıklardan olmuştur.(26:86)

Diriltilecekleri günde beni rezil etme.(26:87)

O gün ki mal da fayda vermez, çocuklar da.(26:88)

Ancak Allah'a kalb-i selimle gelmiş olan başka.(26:89)

Cennet, muttakiler için hazırlanmıştır.(26:90)

Cehennem de azgınlara gösterilir.(26:91)

Ve onlara denilir ki: Nerededir taptıklarınız?(26:92)

Allah'tan başka? Size yardım ediyorlar mı veya kendilerine yardımları dokunuyor mu?(26:93)

Oraya; onlar ve azgınlar atılırlar.(26:94)

İblis'in askerleri de topluca.(26:95)

Orada birbirleriyle çekişerek derler ki:(26:96)

Andolsun Allah'a ki; biz, apaçık sapıklıkta idik.(26:97)

Hani biz, sizi alemlerin Rabbı ile bir tutmuştuk.(26:98)

Ve bizi suçlulardan başka da saptıran olmamıştı.(26:99)

Şimdi bize şefaat eden kimse yoktur.(26:100)

Ve sıcak bir dostumuz da yoktur.(26:101)

Keşki bizim için geri dönüş olsa da, mü'minlerden olsak.(26:102)

Muhakkak ki bunda bir ayet vardır. Ama onların çoğu mü'minler olmadı.(26:103)

Nuh'un kavmi de peygamberleri yalanladı.(26:105)

Hani onlara kardeşleri Nuh demişti ki: Siz sakınmaz mısınız?(26:106)

Muhakkak ki ben, size emin bir peygamberim.(26:107)

Artık Allah'tan korkun da bana itaat edin.(26:108)

Buna karşı sizden bir ücret istemiyorum. Benim ücretim ancak alemlerin Rabbına aittir.(26:109)

O halde Allah'tan korkun da bana itaat edin.(26:110)

Sana mı inanacağız? Halbuki sana uyanlar en rezil kimselerdir, dediler.(26:111)

Dedi ki: Onların yapmakta oldukları şeyler hakkında bir bilgim yoktur.(26:112)

Onların hesabı ancak Rabbıma aittir. Keşki düşünseniz.(26:113)

Ve ben, inananları kovacak değilim.(26:114)

Ben, ancak apaçık bir uyarıcıyım.(26:115)

Ey Nuh, eğer son vermezsen, sen muhakkak taşlananlardan olursun, dediler(26:116)

O da dedi ki: Rabbım, doğrusu kavmim beni yalanladı.(26:117)

Artık benimle onların arasında Sen, bir hüküm ver. Beni ve beraberimdeki mü'minleri kurtar.(26:118)

Bunun üzerine Biz de, onu ve beraberindekileri, dolu bir gemi içinde kurtardık.(26:119)

Sonra geride kalanları suda boğduk.(26:120)

Muhakkak ki bunda, bir ayet vardır. Ama onların çoğu mü'minler olmadı.(26:121)

Ve muhakkak ki Rabbın, elbette o; Aziz'dir, Rahim'dir.(26:122)

Ad da peygamberleri yalanladı.(26:123)

Hani onlara kardeşleri Hud demişti ki: Siz, sakınmaz mısınız?(26:124)

Siz, her yüksek yere koca bir bina kurup boş şeylerle mi uğraşırsınız?(26:128)

Temelli kalacağınızı umarak sağlam yapılar mı edinirsiniz?(26:129)

Ve yakaladığınız zaman da zorbaca mı yakalarsınız?(26:130)

Bildiğiniz şeylerle sizi destekleyenden sakının.(26:132)

O, desteklemiştir sizi, hayvanlar ve oğullarla;(26:133)

Bahçeler ve çeşmelerle.(26:134)

Doğrusu hakkınızda büyük bir günün azabından korkuyorum.(26:135)

Dediler ki: Öğüt versen de, yahut öğüt verenlerden olmasan da bizim için eşittir.(26:136)

Bu, öncekilerin adetinden başka bir şey değildir.(26:137)

Hem biz, azaba uğratılacak da değiliz.(26:138)

Böylece onu yalanladılar. Ve Biz, onları yok ettik. Muhakkak ki bunda bir ayet vardır. Ama onların çoğu mü'minler olmadı.(26:139)

Semud da peygamberleri yalanladı.(26:141)

Hani onlara kardeşleri Salih demişti ki: Siz, sakınmaz mısınız?(26:142)

Buna karşı sizden bir ücret istemiyorum. Benim ücretim, ancak alemlerin Rabbına aittir.(26:145)

Burada emniyet içinde bırakılır mısınız?(26:146)

Bahçelerde, çeşmelerde.(26:147)

Ekinler, salkımları sarkmış hurmalıklar arasında.(26:148)

Dağlarda ustalıkla evler oyar mısınız?(26:149)

Müsriflerin emrine itaat etmeyin.(26:151)

Onlar ki yeryüzünde bozgunculuk yaparlar da ıslah etmezler.(26:152)

Dediler ki: Şüphesiz sen, ancak büyülenmişlerdensin.(26:153)

Hem sen, bizim gibi insandan başka bir şey değilsin. Şayet sadıklardan isen o zaman bir ayet getir.(26:154)

Dedi ki: İşte şu devedir. Su içme hakkı; belirli bir gün onun ve belirli bir gün sizindir.(26:155)

