37Sâffât Suresi

Kuran Sırası: 37 İniş Sırası: 56

Diyanet İşleri Meali

(1-4) Saf bağlayıp duranlara, haykırarak sevk edenlere ve zikri (Allah’ın kelâmını) okuyanlara andolsun ki, sizin ilâhınız gerçekten bir tek ilâhtır.(37:1)

O, göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin Rabbidir. Doğuların da (Batıların da) Rabbidir.(37:5)

Biz, en yakın göğü zinetlerle, yıldızlarla donattık.(37:6)

Onu itaatten çıkan her şeytandan koruduk.(37:7)

(8-9) Onlar, yüce topluluğu (ileri gelen melekler topluluğunu) dinleyemezler. Kovulmaları için her taraftan taşa tutulurlar. Onlar için sürekli bir azap da vardır.(37:8)

Ancak onlardan söz kapan olur. Onu da delip geçen bir alev izler (ve yok eder).(37:10)

(Ey Muhammed!) Şimdi sen onlara sor: “Kendilerini yaratmak mı daha zor, yoksa yarattığımız diğer şeyleri yaratmak mı?" Şüphesiz biz onları yapışkan bir çamurdan yarattık.(37:11)

Hayır, sen (onların hâline) şaştın, onlar ise alay ediyorlar.(37:12)

Kendilerine öğüt verildiği zaman öğüt almıyorlar.(37:13)

Bir mucize gördükleri zaman onu alaya alıyorlar.(37:14)

(Dediler ki:) “Bu bir büyüden başka bir şey değildir.”(37:15)

“Gerçekten biz, ölüp bir toprak ve kemik yığını hâline geldikten sonra mı, biz mi tekrar diriltileceğiz?”(37:16)

“Önceden gelip geçmiş atalarımız da mı?”(37:17)

De ki: “Evet, hem de siz aşağılanmış kimseler olarak (diriltileceksiniz).”(37:18)

O ancak şiddetli bir sesten ibarettir. Bir de bakarsın ki onlar (diriltilmiş hazır) beklemektedirler.(37:19)

Şöyle diyecekler: “Vay başımıza gelene! Bu beklenen ceza günüdür.”(37:20)

Onlara, “İşte bu, yalanlamakta olduğunuz hüküm ve ayırım günüdür” denilir.(37:21)

(22-24) Allah, meleklere şöyle emreder: “Zulmedenleri, eşlerini ve Allah’ı bırakıp da tapmakta olduklarını toplayın, onları cehennemin yoluna koyun ve onları tutuklayın. Çünkü onlar sorguya çekileceklerdir.”(37:22)

Onlara, “Ne diye yardımlaşmıyorsunuz?” denir.(37:25)

Hayır, onlar bugün teslim olmuş kimselerdir.(37:26)

Birbirlerine yönelip sorarlar (çekişirler).(37:27)

Şöyle derler: “Siz bize sağdan gelirdiniz. Bize haktan yana görünürdünüz.”(37:28)

Diğerleri de onlara şöyle derler: “Hayır, siz zaten mü’min kimseler değildiniz.”(37:29)

“Bizim, sizin üzerinizde hiçbir hâkimiyetimiz yoktu. Hatta siz azgın bir kavimdiniz.”(37:30)

“Artık Rabbimizin sözü (azap) bizim hakkımızda gerçekleşti. Biz onu mutlaka tadacağız.”(37:31)

“Evet, biz sizi saptırdık. Çünkü biz de sapkın kimselerdik.”(37:32)

Artık onlar o gün azapta ortaktırlar.(37:33)

İşte biz suçlulara böyle yaparız.(37:34)

Çünkü onlar, kendilerine, “Allah’tan başka hiçbir ilâh yoktur” denildiği zaman, inanmayıp büyüklük taslıyorlardı.(37:35)

“Biz, deli bir şair için ilâhlarımızı mı terk edeceğiz?” diyorlardı.(37:36)

Hayır, öyle değil. O, hakkı getirmiş, (önceki) peygamberleri de tasdik etmiştir.(37:37)

Şüphesiz siz mutlaka elem dolu azabı tadacaksınız.(37:38)

Siz ancak işlediklerinizin karşılığı ile cezalandırılırsınız.(37:39)

Ancak Allah’ın halis kulları başka.(37:40)

