Şüphesiz biz Nuh'u; "Kavmini onlara acı bir azab gelmeden evvel uyar" diye kendi kavmine (peygamber olarak) gönderdik.(71:1)
O da dedi ki: "Ey Kavmim, gerçek şu ki, ben size (gönderilmiş) apaçık bir uyarıcıyım."(71:2)
"Tanrı'ya kulluk edin, O'ndan korkun ve bana itaat edin."(71:3)
"Ki günahlarınızı bağışlasın ve sizi adı konulmuş bir ecele kadar ertelesin. Elbette Tanrı'nın eceli geldiği zaman, o ertelenmez. Bir bilmiş olsaydınız."(71:4)
Dedi ki: "Rabbim, gerçekten kavmimi gece ve gündüz davet edip durdum."(71:5)
"Fakat davet etmem, bir kaçıştan başkasını arttırmadı."(71:6)
"Doğrusu ben, onları bağışlaman için her davet edişimde, onlar parmaklarını kulaklarına tıkadılar, örtülerini başlarına çektiler ve büyüklük tasladıkça büyüklük gösterip direttiler."(71:7)