31. |febeǎṧe: derken gönderdi | llahu: Allah | ğurāben: bir karga | yebHaṧu: eşeleyen | fī: | l-erDi: yeri | liyuriyehu: ona göstermek için | keyfe: nasıl | yuvārī: gömeceğini | sev'ete: cesedini | eḣīhi: kardeşinin | ḳāle: dedi | yā: EY/HEY/AH | veyletā: yazık | eǎceztu: aciz miyim | en: | ekūne: ben olmaya | miṧle: gibi | hāƶā: şu | l-ğurābi: karga | fe uvāriye: gömmekten | sev'ete: cesedini | eḣī: kardeşimin | feeSbeHa: ve oldu | mine: -dan | n-nādimīne: pişman olanlar- |