(41-42) İşte onlar için belli bir rızık, meyveler vardır. Onlar ikram gören kimselerdir.(37:41)

Onlar Naîm cennetlerindedirler.(37:43)

Koltuklar üzerinde karşılıklı olarak otururlar.(37:44)

(45-46) Onların etrafında cennet pınarından doldurulmuş, berrak ve içenlere lezzet veren kadehler dolaştırılır.(37:45)

Onda baş döndürme özelliği yoktur. Onlar, onu içmekle sarhoş da olmazlar.(37:47)

Yanlarında bakışlarını yalnızca kendilerine çevirmiş iri gözlü eşler vardır.(37:48)

Sanki onlar (beyazlıklarıyla), saklanmış (gün yüzü görmemiş) yumurtalardır.(37:49)

Derken birbirlerine yönelip sorarlar.(37:50)

İçlerinden biri der ki: “Benim bir arkadaşım vardı.”(37:51)

“Sen de tekrar dirilmeyi tasdik edenlerden misin?” derdi.(37:52)

“Gerçekten biz, ölüp bir toprak ve kemik yığını hâline geldikten sonra mı, biz mi hesaba çekileceğiz?”(37:53)

Konuşan o kimse, yanındakilere, “Bakar mısınız, hâli ne oldu?” der.(37:54)

Kendisi de bakar ve onu cehennemin ortasında görür.(37:55)

Ona şöyle der: “Allah’a andolsun, neredeyse beni de helâk edecektin.”(37:56)

“Rabbimin nimeti olmasaydı, mutlaka ben de cehenneme konulanlardan olmuştum.”(37:57)

(58-59) “Nasıl, ilk ölümümüzden başka ölmeyecek miymişiz? Bize azap edilmeyecek miymiş?”(37:58)

Şüphesiz bu (cennetteki nimetlere ulaşmak) büyük bir başarıdır.(37:60)

Çalışanlar böylesi için çalışsınlar!(37:61)

Ziyafet olarak bu mu daha hayırlı, yoksa zakkum ağacı mı?(37:62)

Şüphesiz biz onu zalimler için bir imtihan aracı kıldık.(37:63)

O, cehennemin dibinde biten bir ağaçtır.(37:64)

Onun meyveleri sanki şeytanların kafalarıdır.(37:65)

Cehennemlikler ondan yiyecekler ve onunla karınlarını dolduracaklardır.(37:66)

Sonra onlar için bunun üstüne kaynar sudan karışık bir içecek vardır.(37:67)

Sonra onların dönüşleri mutlaka cehennemedir.(37:68)

Çünkü onlar babalarını sapık kimseler olarak buldular.(37:69)

Kendileri de onların izinden koşa koşa gitmektedirler.(37:70)

Andolsun, onlardan önce, evvelkilerin çoğu da sapmıştı.(37:71)

Andolsun, biz onlara da uyarıcılar göndermiştik.(37:72)

Bak, uyarılanların sonu nasıl oldu!(37:73)

Ancak Allah’ın ihlâslı kulları başka.(37:74)

Andolsun, Nûh bize dua edip seslenmişti. Biz ne güzel cevap vereniz!(37:75)

Onu ve ailesini o büyük sıkıntıdan kurtardık.(37:76)

Onun neslini yeryüzünde kalanlar kıldık.(37:77)

Sonradan gelenler arasında ona güzel bir ad bıraktık.(37:78)

Âlemler içinde Nûh’a selâm olsun!(37:79)

İşte biz iyilik yapanları böyle mükâfatlandırırız.(37:80)

Çünkü o, bizim mü’min kullarımızdandı.(37:81)

Sonra biz, diğerlerini suda boğduk.(37:82)

Şüphesiz İbrahim de O’nun taraftarlarından idi.(37:83)

Hani o, Rabbine temiz bir kalple gelmişti.(37:84)

Hani babasına ve kavmine şöyle demişti: “Siz neye tapıyorsunuz?”(37:85)

“Allah’ı bırakıp da birtakım uydurma ilâhlar mı istiyorsunuz?”(37:86)

“O hâlde, âlemlerin Rabbi hakkında görüşünüz nedir?”(37:87)

(88-89) İbrahim, yıldızlara baktı ve “Ben hastayım” dedi.(37:88)

