12. |yā : EY/HEY/AH | eyyuhā: SİZ! | elleƶīne: kimseler | āmenū: inanan(lar) | ctenibū: sakının | keṧīran: çok | mine: -dan | Z-Zenni: zan- | inne: zira | beǎ'De: bir kısmı | Z-Zenni: zannın | iṧmun: günahtır | ve lā: ve | tecessesū: merak etmeyin | ve lā: ve | yeğteb: arkasından çekiştirmesin | beǎ'Dukum: biriniz | beǎ'Dan: diğerinizi | eyuHibbu: sever mi? | eHadukum: biriniz | en: | ye'kule: yemeği | leHme: etini | eḣīhi: kardeşinin | meyten: ölmüş | fekerihtumūhu: işte bundan iğrendiniz | vetteḳū: o halde korkun | llahe: Allah'tan | inne: şüphesiz | llahe: Allah | tevvābun: tevbeyi çok kabul edendir | raHīmun: çok esirgeyendir |

13. |yā : EY/HEY/AH | eyyuhā: SİZ! | n-nāsu: insanlar | innā: elbette biz | ḣaleḳnākum: sizi yarattık | min: -ten | ƶekerin: bir erkek- | ve unṧā: ve bir kadın(dan) | ve ceǎlnākum: ve ayırdık sizi | şuǔben: milletlere | ve ḳabāile: ve kabilelere | liteǎārafū: birbirinizi tanımanız için | inne: şüphesiz | ekramekum: en üstün olanınız | ǐnde: yanında | llahi: Allah | etḳākum: en çok korunanınızdır | inne: şüphesiz | llahe: Allah | ǎlīmun: bilendir | ḣabīrun: haber alandır |

14. |ḳāleti: dediler | l-eǎ'rābu: araplar | āmennā: inandık | ḳul: de ki | lem: | tu'minū: inanmadınız | velākin: fakat | ḳūlū: deyin | eslemnā: islam olduk | velemmā: henüz | yedḣuli: girmedi | l-īmānu: iman | fī: | ḳulūbikum: kalblerinize | vein: ve eğer | tuTīǔ: ita'at ederseniz | llahe: Allah'a | ve rasūlehu: ve Elçisine | lā: | yelitkum: size eksiltmez | min: -den | eǎ'mālikum: amelleriniz- | şey'en: hiçbir şeyi | inne: şüphesiz | llahe: Allah | ğafūrun: çok bağışlayandır | raHīmun: çok esirgeyendir |