29. |innī: ben | urīdu: isterim ki | en: | tebū'e: sen yüklenip | biiṧmī: benim günahımı | ve iṧmike: ve kendi günahını | fetekūne: olasın | min: | eSHābi: halkından | n-nāri: ateş | ve ƶālike: ve budur | cezā'u: cezası | Z-Zālimīne: zalimlerin |

30. |feTavveǎt: çağırdı | lehu: onu | nefsuhu: nefsi | ḳatle: öldürmeye | eḣīhi: kardeşini | feḳatelehu: ve onu öldürdü | fe eSbeHa: böylece oldu | mine: -dan | l-ḣāsirīne: ziyana uğrayanlar- |

31. |febeǎṧe: derken gönderdi | llahu: Allah | ğurāben: bir karga | yebHaṧu: eşeleyen | fī: | l-erDi: yeri | liyuriyehu: ona göstermek için | keyfe: nasıl | yuvārī: gömeceğini | sev'ete: cesedini | eḣīhi: kardeşinin | ḳāle: dedi | yā: EY/HEY/AH | veyletā: yazık | eǎceztu: aciz miyim | en: | ekūne: ben olmaya | miṧle: gibi | hāƶā: şu | l-ğurābi: karga | fe uvāriye: gömmekten | sev'ete: cesedini | eḣī: kardeşimin | feeSbeHa: ve oldu | mine: -dan | n-nādimīne: pişman olanlar- |