118. |وَعَلَى: ve | الثَّلَاثَةِ: üçünün (kişinin) | الَّذِينَ: | خُلِّفُوا: geri bırakılan | حَتَّىٰ: hatta | إِذَا: | ضَاقَتْ: dar gelmişti | عَلَيْهِمُ: başlarına | الْأَرْضُ: dünya | بِمَا: rağmen | رَحُبَتْ: genişliğine | وَضَاقَتْ: ve sıkıldıkça sıkılmış | عَلَيْهِمْ: onların | أَنْفُسُهُمْ: canları | وَظَنُّوا: ve anlamışlardı | أَنْ: | لَا: olmadığını | مَلْجَأَ: bir çare | مِنَ: -tan | اللَّهِ: Allah- | إِلَّا: başka | إِلَيْهِ: yine kendisinden | ثُمَّ: sonra | تَابَ: tevbesini kabul buyurdu | عَلَيْهِمْ: onların | لِيَتُوبُوا: tevbe etsinler | إِنَّ: çünkü | اللَّهَ: Allah | هُوَ: O | التَّوَّابُ: tevbeyi çok kabul eden | الرَّحِيمُ: çok esirgeyendir |

119. |يَا : EY/HEY/AH | أَيُّهَا: SİZ! | الَّذِينَ: kimseler | امَنُوا: inanan(lar) | اتَّقُوا: korkun | اللَّهَ: Allah'tan | وَكُونُوا: ve olun | مَعَ: beraber | الصَّادِقِينَ: doğrularla |