27Neml Suresi

Kuran Sırası: 27 İniş Sırası: 48

Kırık Meal (Okunuş) Meali

|Ts: Ta sin

| tilke: şunlar

| āyātu: ayetleridir

| l-ḳurāni: Kur'an'ın

| ve kitābin: ve bir Kitabın

| mubīnin: apaçık

| (27:1)

|huden: yol göstericidir

| ve buşrā: ve müjdedir

| lilmu'minīne: inananlara

| (27:2)

|elleƶīne: o kimseler

| yuḳīmūne: doğrulurlar

| S-Salāte: SaLâTe/Desteğe-

| ve yu'tūne: ve verirler

| z-zekāte: zekatı

| ve hum: ve onlar

| bil-āḣirati: ahirete

| hum: onlar

| yūḳinūne: kesin olarak inanırlar

| (27:3)

|inne: şüphesiz

| elleƶīne: kimselerin

| lā:

| yu'minūne: inanmayan

| bil-āḣirati: ahirete

| zeyyennā: süslemişizdir

| lehum: kendilerine

| eǎ'mālehum: işlerini

| fehum: onlar

| yeǎ'mehūne: körü körüne bocalarlar

| (27:4)

|ulāike: onlar

| elleƶīne: öyle kimselerdir ki

| lehum: kendilerinindir

| sū'u: en kötü

| l-ǎƶābi: azab

| ve hum: ve onlar

| fī:

| l-āḣirati: ahirette

| humu: onlar

| l-eḣserūne: ziyana uğrayanlardır

| (27:5)

|ve inneke: ve şüphesiz

| letuleḳḳā: sana verilmektedir

| l-ḳurāne: Kur'an

| min:

| ledun: katından

| Hakīmin: hüküm ve hikmet sahibi

| ǎlīmin: (herşeyi) bilen

| (27:6)

|iƶ: hani

| ḳāle: demişti

| mūsā: Musa

| liehlihi: ailesine

| innī: şüphesiz ben

| ānestu: gördüm

| nāran: bir ateş

| sātīkum: size getireyim

| minhā: ondan

| biḣaberin: bir haber

| ev: yahut

| ātīkum: size getireyim

| bişihābin: bir ateş

| ḳabesin: koru

| leǎllekum: belki

| teSTalūne: ısınırsınız

| (27:7)

|felemmā: ne zaman ki

| cā'ehā: oraya geldi

| nūdiye: seslenildi

| en: diye

| būrike: mübarek kılındı

| men: bulunan kimse

| fī: içinde

| n-nāri: ateşin

| ve men: ve olan kimse

| Havlehā: çevresinde

| ve subHāne: eksikliklerden münezzehtir

| llahi: Allah

| rabbi: Rabbi

| l-ǎālemīne: alemlerin

| (27:8)

|yā : EY/HEY/AH

| mūsā: Musa

| innehu: gerçek şu ki

| enā: ben

| llahu: Allah'ım

| l-ǎzīzu: güçlü

| l-Hakīmu: hüküm ve hikmet sahibi

| (27:9)

|veelḳi: ve at

| ǎSāke: asanı

| felemmā: ne zaman ki

| rāhā: görünce

| tehtezzu: titreştiğini

| keennehā: gibi

| cānnun: bir yılan

| vellā: dön(üp kaç)dı

| mudbiran: arkaya

| velem: ve

| yuǎḳḳib: geri dönmedi

| yā : EY/HEY/AH

| mūsā: Musa

| lā:

| teḣaf: korkma

| innī: çünkü ben

| lā:

| yeḣāfu: korkmaz(lar)

| ledeyye: benim huzurumda

| l-murselūne: elçiler

| (27:10)

|illā: ancak

| men: kim

| Zeleme: zulmeder

| ṧumme: sonra da

| beddele: değiştirirse

| Husnen: iyilikle

| beǎ'de: sonra

| sū'in: (yaptığı) kötülükten

| feinnī: şüphesiz ben

| ğafūrun: bağışlayıcıyım

| raHīmun: esirgeyiciyim

| (27:11)

|ve edḣil: ve sok

| yedeke: elini

| fī:

| ceybike: koynuna

| teḣruc: çıksın

| beyDā'e: bembeyaz

| min:

| ğayri: olmaksızın

| sū'in: kusur

| fī: içinde

| tis'ǐ: dokuz

| āyātin: mu'cize

| ilā:

| fir'ǎvne: Fir'avn'a (git)

| ve ḳavmihi: ve onun kavmine

| innehum: çünkü onlar

| kānū: oldular

| ḳavmen: bir kavim

| fāsiḳīne: fasık

| (27:12)

|felemmā: ne zaman ki

| cā'ethum: onlara gelince

| āyātunā: ayetlerimiz

| mubSiraten: açıkça görünen

| ḳālū: dediler

| hāƶā: bu

| siHrun: bir büyüdür

| mubīnun: apaçık

| (27:13)

|ve ceHadū: ve inkar ettiler

| bihā: onları

| vesteyḳanethā: kanaat getirdiği halde

| enfusuhum: vicdanları

| Zulmen: haksızlıkları yüzünden

| ve ǔluvve n: ve böbürlenmeleri yüzünden

| fenZur: bak işte

| keyfe: nasıl

| kāne: oldu

| ǎāḳibetu: sonu

| l-mufsidīne: bozguncuların

| (27:14)

|veleḳad: ve andolsun

| āteynā: biz verdik

| dāvūde: Davud'a

| ve suleymāne: ve Süleyman'a

| ǐlmen: bir ilim

| ve ḳālā: ve dediler

| l-Hamdu: hamdolsun

| lillahi: Allah'a

| lleƶī: ki

| feDDelenā: bizi üstün kıldı

| ǎlā: üzerine

| keṧīrin: birçoğu

| min: -ndan

| ǐbādihi: kulları-

| l-mu'minīne: inanan

| (27:15)

|ve veriṧe: ve mirasçı oldu

| suleymānu: Süleyman

| dāvūde: Davud'a

| ve ḳāle: ve dedi ki

| yā : EY/HEY/AH

| eyyuhā: SİZ!

| n-nāsu: insanlar

| ǔllimnā: bize öğretildi

| menTiḳa: dili

| T-Tayri: kuşların

| ve ūtīnā: ve bize verildi

| min: (bir pay)

| kulli: her

| şey'in: şeyden

| inne: şüphesiz

| hāƶā: bu

| lehuve: elbette o

| l-feDlu: bir lutuftur

| l-mubīnu: açık

| (27:16)

|ve Huşira: ve toplandı

| lisuleymāne: Süleyman'a

| cunūduhu: orduları

| mine: -den

| l-cinni: cinler-

| vel'insi: ve insanlar(dan)

| ve TTayri: ve kuşlar(dan)

| fe hum: onlar

| yūzeǔne: sevk ediliyordu

| (27:17)

|Hattā: nihayet

| iƶā: zaman

| etev: geldikleri

| ǎlā: üzerine

| vādi: vadisi

| n-nemli: karınca

| ḳālet: dedi

| nemletun: bir karınca

| yā : EY/HEY/AH

| eyyuhā: SİZ!

| n-nemlu: karıncalar

| dḣulū: girin

| mesākinekum: yuvalarınıza

| lā:

| yeHTimennekum: sizi ezmesinler

| suleymānu: Süleyman

| ve cunūduhu: ve orduları

| vehum: ve onlar

| lā:

| yeş'ǔrūne: farkında olmayarak

| (27:18)

|fetebesseme: tebessüm etti

| DāHiken: gülümseyerek

| min:

| ḳavlihā: onun sözüne

| ve ḳāle: ve dedi

| rabbi: Rabbim

| evziǎ'nī: gönlüme ilham eyle

| en: diye

| eşkura: şükredeyim

| niǎ'meteke: ni'metine

| lletī:

| en'ǎmte: lutfettiğin

| ǎleyye: bana

| ve ǎlā: ve

| velideyye: anama babama

| ve en: ve diye

| eǎ'mele: yapayım

| SāliHen: faydalı bir iş

| terDāhu: senin beğeneceğin

| ve edḣilnī: ve beni sok

| biraHmetike: rahmetinle

| fī: arasına

| ǐbādike: kullarının

| S-SāliHīne: iyi

| (27:19)

|ve tefeḳḳade: ve teftiş etti

| T-Tayra: kuşları

| fe ḳāle: dedi ki

| mā: neden

| liye: ben

| lā:

| erā: göremiyorum

| l-hudhude: hüdhüdü

| em: yoksa

| kāne: (mı) oldu?

