37Sâffât Suresi

Kuran Sırası: 37 İniş Sırası: 56

Tefhim-ul Kuran Meali

Saflar halinde dizilenlere andolsun,(37:1)

Haykırıp sürükleyenlere,(37:2)

Zikir okumakta olanlara,(37:3)

Hiç tartışmasız, sizin ilahınız gerçekten birdir.(37:4)

Göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunanların Rabbi'dir, doğuların da Rabbi'dir.(37:5)

Hiç şüphesiz, biz dünya göğünü 'çekici bir süsle', yıldızlarla süsleyip donattık.(37:6)

Ve itaatten çıkmış her azgın şeytandan koruduk;(37:7)

Ki onlar, Mele-i Alâ'ya kulak verip dinleyemezler ve onlar her yandan kovulur atılırlar;(37:8)

Uzaklaştırılırlar. Onlar için kesintisiz bir azab vardır.(37:9)

Ancak (sözü hırsızlama) çalıp kapan olursa, artık onu da delip geçen 'yakıcı bir alev' izler (ve yok eder).(37:10)

Şimdi onlara sor: Yaratılış bakımından onlar mı daha zorlu, yoksa bizim yarattıklarımız mı? Doğrusu biz onları, cıvık, yapışkan bir çamurdan yarattık.(37:11)

Hayır, sen (bu muhteşem yaratışa ve onların inkarına) şaşırdın kaldın; onlar ise alay edip duruyorlar.(37:12)

Kendilerine öğüt verildiğinde, öğüt almıyorlar.(37:13)

Bir ayet (mucize) gördüklerinde de, alay konusu edinip eğleniyorlar.(37:14)

«Bu, açıkça bir büyüden başkası değildir» dediler.(37:15)

«Biz öldüğümüz, toprak ve kemik olduğumuzda mı, gerçekten biz mi diriltilecekmişiz?»(37:16)

«Veya önceki atalarımız da mı?»(37:17)

De ki: «Evet, üstelik sizler boyun bükmüş kimseler olarak.»(37:18)

İşte o, yalnızca bir tek çığlıktan ibarettir; artık kendileri (diriltilmiş olarak) bakıp durmaktadırlar.(37:19)

Derler ki: «Eyvahlar bize; bu, din günüdür.»(37:20)

«Bu, sizin yalanlamakta olduğunuz (mü'mini kâfirden, haklıyı haksızdan) ayırma günüdür.»(37:21)

«Zulmetmekte olanları, eşlerini ve tapmakta olduklarını bir araya getirip toplayın.»(37:22)

«Allah'tan başka (taptıklarını); artık onları cehennemin yoluna yöneltip götürün.»(37:23)

«Ve onları durdurup tutuklayın, çünkü onlar, sorguya çekileceklerdir.»(37:24)

(Onlara seslenilir:) «Ne oluyor size, birbirinizle (dünyada olduğu gibi) yardımlaşmıyorsunuz?»(37:25)

Hayır, bugün onlar teslim olmuşlardır.(37:26)

Kimi kimine yönelmiş olarak birbirlerine soruyorlar:(37:27)

«Gerçekten sizler bize sağdan (sağduyudan ve haktan) yana gelip yanaşıyordunuz» derler.(37:28)

(Diğerleri de:) «Hayır» derler. «Zaten sizler mü'min olanlar değildiniz.»(37:29)

«Bizim sizin üzerinizde zorlayıcı hiçbir gücümüz yoktu; hayır, siz (kendiniz) azgın bir kavimdiniz.»(37:30)

«Böylece Rabbimizin sözü (yıkım ve azab va'di) üzerimize hak oldu. Hiç tartışmasız, (azabı) tadıcılarız.»(37:31)

«Evet, biz sizi azdırdık, çünkü biz de azgın kimselerdik.»(37:32)

Artık o gün onlar azabda ortaktırlar.(37:33)

Doğrusu biz, suçlu, günahkârlara böyle yaparız.(37:34)

Çünkü onlara: «Allah'tan başka ilah yoktur» denildiği zaman, büyüklük taslarlardı.(37:35)

Ve derlerdi ki: «Biz, ünlenmiş bir şair için ilahlarımızı terk mi edeceğiz?»(37:36)

Hayır, o, hakkı getirmiş ve gönderilen (peygamber)leri de doğrulamıştı.(37:37)

Hiç tartışmasız, siz, acıklı azabı tadıcılarsınız.»(37:38)

Yapmakta olduklarınızdan başkasıyla cezalanmayacaksınız.(37:39)

Ancak muhlis olan kullar başka.(37:40)

İşte onlar; onlar için bilinen bir rızık vardır.(37:41)

