172. |وَإِذْ: ve hani | أَخَذَ: almıştı | رَبُّكَ: Rabbin | مِنْ: -ndan | بَنِي: oğulları- | ادَمَ: Adem | مِنْ: -nden | ظُهُورِهِمْ: belleri- | ذُرِّيَّتَهُمْ: zürriyetlerini | وَأَشْهَدَهُمْ: ve şahid tutmuştu | عَلَىٰ: onları | أَنْفُسِهِمْ: kendilerine | أَلَسْتُ: ben değil miyim? | بِرَبِّكُمْ: sizin Rabbiniz | قَالُوا: dediler | بَلَىٰ: evet | شَهِدْنَا: şahidiz | أَنْ: | تَقُولُوا: demeyesiniz | يَوْمَ: günü | الْقِيَامَةِ: kıyamet | إِنَّا: biz elbette | كُنَّا: idik | عَنْ: -ndan | هَٰذَا: bu- | غَافِلِينَ: habersiz |