159. |ve min: ve | ḳavmi: kavminden | mūsā: Musa'nın | ummetun: bir topluluk vardır | yehdūne: hakka götüren | bil-Haḳḳi: doğrulukla | ve bihi: ve onunla | yeǎ'dilūne: adalet yapan |

160. |ve ḳaTTaǎ'nāhumu: ve biz onları ayırdık | ṧnetey: iki (oniki) | ǎşrate: on (oniki) | esbāTen: kabileye | umemen: ümmetler halinde | ve evHaynā: vahyettik | ilā: | mūsā: Musa'ya | iƶi: zaman | stesḳāhu: su istediği | ḳavmuhu: kavmin | eni: diye | Drib: vur | biǎSāke: asanla | l-Hacera: taşa | fenbeceset: ve fışkırdı | minhu: ondan (taştan) | ṧnetā: iki (oniki) | ǎşrate: on (oniki) | ǎynen: göze | ḳad: şüphesiz | ǎlime: bildi | kullu: her | unāsin: kabile | meşrabehum: içeceği yeri | ve Zellelnā: ve gölge yaptık | ǎleyhimu: üzerlerine | l-ğamāme: bulutla | ve enzelnā: ve indirdik | ǎleyhimu: onlara | l-menne: kudret helvası | ve sselvā: ve bıldırcın eti | kulū: yeyin | min: -dan | Tayyibāti: güzel olanlar- | mā: şeylerden | razeḳnākum: sizi rızıklandırdığımız | ve mā: ama | Zelemūnā: onlar bize zulmetmediler | velākin: fakat | kānū: onlar | enfusehum: kendi kendilerine | yeZlimūne: zulmediyorlardı |

161. |ve iƶ: zaman | ḳīle: denildiği | lehumu: onlara | skunū: oturun | hāƶihi: şu | l-ḳaryete: kentte | ve kulū: ve yeyin | minhā: orada | Hayṧu: yerden | şi'tum: dilediğiniz | ve ḳūlū: ve deyin | HiTTatun: affet | vedḣulū: ve girin | l-bābe: kapıdan | succeden: secde ederek | neğfir: bağışlayalım | lekum: sizin | ḣaTiyātikum: hatalarınızı | senezīdu: biz daha fazlasını da vereceğiz | l-muHsinīne: iyilik edenlere |