Çeşitli meyveler. Onlar ikram görenlerdir.(37:42)

Nimetlerle donatılmış (naim) cennetlerde.(37:43)

Birbirlerine karşı, tahtlar üzerinde (otururlar).(37:44)

Kaynaktan (doldurulmuş) kadehlerle çevrelerine dolaşılır.(37:45)

Bembeyaz, içenlere lezzet (veren bir içki).(37:46)

Onda ne bir gaile vardır, ne de kendilerinden geçip, akılları çelinir.(37:47)

Ve yanlarında bakışlarını yalnızca eşlerine çevirmiş iri gözlü kadınlar vardır.(37:48)

Sanki onlar, saklı bir yumurta gibi (çarpıcı ve pürüzsüz).(37:49)

Böyleyken, kimi kimine yönelmiş olarak, birbirlerine soruyorlar:(37:50)

Onlardan bir sözcü der ki: «Benim bir yakınım vardı.»(37:51)

«Der ki: -Sen de gerçekten (dirilişi) doğrulayanlardan mısın?»(37:52)

«Bizler öldüğümüz, toprak ve kemikler olduğumuzda mı, gerçekten biz mi (yeniden diriltilip sonra da) sorguya çekilecekmişiz?»(37:53)

(Konuşan yanındakilere) Der ki: «Sizler (onun şimdi ne durumda olduğunu) biliyor musunuz?»(37:54)

Derken, bakıverdi, onu 'çılgınca yanan ateşin' tam ortasında gördü.(37:55)

Dedi ki: «Andolsun Allah'a, neredeyse beni de ( şu bulunduğun yere) düşürecektin.»(37:56)

«Eğer Rabbimin nimeti olmasaydı, muhakkak ben de (azab yerine getirilip) hazır bulundurulanlardan olacaktım.»(37:57)

«Nasıl, biz ölecek olanlar değil miymişiz?»(37:58)

«Yalnızca birinci ölümümüzden başka (öyle mi)? Ve biz azaba uğratılacak olanlar da değil miymişiz; (öyle mi)?»(37:59)

Hiç şüphe yok, bu, asıl büyük 'kurtuluş ve mutluluğun' ta kendisidir.(37:60)

Böylece, çalışanlar da bunun bir benzeri için çalışmalıdır.(37:61)

Nasıl, böyle bir konaklanma mı daha hayırlı, yoksa zakkum ağacı mı?(37:62)

Doğrusu biz, onu kâfirler için bir fitne (bir imtihan konusu) kıldık.(37:63)

Şüphesiz o, 'çılgınca yanan ateşin' dibinde bitip çıkar.(37:64)

Onun tomurcukları, şeytanların başları gibidir.(37:65)

Artık hiç tartışmasız, onlar, ondan yiyecekler, böylelikle karınlarını da ondan dolduracaklar.(37:66)

Sonra kendileri için onun üzerinde kaynar su karıştırılmış bir içkileri de vardır.(37:67)

Sonra onların dönecekleri yer, elbette (yine) çılgınca yanan ateştir.(37:68)

Çünkü onlar, atalarını da sapık kimseler olarak bulmuşlardı.(37:69)

Kendileri de onların izleri üzerinde koşturup duruyorlardı.(37:70)

Andolsun, onlardan önce, evvelkilerin çoğu da sapmıştı.(37:71)

Andolsun, biz onlara uyarıcı-korkutucular göndermiştik.(37:72)

Uyarılıp korkutulanların nasıl bir sona uğradıklarına bir bak.(37:73)

Andolsun, Nuh bize (dua edip) seslenmişti de, ne güzel icabet etmiştik.(37:75)

Onu ve ailesini, o büyük üzüntüden kurtarmıştık.(37:76)

Ve onun soyunu, (dünyada) onları da baki kıldık.(37:77)

Sonra gelenler arasında da ona (hayırlı ve şerefli bir isim) bıraktık.(37:78)

Âlemler içinde selam olsun Nuh'a.(37:79)

Gerçekten biz, ihsanda bulunanları böyle ödüllendiririz.(37:80)

Şüphesiz o, bizim mü'min olan kullarımızdandı.(37:81)

Sonra diğerlerini suda boğduk.(37:82)

Doğrusu İbrahim de, onun (soyunun) bir kolundandır.(37:83)

Hani o, Rabbine arınmış (selim) bir kalb ile gelmişti.(37:84)

Hani babasına ve kavmine demişti ki: «Sizler neye tapıyorsunuz?»(37:85)

«Birtakım uydurma yalanlar için mi Allah'tan başka ilahlar istiyorsunuz?»(37:86)

«Âlemlerin Rabbi hakkındaki zannınız nedir?»(37:87)