Bunun üzerine arkalarını dönüp ondan uzaklaştılar.(37:90)

İbrahim, onların putlarının tarafına gizlice gitti ve şöyle dedi: “Yemez misiniz?”(37:91)

“Ne diye konuşmuyorsunuz?”(37:92)

Derken üzerlerine yürüyüp onlara güçlü bir darbe indirdi.(37:93)

Kavmi (telaş içinde) koşarak ona doğru geldi.(37:94)

İbrahim, şöyle dedi: “Yonttuğunuz putlara mı tapıyorsunuz?”(37:95)

“Oysa Allah sizi de, yaptığınız şeyleri de yaratmıştır.”(37:96)

Kavmi, “Onun için bir bina yapın, (içinde ateş yakın) ve onu ateşe atın” dedi.(37:97)

Böylece ona bir tuzak kurmak istediler. Biz de onları en alçak kimseler kıldık.(37:98)

İbrahim, şöyle dedi: “Ben Rabbime (O’nun emrettiği yere) gideceğim. O, bana yol gösterecektir.”(37:99)

“Ey Rabbim! Bana salihlerden olacak bir çocuk bağışla.”(37:100)

Biz de ona uysal bir oğul müjdeledik.(37:101)

Çocuk kendisiyle birlikte koşup yürüyecek yaşa gelince İbrahim ona, “Yavrum, ben rüyamda seni boğazladığımı gördüm. Düşün bakalım, ne dersin?” dedi. O da, “Babacığım, emrolunduğun şeyi yap. İnşaallah beni sabredenlerden bulacaksın” dedi.(37:102)

(103-104) Nihayet her ikisi de (Allah’ın emrine) boyun eğip, İbrahim de onu (boğazlamak için) yüz üstü yere yatırınca ona, şöyle seslendik: “Ey İbrahim!”(37:103)

“Gördüğün rüyanın hükmünü yerine getirdin. Şüphesiz biz iyilik yapanları böyle mükâfatlandırırız.”(37:105)

“Şüphesiz bu apaçık bir imtihandır.”(37:106)

Biz, (İbrahim’e) büyük bir kurbanlık vererek onu (İsmail’i) kurtardık.(37:107)

İbrahim’e selâm olsun.(37:109)

İyilik yapanları işte böyle mükâfatlandırırız.(37:110)

Çünkü o mü’min kullarımızdandı.(37:111)

Biz onu salihlerden bir peygamber olarak İshak ile de müjdeledik.(37:112)

Onu da İshak’ı da uğurlu kıldık. Her ikisinin nesillerinden iyilik yapanlar da vardı, kendine apaçık zulmedenler de.(37:113)

Andolsun, biz Mûsâ’ya ve Hârûn’a da lütufta bulunduk.(37:114)

Onları ve kavimlerini o büyük sıkıntıdan kurtardık.(37:115)

Onlara yardım ettik de onlar galip gelenler oldular.(37:116)

Biz onlara (hükümlerimizi) açıklayan Kitab’ı (Tevrat’ı) verdik.(37:117)

Onları doğru yola ilettik.(37:118)

Sonradan gelenler arasında onlara güzel birer ad bıraktık.(37:119)

Mûsâ’ya ve Hârûn’a selâm olsun.(37:120)

Şüphesiz biz iyilik yapanları böyle mükâfatlandırırız.(37:121)

Çünkü onlar mü’min kullarımızdan idiler.(37:122)

Şüphesiz İlyas da peygamberlerden idi.(37:123)

Hani kavmine şöyle demişti: “Allah’a karşı gelmekten sakınmaz mısınız?”(37:124)

(125-126) “Yaratıcıların en güzelini, sizin ve geçmiş atalarınızın Rabbi olan Allah’ı bırakarak “Ba’l’e mi tapıyorsunuz?”(37:125)

Onu yalanladılar. Bu sebeple onlar (cehenneme) götürüleceklerdir.(37:127)

Sonradan gelenler içerisinde ona güzel bir ad bıraktık.(37:129)

İlyas’a selâm olsun.(37:130)

Çünkü o bizim mü’min kullarımızdandı.(37:132)

Şüphesiz Lût da peygamberlerdendi.(37:133)

(134-135) Hani biz onu ve geride kalanlar arasındaki yaşlı bir kadın (kâfir olan eşi) dışında bütün ailesini kurtarmıştık.(37:134)