Sakın ona bir kötülük yapmayın. Yoksa sizi büyük bir günün azabı yakalayıverir.(26:156)

Onlar ise onu kestiler de pişman oldular.(26:157)

Bunun üzerine azab onları yakaladı. Muhakkak ki bunda bir ayet vardır. Ama onların çoğu mü'minler olmadı.(26:158)

Lut kavmi de peygamberleri yalanladı.(26:160)

Hani onlara kardeşleri Lut demişti ki: Siz, sakınmaz mısınız?(26:161)

İnsanlar arasında erkeklere mi yaklaşıyorsunuz?(26:165)

Ve Rabbınızın sizin için yarattığı eşleri bırakıyor musunuz? Hayır, siz azmış bir kavimsiniz.(26:166)

Dediler ki: Ey Lut, buna son vermezsen sen, elbette çıkarılanlardan olursun.(26:167)

Dedi ki: Doğrusu ben, sizin işlediğinize kızanlardanım.(26:168)

Rabbım, beni ve ailemi bunların yaptıklarından kurtar.(26:169)

Bunun üzerine onu ve ailesini topluca kurtardık.(26:170)

Sadece yaşlı bir kadın geride kalanlardan oldu.(26:171)

Sonra diğerlerini yerle bir ettik.(26:172)

Üzerlerine de bir yağmur yağdırdık. Uyarılanların yağmuru ne kötüdür.(26:173)

Eyke halkı da peygamberleri yalanladı.(26:176)

Hani onlara Şuayb demişti ki: Siz, sakınmaz mısınız?(26:177)

Ölçüyü tam yapın da eksiltenlerden olmayın.(26:181)

Doğru ölçekle tartın.(26:182)

İnsanların eşyasını azaltmayın ve yeryüzünde bozgunculuk yaparak karışıklık çıkarmayın.(26:183)

Sizi ve daha önceki nesilleri yaratmış olandan korkun.(26:184)

Dediler ki: Sen, ancak büyülenmişlerdensin.(26:185)

Bizim gibi bir insandan başka bir şey değilsin. Doğrusu biz, seni yalancılardan sanıyoruz.(26:186)

Eğer sadıklardan isen bize, gökten bir parça indir.(26:187)

Dedi ki: Rabbım; yaptıklarınızı en iyi bilendir.(26:188)

Onu da yalanladılar ve onları bulutlu bir günün azabı yakaladı. Doğrusu o, büyük bir günün azabı idi.(26:189)

Muhakkak ki o, elbette alemlerin Rabbının indirmesidir.(26:192)

Onu Ruh el-Emin indirmiştir.(26:193)

Senin kalbine ki uyarıcılardan olasın.(26:194)

Apaçık arab diliyle.(26:195)

O, daha öncekilerin kitablarında vardır.(26:196)

İsrailoğullarının bilginlerinin bunu bilmesi de onlar için bir ayet değil midir?(26:197)

Biz, onu arapça bilmeyen kimselerden birine indirseydik.(26:198)

Ve o, bunu onlara okusaydı, yine de ona inananlardan olmazlardı.(26:199)

İşte böylece onu suçluların kalbine sokarız.(26:200)

Elim azabı görünceye kadar ona inanmazlar.(26:201)

O da kendilerine apansız, haberleri olmadan geliverir.(26:202)

O zaman derler ki: Acaba bekletilemez miyiz?(26:203)

Bizim azabımızı mı çabucak istiyorlardı.(26:204)

Gördün mü, şayet Biz onları yıllarca yararlandırsak;(26:205)

Sonra kendilerine vaadolunan şey başlarına gelse,(26:206)

Eğlendirilmiş olmaları onlara bir fayda sağlamaz.(26:207)

Uyarıcılar olmaksızın Biz, hiç bir kasabayı helak etmedik.(26:208)

Öğüt olarak. Ve Biz, zalimler olmadık(26:209)

Onu şeytanlar indirmemiştir.(26:210)

Bu, onlara düşmez de, buna güçleri de yetmez.(26:211)

Onlar, gerçekten işitmekten uzak tutuldular.(26:212)

O halde Allah ile beraber başka bir tanrıya yalvarma. Yoksa azablandırılanlardan olursun.(26:213)

Ve yakın akrabalarını uyar.(26:214)

Mü'minlerden sana uyanlara kanatlarını ger.(26:215)

Şayet sana isyan ederlerse, de ki: Ben sizin yaptıklarınızdan uzağım.(26:216)

Aziz, Rahim'e tevekkül et.(26:217)

Görür O seni, kalktığında.(26:218)

Secde edenler arasında bulunduğunda.(26:219)

Muhakkak ki O'dur O; Semi, Alim.(26:220)

Şeytanların kime indiğini size bildireyim mi?(26:221)

Onlar her günahkar, her müfteriye inerler.(26:222)

Bunlar ona kulak verirler ve çoğu yalancılardır.(26:223)

Şairlere gelince; onlara da azgınlar uyar.(26:224)

Görmedin mi; onlar, her vadide şaşkın şaşkın dolaşırlar.(26:225)

Ve onlar, gerçekten yapmadıklarını söylerler.(26:226)

Ancak iman etmiş, salih amel işlemiş, Allah'ı çokça zikretmiş ve zulme uğratıldıktan sonra zafer kazananlar müstesnadır. Zulmedenler göreceklerdir nasıl bir yıkılışla yıkılacaklarını.(26:227)