Sonra yıldızlara bir göz attı.(37:88)

«Ben, doğrusu hastayım» dedi.(37:89)

Böylelikle arkalarını çevirip ondan kaçmaya başladılar.(37:90)

Bunun üzerine onların ilahlarına sokulup: «Yemek yemiyor musunuz?» dedi.(37:91)

«Size ne oluyor ki konuşmuyorsunuz?»(37:92)

Derken onların üstüne yürüyüp sağ eliyle bir darbe indirdi.(37:93)

Çok geçmeden (halkı) birbirine girmiş durumda kendisine yönelip geldiler.(37:94)

Dedi ki: «Yontmakta olduğunuz şeylere mi tapıyorsunuz?»(37:95)

«Oysa sizi de, yapmakta olduklarınızı da Allah yaratmıştır.»(37:96)

Dediler ki: «Onun için (yüksekçe) bir bina inşa edin de onu çılgınca yanan ateşin içine atın.»(37:97)

Böylelikle ona bir tuzak hazırlamak istediler. Oysa biz, onları alçaltılmışlar kıldık.(37:98)

(İbrahim) Dedi ki «Şüphesiz ben, Rabbime gidiciyim; O, beni hidayete eriştirecektir.»(37:99)

«Rabbim, bana salihlerden (olan bir çocuk) armağan et.»(37:100)

Biz de onu halim bir çocukla müjdeledik.(37:101)

Böylece (çocuk) onun yanında koşabilecek çağa erişince (İbrahim ona) : «Oğlum» dedi. «Gerçekten ben seni rüyamda boğazlıyorken görüyordum. Bir bak, sen ne düşünüyorsun.» (Oğlu İsmail) Dedi ki: «Babacığım, emrolunduğun şeyi yap. İnşaallah, beni sabredenlerden bulacaksın.»(37:102)

Sonunda ikisi de (Allah'ın emrine ve takdirine) teslim olup (babası, İsmail'i kurban etmek için) onu alnı üzerine yatırdı;(37:103)

Biz ona: «Ey İbrahim» diye seslendik.(37:104)

«Gerçekten sen, rüyayı doğruladın. Hiç şüphesiz biz, ihsanda bulunanları böyle ödüllendiririz.»(37:105)

Doğrusu bu, apaçık bir imtihandı.(37:106)

Ve ona büyük bir kurbanı fidye olarak verdik.(37:107)

İbrahim'e selam olsun.(37:109)

Biz, ihsanda bulunanları böyle ödüllendiririz.(37:110)

Şüphesiz o, bizim mü'min olan kullarımızdandır.(37:111)

Biz ona, salihlerden bir peygamber olarak İshak'ı müjdeledik.(37:112)

Ona da, İshak'a da bereketler verdik. İkisinin soyundan, ihsanda bulunan (muhsin olan) da var, açıkça kendi nefsine zulmetmekte olan da.(37:113)

Andolsun, biz Musa'ya ve Harun'a lütufta bulunduk.(37:114)

Onları ve kavimlerini o büyük üzüntüden kurtardık.(37:115)

Onlara yardım ettik, böylece üstün gelenler onlar oldular.(37:116)

Ve ikisine anlatımı açık olan kitabı verdik.(37:117)

Onları dosdoğru olan yola yöneltip ilettik.(37:118)

Sonra gelenler arasında da ikisine (hayırlı ve şerefli bir isim) bıraktık.(37:119)

Musa'ya ve Harun'a selam olsun.(37:120)

Şüphesiz biz, ihsanda bulunanları böyle ödüllendiririz.(37:121)

Şüphesiz ikisi, bizim mü'min olan kullarımızdandırlar.(37:122)

Gerçekten İlyas da, gönderilmiş (peygamber)lerdendi.(37:123)

Hani kendi kavmine demişti ki: «Siz korkup sakınmaz mısınız?»(37:124)

«Siz Ba'l'e tapıp da yaratıcıların en güzeli (olan Allah'ı) mı bırakıyorsunuz?»(37:125)

«Allah ki, sizin de Rabbiniz, önceki atalarınızın da Rabbidir.»(37:126)

Fakat onu yalanladılar; bundan dolayı gerçekten onlar, (azab için getirilip) hazır bulundurulacak olanlardır.(37:127)

Ancak, muhlis olan kullar başka.(37:128)

Sonra gelenler arasında ona (hayırlı ve şerefli bir isim) bıraktık.(37:129)

İlyas'a selam olsun.(37:130)

Gerçekten Lût da gönderilmiş (peygamber)lerdendi.(37:133)

Hani biz onu ve ailesini topluca kurtarmıştık;(37:134)

Geride bırakılanlar arasında bir yaşlı kadın dışında.(37:135)

