163. |hum: O(insa)nlar | deracātun: derece derecedirler | ǐnde: katında | llahi: Allah | vallahu: Allah | beSīrun: görmektedir | bimā: şeyleri | yeǎ'melūne: onların yaptıkları |

164. |leḳad: andolsun ki | menne: lutufta bulundu | llahu: Allah | ǎlā: karşı | l-mu'minīne: mü'minlere | iƶ: | beǎṧe: göndermekle | fīhim: kendilerine | rasūlen: bir elçi | min: | enfusihim: kendi içlerinden | yetlū: okuyan | ǎleyhim: onlara | āyātihi: (Allah'ın) ayetlerini | ve yuzekkīhim: ve kendilerini yücelten | ve yuǎllimuhumu: ve kendilerine öğreten | l-kitābe: Kitap | velHikmete: ve hikmeti | vein: | kānū: bulunuyorlarken | min: | ḳablu: daha önce | lefī: içinde | Delālin: bir sapıklık | mubīnin: açık |

165. |evelemmā: için mi? | eSābetkum: size geldiği | muSībetun: bir bela | ḳad: doğrusu | eSabtum: onların başlarına getirdiğiniz halde | miṧleyhā: onun iki katını | ḳultum: dediniz | ennā: nereden (başımıza geldi) | hāƶā: bu | ḳul: de ki | huve: O (bela) | min: | ǐndi: -dendir | enfusikum: kendiniz- | inne: şüphesiz | llahe: Allah | ǎlā: üzerine | kulli: her | şey'in: şey | ḳadīrun: kadirdir |