6. Hani Meryem’in oğlu Îsâ: 'Ey İsrâiloğulları, ben size gönderilen Allah’ın Rasulüyüm. Önümdeki kitapta yazılı ve şifahi bilgileri, sünneti içeren Tevrat’a ait olanları tasdik ediyor ve benden sonra gelecek Ahmed adındaki peygamberi (Muhammedi) müjdeliyorum.' demişti. Fakat o, Muhammed kendilerine açık seçik deliller, mûcizelerle gelince getirdiği Kur’ân’a: 'Bu, apaçık büyüleyerek aklı etki altına alan bir söz.' dediler.

7. İslâm’a davet olunduğu sırada, böyle sözler sarfederek Allah’a iftira edenden daha zâlim, haksız, âsi, daha çok şirke batmış kim olabilir? Allah zâlim bir kavmi doğru yola sevketmez, başarıya ulaştırmaz.

8. Onlar, laf ebeliği ile, birkaç üfürüklük nefesle Allah’ın nurunu söndürmek istiyorlar. Halbuki kulluk sözleşmesindeki ortak taahhütlerini, Allah’a iman, kulluk ve sorumluluk bilincini şuur altına iterek örtbas edip inkârda ısrar eden kâfirler istemeseler de Allah nurunu tamamlayarak devam ettirecek, İslâm’ı hâkim kılacaktır.