| mine:

| l-ğāibīne: kayıplardan-

| (27:20)

|leuǎƶƶibennehu: ona azabedeceğim

| ǎƶāben: bir azapla

| şedīden: çetin

| ev: ya da

| leeƶbeHannehu: onu keseceğim

| ev: yahut da

| leye'tīennī: bana getirecek

| bisulTānin: bir delil

| mubīnin: açık

| (27:21)

|femekeṧe: geldi

| ğayra:

| beǐydin: çok geçmeden

| fe ḳāle: ve dedi

| eHaTtu: ben gördüm

| bimā: bir şey

| lem:

| tuHiT: senin görmediğin

| bihi: onda

| ve ci'tuke: ve sana getirdim

| min: -dan

| sebein: Seba-

| binebein: bir haber

| yeḳīnin: gerçek

| (27:22)

|innī: şüphesiz ben

| vecedtu: buldum

| mraeten: bir kadın

| temlikuhum: onlara hükümdarlık eden

| ve ūtiyet: ve kendisine verilmiştir

| min: -den

| kulli: her

| şey'in: şey-

| ve lehu: ve onlar

| ǎrşun: bir tahtı

| ǎZīmun: büyük

| (27:23)

|ve cedtuhā: onu buldum

| ve ḳavmehā: ve kavmini

| yescudūne: secde aderlerken

| lişşemsi: güneşe

| min:

| dūni: bırakıp

| llahi: Allah'ı

| ve zeyyene: ve süsledi

| lehumu: onlara

| ş-şeyTānu: şeytan

| eǎ'mālehum: işlerini

| fe Saddehum: ve onları çevirdi

| ǎni: -dan

| s-sebīli: (doğru) yol-

| fehum: (bu yüzden) onlar

| lā:

| yehtedūne: yola gelmiyorlar

| (27:24)

|ellā:

| yescudū: secde etmezler mi?

| lillahi: Allah'a

| lleƶī:

| yuḣricu: açığa çıkaran

| l-ḣab'e: gizleneni

| fī:

| s-semāvāti: göklerde

| vel'erDi: ve yerde

| ve yeǎ'lemu: ve bilen

| mā: şeyleri

| tuḣfūne: gizledikleri

| ve mā: ve şeyleri

| tuǎ'linūne: açığa vurdukları

| (27:25)

|Allahu: Allah (ki)

| lā: yoktur

| ilāhe: Tanrı

| illā: başka

| huve: O'ndan

| rabbu: Rabbidir

| l-ǎrşi: Arş'ın

| l-ǎZīmi: büyük

| (27:26)

|ḳāle: dedi ki

| senenZuru: bakacağız

| eSadeḳte: doğru mu söyledin

| em: yoksa

| kunte: mı oldun?

| mine: -dan

| l-kāƶibīne: yalancılar-

| (27:27)

|İƶheb: götür

| bikitābī: mektubumu

| hāƶā: bu

| fe elḳih: ve at

| ileyhim: onlara

| ṧumme: sonra

| tevelle: biraz öteye çekil

| ǎnhum: onlardan

| fenZur: ve bak

| māƶā: neye

| yerciǔne: başvuruyorlar

| (27:28)

|ḳālet: dedi ki

| yā : EY/HEY/AH

| eyyuhā: SİZ!

| l-meleu: ileri gelenler

| innī: gerçekten

| ulḳiye: bırakıldı

| ileyye: bana

| kitābun: bir mektup

| kerīmun: çok önemli

| (27:29)

|innehu: muhakkak o

| min: -dandır

| suleymāne: Süleyman-

| ve innehu: ve o

| bismi: adıyla(başlamakta)dır

| llahi: Allah'ın

| r-raHmāni: Rahman

| r-raHīmi: Rahim

| (27:30)

|ellā:

| teǎ'lū: büyüklük taslamayın

| ǎleyye: bana karşı

| ve'tūnī: ve bana gelin (diye yazıyor)

| muslimīne: teslim olarak

| (27:31)

|ḳālet: dedi ki

| yā : EY/HEY/AH

| eyyuhā: SİZ!

