114. |ḳāle: dedi | ǐysā: Îsa | bnu: oğlu | meryeme: Meryem | llahumme: Allah'ım | rabbenā: Rabbimiz | enzil: indir | ǎleynā: bizim üzerimize | māideten: bir sofra | mine: -ten | s-semāi: gök- | tekūnu: olsun | lenā: bizim için | ǐyden: bir bayram | lievvelinā: öncemiz için | ve āḣirinā: ve sonramız için | ve āyeten: ve bir mu'cize (olsun) | minke: Senden | verzuḳnā: bizi rızıklandır | ve ente: ve sen | ḣayru: en hayırlısısın | r-rāziḳīne: rızık verenlerin |

115. |ḳāle: buyurdu ki | llahu: Allah | innī: ben | munezziluhā: onu indireceğim | ǎleykum: sizin üzerinize | femen: ama kim | yekfur: inkar ederse | beǎ'du: ondan sonra | minkum: sizden | feinnī: ben | uǎƶƶibuhu: ona azab ederim | ǎƶāben: bir azapla | lā: | uǎƶƶibuhu: azab etmediğim | eHaden: hiç kimseye | mine: | l-ǎālemīne: dünyalarda |

116. |ve iƶ: ve yine | ḳāle: demişti ki | llahu: Allah | yā: EY/HEY/AH | ǐysā: Îsa | bne: oğlu | meryeme: Meryem | eente: sen mi? | ḳulte: dedin | linnāsi: insanlara | tteḣiƶūnī: beni edinin | ve ummiye: ve annemi | ilāheyni: iki tanrı | min: | dūni: başka | llahi: Allah'tan | ḳāle: dedi ki | subHāneke: sen yücesin | mā: | yekūnu: değildir | lī: benim (haddime) | en: | eḳūle: söylemek | mā: bir şeyi | leyse: olmayan | lī: benim için | biHaḳḳin: gerçek | in: eğer | kuntu: olsaydım | ḳultuhu: demiş | feḳad: muhakkak | ǎlimtehu: sen bunu bilirdin | teǎ'lemu: sen bilirsin | mā: olanı | fī: | nefsī: benim nefsimde | ve lā: ve | eǎ'lemu: ben bilmem | mā: olanı | fī: | nefsike: senin nefsinde | inneke: şüphesiz sen | ente: sensin | ǎllāmu: bilen | l-ğuyūbi: gizlileri |