Doğrusu Biz; Nuh'u kavmine gönderdik. Kendilerine elim bir azab gelmezden önce kavmini uyar, diye.(71:1)
Dedi ki: Ey kavmim; şüphesiz ben, sizin için apaçık bir uyarıcıyım.(71:2)
Allah'a ibadet edesiniz, O'ndan sakınasınız ve bana itaat edin, diye.(71:3)
Ta ki, günahlarınızı size bağışlasın ve sizi belli bir süreye kadar geciktirsin. Muhakkak ki Allah'ın süresi gelince geri bırakılmaz. Keşki bilseydiniz.(71:4)
Dedi ki: Rabbım; doğrusu ben, kavmimi gece gündüz davet ettim.(71:5)
Ne var ki benim davetim; sadece benden uzaklaşmalarını artırdı.(71:6)
Doğrusu ben; Senin onları bağışlaman için kendilerini davet ettiğim her seferinde, parmaklarını kulaklarına tıkadılar, elbiselerine büründüler, direndiler ve büyüklendikçe büyüklendiler.(71:7)
Sonra ben; onları gerçekten açıkça çağırdım.(71:8)
Sonra onlara; açıktan açığa ve gizliden gizliye söyledim.(71:9)
Dedim ki: Rabbınızdan mağfiret dileyin. Muhakkak ki O Ğaffar olandır.(71:10)
Ve dediler ki: Sakın tanrılarınızı bırakmayın. Vedd, Süva', Yeğus, Yeuk ve Nesr'den asla vazgeçmeyin.(71:23)
Böylece bir çoğunu saptırdılar. Zalimlere sapıklıktan başka bir şeyi artırma.(71:24)
günahlarından dolayı bunlar suda boğuldular, ateşe sokuldular ve Allah' tan başka yardımcı da bulamadılar.(71:25)
Nuh dedi ki: Rabbım; kafirlerden yeryüzünde yurd tutan hiç bir kimse bırakma.(71:26)
Çünkü Sen onları bırakırsan; kullarını saptırırlar. Kötüden ve öz kafirden başka da evlat doğurmazlar.(71:27)
Rabbım; beni, anamı, babamı, inanmış olarak evime gireni, mü'min erkekleri ve mü'min kadınları bağışla. Zalimlerin de helakinden başka bir şeyini artırma.(71:28)