| l-meleu: ileri gelenler

| eftūnī: bana bir fikir verin

| fī:

| emrī: (bu) işimde

| mā:

| kuntu: ben olmam

| ḳāTiǎten: kesip atan

| emran: hiçbir işi

| Hattā: sürece

| teşhedūni: siz olmadığınız

| (27:32)

|ḳālū: dediler ki

| neHnu: biz

| ūlū: sahibiyiz

| ḳuvvetin: güç

| ve ūlū: ve erbabıyız

| be'sin: savaş

| şedīdin: yaman

| vel'emru: ama emir

| ileyki: senindir

| fenZurī: o halde bak

| māƶā: ne

| te'murīne: buyurursan

| (27:33)

|ḳālet: dedi

| inne: şüphesiz

| l-mulūke: hükümdarlar

| iƶā: zaman

| deḣalū: girdikleri

| ḳaryeten: bir ülkeye

| efsedūhā: orayı bozarlar

| ve ceǎlū: ve kılarlar

| eǐzzete: şereflilerini

| ehlihā: halkının

| eƶilleten: zillet içinde

| ve keƶālike: ve böyle

| yef'ǎlūne: yaparlar

| (27:34)

|veinnī: şüphesiz ben

| mursiletun: göndereyim

| ileyhim: onlara

| bihediyyetin: bir hediye

| fe nāZiratun: ve bakayım

| bime: ne ile

| yerciǔ: dönecekler

| l-murselūne: elçiler

| (27:35)

|felemmā: ne zaman ki

| cā'e: gelince

| suleymāne: Süleyman'a

| ḳāle: dedi ki

| etumiddūneni: bana yardım mı etmek istiyorsunuz?

| bimālin: mal ile

| femā: oysa ne ki

| ātāniye: bana vermiştir

| llahu: Allah

| ḣayrun: (o) daha hayırlıdır

| mimmā: -nden

| ātākum: size verdiği-

| bel: bilakis

| entum: siz

| bihediyyetikum: hediyenizle

| tefraHūne: sevinirsiniz

| (27:36)

|İrciǎ': dön (söyle)

| ileyhim: onlara

| felene'tiyennehum: onlara gelirim

| bicunūdin: ordularla

| lā: asla

| ḳibele: karşı koyamayacakları

| lehum: kendilerinin

| bihā: ona

| velenuḣricennehum: ve onları sürüp çıkarırım

| minhā: oradan

| eƶilleten: zilletle

| ve hum: ve onları

| Sāğirūne: hor ve hakir olarak

| (27:37)

|ḳāle: dedi

| yā : EY/HEY/AH

| eyyuhā: SİZ!

| l-meleu: ileri gelenler

| eyyukum: hanginiz

| ye'tīnī: bana getirebilir

| biǎrşihā: onun tahtını

| ḳable: önce

| en:

| ye'tūnī: bana gelmelerinden

| muslimīne: teslim olarak

| (27:38)

|ḳāle: dedi ki

| ǐfrītun: bir ifrit

| mine: -den

| l-cinni: cinler-

| enā: ben

| ātīke: sana getiririm

| bihi: onu

| ḳable: önce

| en:

| teḳūme: sen kalkmadan

| min: -dan

| meḳāmike: makamın-

| ve innī: gerçekten benim

| ǎleyhi: buna

| leḳaviyyun: gücüm yeter

| emīnun: bana güvenilir

| (27:39)

|ḳāle: dedi ki

| lleƶī: bulunan

| ǐndehu: yanında

| ǐlmun: bir ilim

| mine: -tan

| l-kitābi: Kitap-

| enā: ben

| ātīke: sana getirebilirim

| bihi: onu

| ḳable: önce

| en:

| yertedde: sen kırpmadan

| ileyke: sana

| Tarfuke: gözünü

| felemmā: ne zaman ki

| rāhu: onu görünce

| musteḳirran: yerleşmiş

| ǐndehu: yanında

| ḳāle: dedi ki

| hāƶā: bu

| min: -ndandır

| feDli: lutfu-

| rabbī: Rabbimin

| līebluvenī: beni sınaması için

| eeşkuru: şükür mü edeceğim?

| em: yoksa

| ekfuru: inkar mı edeceğim?

| ve men: ve kim

| şekera: şükrederse

| feinnemā: şüphesiz

| yeşkuru: şükretmiştir

| linefsihi: kendisi için

| ve men: ve kim

| kefera: inkar ederse

| feinne: şüphesiz

| rabbī: Rabbim

| ğaniyyun: zengindir

| kerīmun: kerimdir

| (27:40)

|ḳāle: dedi ki

| nekkirū: tanınmaz hale getirin

| lehā: onun

| ǎrşehā: tahtını

| nenZur: bakalım

| etehtedī: tanıyabilecek mi

| em: yoksa

| tekūnu: olacak (mı)

| mine:

| elleƶīne: kimselerden

| lā:

| yehtedūne: tanımayan

| (27:41)

|felemmā: ne zaman ki

| cā'et: gelince

| ḳīle: dendi

| ehākeƶā: böyle mi?

