117. |لَقَدْ: andolsun 
| تَابَ: affetti | اللَّهُ: Allah | عَلَى: | النَّبِيِّ: Peygamberi | وَالْمُهَاجِرِينَ: ve Muhacirleri | وَالْأَنْصَارِ: ve Ensarı | الَّذِينَ: | اتَّبَعُوهُ: ona uyan | فِي: | سَاعَةِ: sa'atinde | الْعُسْرَةِ: güçlük | مِنْ: | بَعْدِ: O zaman | مَا: iken | كَادَ: neredeyse | يَزِيغُ: kaymağa yüz tutmuş | قُلُوبُ: kalbleri | فَرِيقٍ: bir kısmının | مِنْهُمْ: içlerinden | ثُمَّ: yine de | تَابَ: tevbesini kabul etti | عَلَيْهِمْ: onların | إِنَّهُ: çünkü O | بِهِمْ: onlara karşı | رَءُوفٌ: çok şefkatli | رَحِيمٌ: çok merhametlidir |
| تَابَ: affetti | اللَّهُ: Allah | عَلَى: | النَّبِيِّ: Peygamberi | وَالْمُهَاجِرِينَ: ve Muhacirleri | وَالْأَنْصَارِ: ve Ensarı | الَّذِينَ: | اتَّبَعُوهُ: ona uyan | فِي: | سَاعَةِ: sa'atinde | الْعُسْرَةِ: güçlük | مِنْ: | بَعْدِ: O zaman | مَا: iken | كَادَ: neredeyse | يَزِيغُ: kaymağa yüz tutmuş | قُلُوبُ: kalbleri | فَرِيقٍ: bir kısmının | مِنْهُمْ: içlerinden | ثُمَّ: yine de | تَابَ: tevbesini kabul etti | عَلَيْهِمْ: onların | إِنَّهُ: çünkü O | بِهِمْ: onlara karşı | رَءُوفٌ: çok şefkatli | رَحِيمٌ: çok merhametlidir | 118. |وَعَلَى: ve | الثَّلَاثَةِ: üçünün (kişinin) | الَّذِينَ: | خُلِّفُوا: geri bırakılan | حَتَّىٰ: hatta | إِذَا: | ضَاقَتْ: dar gelmişti | عَلَيْهِمُ: başlarına | الْأَرْضُ: dünya | بِمَا: rağmen | رَحُبَتْ: genişliğine | وَضَاقَتْ: ve sıkıldıkça sıkılmış | عَلَيْهِمْ: onların | أَنْفُسُهُمْ: canları | وَظَنُّوا: ve anlamışlardı | أَنْ: | لَا: olmadığını | مَلْجَأَ: bir çare | مِنَ: -tan | اللَّهِ: Allah- | إِلَّا: başka | إِلَيْهِ: yine kendisinden | ثُمَّ: sonra | تَابَ: tevbesini kabul buyurdu | عَلَيْهِمْ: onların | لِيَتُوبُوا: tevbe etsinler | إِنَّ: çünkü | اللَّهَ: Allah | هُوَ: O | التَّوَّابُ: tevbeyi çok kabul eden | الرَّحِيمُ: çok esirgeyendir |
| الثَّلَاثَةِ: üçünün (kişinin) | الَّذِينَ: | خُلِّفُوا: geri bırakılan | حَتَّىٰ: hatta | إِذَا: | ضَاقَتْ: dar gelmişti | عَلَيْهِمُ: başlarına | الْأَرْضُ: dünya | بِمَا: rağmen | رَحُبَتْ: genişliğine | وَضَاقَتْ: ve sıkıldıkça sıkılmış | عَلَيْهِمْ: onların | أَنْفُسُهُمْ: canları | وَظَنُّوا: ve anlamışlardı | أَنْ: | لَا: olmadığını | مَلْجَأَ: bir çare | مِنَ: -tan | اللَّهِ: Allah- | إِلَّا: başka | إِلَيْهِ: yine kendisinden | ثُمَّ: sonra | تَابَ: tevbesini kabul buyurdu | عَلَيْهِمْ: onların | لِيَتُوبُوا: tevbe etsinler | إِنَّ: çünkü | اللَّهَ: Allah | هُوَ: O | التَّوَّابُ: tevbeyi çok kabul eden | الرَّحِيمُ: çok esirgeyendir | 119. |يَا : EY/HEY/AH | أَيُّهَا: SİZ! | الَّذِينَ: kimseler | امَنُوا: inanan(lar) | اتَّقُوا: korkun | اللَّهَ: Allah'tan | وَكُونُوا: ve olun | مَعَ: beraber | الصَّادِقِينَ: doğrularla |
( Kırık Meal (Arapça) Meali; Tevbe Suresi 117-119. Ayetler) — kuranmeali.eu/9/117 | أَيُّهَا: SİZ! | الَّذِينَ: kimseler | امَنُوا: inanan(lar) | اتَّقُوا: korkun | اللَّهَ: Allah'tan | وَكُونُوا: ve olun | مَعَ: beraber | الصَّادِقِينَ: doğrularla |