Sonra da diğerlerini yok ettik.(37:136)

(137-138) Şüphesiz sizler (yolculuklarınız sırasında) sabah akşam onların (harap olmuş) yurtlarına uğrayıp duruyorsunuz. Hâlâ düşünmeyecek misiniz?(37:137)

Şüphesiz Yûnus da peygamberlerdendi.(37:139)

Hani o kaçıp yüklü gemiye binmişti.(37:140)

Gemidekilerle kur’a çekmiş ve kaybedenlerden olmuştu.(37:141)

Böylece, Yûnus kendini kınayıp dururken balık onu yuttu.(37:142)

(143-144) Eğer o, Allah’ı tespih edip yüceltenlerden olmasaydı, mutlaka insanların diriltileceği güne kadar balığın karnında kalırdı.(37:143)

Derken biz onu hasta bir hâlde sahile attık.(37:145)

Üzerine geniş yapraklı bir ağaç bitirdik.(37:146)

Biz onu yüz bin, yahut daha fazla insana peygamber olarak gönderdik.(37:147)

Nihayet onlar iman ettiler. Biz de onları bir süreye kadar geçindirdik.(37:148)

Ey Muhammed! Onlara sor: Kız çocukları Rabbinin de, erkek çocukları onların mı?(37:149)

Yoksa biz melekleri dişi olarak yaratmışız da onlar şahid mi bulunuyorlarmış?(37:150)

(151-152) İyi bilin ki onlar kendi uydurmaları olarak, “Allah çocuk sahibi oldu” diyorlar. Onlar elbette yalan söylüyorlar.(37:151)

Yoksa Allah kızları erkeklere tercih mi etti?(37:153)

Neyiniz var? Nasıl hüküm veriyorsunuz!(37:154)

Hiç düşünmüyor musunuz?(37:155)

Yoksa sizin apaçık bir deliliniz mi var?(37:156)

Eğer doğru söyleyen kimseler iseniz getirin (bu delili içeren) kitabınızı!(37:157)

Allah ile cinler arasında da nesep bağı kurdular. Oysa cinler de kendilerinin Allah’ın huzuruna getirileceklerini bilirler.(37:158)

Allah, onların nitelendirdiği şeylerden uzaktır, yücedir.(37:159)

Ancak Allah’ın ihlâslı kulları bunlar gibi değildir.(37:160)

(161-163) (Ey müşrikler!) Ne siz ve ne de taptıklarınız, cehenneme gireceklerden başkasını kandırıp Allah’ın yolundan saptırabilirsiniz.(37:161)

(Melekler derler ki:) “Bizim her birimizin bilinen bir makamı vardır.”(37:164)

“Şüphesiz biz (orada) saf duranlarız.”(37:165)

“Şüphesiz biz (Allah’ı) tespih edip yüceltenleriz.”(37:166)

(167-169) Müşrikler) şunu da söylüyorlardı: “Eğer yanımızda öncekilere verilen kitaplardan bir kitap olsaydı, elbette biz ihlâslı kullar olurduk.”(37:167)

Fakat (kitap gelince) onu inkâr ettiler. Yakında (sonlarının ne olacağını) bilecekler.(37:170)

Andolsun, peygamber olarak gönderilen kullarımız hakkında şu sözümüz geçmişti:(37:171)

“Onlara mutlaka yardım edilecektir.”(37:172)

“Şüphesiz ordularımız galip gelecektir.”(37:173)

O hâlde, bir süreye kadar onlardan yüz çevir(37:174)

Gözetle onları, yakında onlar da görecekler.(37:175)

Yoksa onlar azabımızı acele mi istiyorlar?(37:176)

Fakat azabımız onların yurtlarına indiğinde, o uyarılmış olanların sabahı ne kötü olur!(37:177)

Ey Muhammed! Bir süreye kadar onlardan yüz çevir.(37:178)

(Bekle ve) gör. Onlar da yakında görecekler.(37:179)

Senin Rabbin; kudret ve şeref sahibi olan Rab, onların nitelendirdiği şeylerden uzaktır, yücedir.(37:180)

Peygamberlere selâm olsun.(37:181)

Hamd, âlemlerin Rabbi olan Allah’a mahsustur.(37:182)