| ǎrşuki: senin tahtın

| ḳālet: dedi

| keennehu: tıpkı (öyle)

| huve: o

| ve ūtīnā: ve bize verilmişti

| l-ǐlme: bilgi

| min:

| ḳablihā: daha önce

| ve kunnā: ve biz olmuştuk

| muslimīne: müslüman

| (27:42)

|ve Saddehā: ve onu alıkoymuştu

| mā: şeyler

| kānet: olduğu

| teǎ'budu: tapmış

| min:

| dūni: başka

| llahi: Allah'tan

| innehā: çünkü kendisi

| kānet: idi

| min: -den

| ḳavmin: bir kavim-

| kāfirīne: inkar eden

| (27:43)

|ḳīle: dendi

| lehā: ona

| dḣulī: gir

| S-SarHa: köşke

| felemmā: ne zaman ki

| raethu: (köşkü) görünce

| Hasibethu: sandı

| lucceten: derin bir su

| ve keşefet: ve sıvadı

| ǎn:

| sāḳayhā: bacaklarını

| ḳāle: dedi

| innehu: muhakkak o

| SarHun: köşk

| mumerradun: cilalı

| min: -dandır

| ḳavārīra: şeffaf sırça-

| ḳālet: (Kraliçe) dedi ki

| rabbi: Rabbim

| innī: ben

| Zelemtu: zulmetmişim

| nefsī: kendime

| ve eslemtu: ve teslim oldum

| meǎ: beraber

| suleymāne: Süleyman'la

| lillahi: Allah'a

| rabbi: Rabbi

| l-ǎālemīne: alemlerin

| (27:44)

|veleḳad: ve andolsun

| erselnā: biz gönderdik

| ilā:

| ṧemūde: Semud(kavmin)e

| eḣāhum: kardeşleri

| SāliHen: Salih'i

| eni: diye

| ǎ'budū: kulluk etsinler

| llahe: Allah'a

| feiƶā: o zaman

| hum: onlar

| ferīḳāni: iki bölük olmuşlardı

| yeḣteSimūne: birbiriyle çekişen

| (27:45)

|ḳāle: dedi ki

| yā : EY/HEY/AH

| ḳavmi: kavmim

| lime: neden

| testeǎ'cilūne: koşuyorsunuz

| bis-seyyieti: kötülüğe

| ḳable: önce

| l-Haseneti: iyilikten

| levlā: gerekmez mi?

| testeğfirūne: mağfiret dilemeniz

| llahe: Allah'tan

| leǎllekum: belki

| turHamūne: esirgenirsiniz

| (27:46)

|ḳālū: dediler

| TTayyernā: uğursuzluğa uğradık

| bike: senin yüzünden

| ve bimen: ve bulunanların yüzünden

| meǎke: seninle beraber

| ḳāle: dedi

| Tāirukum: uğursuzluğunuz

| ǐnde: katındadır

| llahi: Allah

| bel: doğrusu

| entum: siz

| ḳavmun: bir toplumsunuz

| tuftenūne: sınanan

| (27:47)

|ve kāne: ve vardı

| fī:

| l-medīneti: şehirde

| tis'ǎtu: dokuz

| rahTin: kişi

| yufsidūne: bozgunculuk yaparlardı

| fī:

| l-erDi: yeryüzünde

| ve lā: ve

| yuSliHūne: düzeltmezlerdi

| (27:48)

|ḳālū: dediler

| teḳāsemū: and içerek

| billahi: Allah'a

| lenubeyyitennehu: biz gece ona baskın yapalım

| ve ehlehu: ve ailesine

| ṧumme: sonra

| leneḳūlenne: diyelim

| liveliyyihi: velisine

| mā:

| şehidnā: şahit olmadık

| mehlike: helakine

| ehlihi: ailesinin

| ve innā: ve biz

| leSādiḳūne: gerçekten doğrulardanız

| (27:49)

|vemekerū: ve tuzak kurdular

| mekran: bir tuzak

| ve mekernā: biz de tuzak kurduk

| mekran: bir tuzak

| vehum: ve onlar

| lā: hiç

| yeş'ǔrūne: farkında değillerdi

| (27:50)