Sonra da geride kalanları yerle bir ettik.(37:136)

Siz onların üstünden muhakkak geçip gidiyorsunuz; sabah vakti.(37:137)

Ve geceleyin. Yine de akıllanmayacak mısınız?(37:138)

Hiç şüphesiz Yunus da, gönderilmiş (peygamber)lerdendi.(37:139)

Hani o, dolu bir gemiye kaçmıştı.(37:140)

Böylece kur'aya katılmıştı da, kaybedenlerden olmuştu.(37:141)

Derken onu balık yutmuştu, oysa kendisi (kendini) kınanmış (sayanlardan)dı.(37:142)

Eğer (Allah'ı çokça) tesbih edenlerden olmasaydı,(37:143)

Onun karnında (insanların) dirilip kaldırılacakları güne kadar kalakalmıştı.(37:144)

Sonunda o hasta bir durumdayken onu çıplak bir yere (sahile) attık.(37:145)

Ve üzerine, sık geniş yapraklı (kabağa benzer) türden bir ağaç bitirdik.(37:146)

Onu yüz bin olan veya (sayısı) daha da artan (bir topluluk)a (peygamber olarak) gönderdik.(37:147)

Sonunda ona iman ettiler, biz de onları bir süreye kadar yararlandırdık.(37:148)

Şimdi sen onlara sor: Kızlar senin Rabbinin, erkek çocuklar onların mı?(37:149)

Yoksa onlar, şahidlik etmekteyken, biz melekleri dişiler olarak mı yarattık?(37:150)

Dikkat edin; gerçekten onlar, düzdükleri yalanlardan dolayı derler ki:(37:151)

«Allah doğurdu.» Onlar, hiç şüphesiz, muhakkak yalan söyleyenlerdir.(37:152)

(Allah,) Kızları, erkek çocuklara tercih mi etmiş?(37:153)

Size ne oluyor, nasıl hüküm veriyorsunuz?(37:154)

Hiç mi öğüt alıp düşünmüyorsunuz?(37:155)

Yoksa sizin apaçık olan ispatlı bir deliliniz mi var?(37:156)

Eğer doğru söyleyenler iseniz, öyleyse getirin kitabınızı.(37:157)

Onlar, kendisiyle (Allah ile) cinler arasında da bir soy bağı kurdular. Oysa andolsun, cinler de onların gerçekten (azab için getirilip) hazır bulundurulacaklarını bilmişlerdir.(37:158)

Onların nitelendirmekte olduklarından Allah yücedir.(37:159)

Artık siz de, tapmakta olduklarınız da,(37:161)

O'na karşı kimseyi fitneye sürükleyecek olanlar değilsiniz.(37:162)

Ancak kendisi çılgınca yanan ateşe girecek olan başka (onu sürüklersiniz).(37:163)

(Melekler der ki:) «Bizden her birimiz için belli bir makam vardır.»(37:164)

«Biziz, o saflar halinde dizilmiş olanlar, gerçekten biziz.»(37:165)

«Biziz, o tesbih edenler de, gerçekten biziz.»(37:166)

Onlar (putatapıcılar), her ne kadar şöyle diyor idiyseler de:(37:167)

«Eğer yanımızda öncekilerden bir zikir (kitap) bulunmuş olsaydı,»(37:168)

«Gerçekten bizler de, Allah'ın muhlis kullarından olurduk.»(37:169)

Fakat (kitap gelince) onu tanımayıp küfrettiler; yakında bileceklerdir.(37:170)

Andolsun, (peygamber olarak) gönderilen kullarımıza (şu) sözümüz geçmiştir:(37:171)

Hiç tartışmasız onlar, muhakkak nusret (yardım ve zafer) bulacaklardır.(37:172)

Ve hiç şüphesiz, bizim ordularımız; üstün gelecek olanlar da onlardır.(37:173)

Öyleyse sen, bir süreye kadar onlardan yüz çevir.(37:174)

Ve onları seyret; onlar da (azabı) yakında göreceklerdir.(37:175)

Şimdi onlar, bizim azabımızı mı acele istiyorlar?(37:176)

Fakat (azab) onların sahasına indiği zaman, uyarılıp korkutulanların sabahı ne kadar da kötü olur.(37:177)

Sen bir süreye kadar onlardan yüz çevir.(37:178)

Ve seyret; onlar da (azabı) yakında göreceklerdir.(37:179)

Üstünlük ve güç (izzet) sahibi olan senin Rabbin, onların nitelendirmekte olduklarından yücedir.(37:180)

Gönderilmiş (peygamber)lere selam olsun.(37:181)

Ve âlemlerin Rabbi olan Allah'a hamd olsun.(37:182)