9. |velleƶīne: ve kimseler | tebevve'ū: yerleşen(ler) | d-dāra: o yurda (Medine'ye) | vel'īmāne: ve imana (sarılanlar) | min: | ḳablihim: onlardan önce | yuHibbūne: severler | men: kimseleri | hācera: hicret eden(leri) | ileyhim: kendilerine | ve lā: ve | yecidūne: bulmazlar | fī: | Sudūrihim: göğüslerinde | Hāceten: bir ihtiyaç | mimmā: ötürü | ūtū: onlara verilelerden | veyu'ṧirūne: ve tercih ederler | ǎlā: | enfusihim: öz canlarına | velev: dahi | kāne: olsa | bihim: kendilerinin | ḣaSāSatun: ihtiyaçları | ve men: ve kim | yūḳa: korunursa | şuHHa: cimriliğinden | nefsihi: nefsinin | feulāike: işte | humu: onlar | l-mufliHūne: başarıya erenlerdir |