116. |ve iƶ: ve yine | ḳāle: demişti ki | llahu: Allah | yā: EY/HEY/AH | ǐysā: Îsa | bne: oğlu | meryeme: Meryem | eente: sen mi? | ḳulte: dedin | linnāsi: insanlara | tteḣiƶūnī: beni edinin | ve ummiye: ve annemi | ilāheyni: iki tanrı | min: | dūni: başka | llahi: Allah'tan | ḳāle: dedi ki | subHāneke: sen yücesin | mā: | yekūnu: değildir | lī: benim (haddime) | en: | eḳūle: söylemek | mā: bir şeyi | leyse: olmayan | lī: benim için | biHaḳḳin: gerçek | in: eğer | kuntu: olsaydım | ḳultuhu: demiş | feḳad: muhakkak | ǎlimtehu: sen bunu bilirdin | teǎ'lemu: sen bilirsin | mā: olanı | fī: | nefsī: benim nefsimde | ve lā: ve | eǎ'lemu: ben bilmem | mā: olanı | fī: | nefsike: senin nefsinde | inneke: şüphesiz sen | ente: sensin | ǎllāmu: bilen | l-ğuyūbi: gizlileri |

117. |mā: | ḳultu: ben söylemedim | lehum: onlara | illā: başka | mā: şeyden | emertenī: bana emrettiğin | bihi: onu | eni: | ǎ'budū: kulluk edin | llahe: Allah'a | rabbī: benim Rabbim | ve rabbekum: ve sizin Rabbiniz olan | ve kuntu: idim | ǎleyhim: onlar üzerine | şehīden: şahid | mā: | dumtu: olduğum sürece | fīhim: onların içinde | felemmā: fakat | teveffeytenī: sen beni vefat ettirince | kunte: sen oldun | ente: sen | r-raḳībe: gözetleyen | ǎleyhim: onları | ve ente: ve sen | ǎlā: üzerine | kulli: her | şey'in: şey | şehīdun: şahitsin |