17. |velleƶī: ve o kimse | ḳāle: dedi | livālideyhi: anasına babasına | uffin: öf | lekumā: size | eteǐdāninī: siz bana va'd mı ediyorsunuz? | en: | uḣrace: benim çıkarılacağımı | ve ḳad: gelip geçmiş iken | ḣaleti: gelip geçmiş iken | l-ḳurūnu: nice nesiller | min: | ḳablī: benden önce | ve humā: onlar ise | yesteğīṧāni: sığınarak | llahe: Allah'a | veyleke: yazık sana (dediler) | āmin: iman et! | inne: şüphesiz | veǎ'de: sözü | llahi: Allah'ın | Haḳḳun: gerçektir | feyeḳūlu: derken o der ki | mā: değildir | hāƶā: bu | illā: başka bir şey | esāTīru: masallarından | l-evvelīne: eskilerin |

18. |ulāike: işte onlar | elleƶīne: kimselerdir | Haḳḳa: hak olan | ǎleyhimu: kendilerine | l-ḳavlu: (azab) söz(ü) | fī: arasında | umemin: toplulukları | ḳad: gelip geçen | ḣalet: gelip geçen | min: | ḳablihim: kendilerinden önce | mine: -den | l-cinni: cin(ler)- | vel'insi: ve insan(lardan) | innehum: gerçekten onlar | kānū: | ḣāsirīne: ziyana uğrayanlardır |