6. |yā : EY/HEY/AH | eyyuhā: SİZ! | elleƶīne: kimseler | āmenū: inanan(lar) | in: | cā'ekum: size gelirse | fāsiḳun: bir fasık | binebein: bir haberle | fetebeyyenū: onu araştırın | en: | tuSībū: yoksa kötülük edersiniz | ḳavmen: bir topluluğa karşı | bicehāletin: bilmeyerek | fetuSbiHū: sonra olursunuz | ǎlā: üzerine | mā: şey | feǎltum: yaptığınız | nādimīne: pişman |

7. |veǎ'lemū: ve bilin ki | enne: elbette | fīkum: içinizdedir | rasūle: Elçisi | llahi: Allah'ın | lev: şayet | yuTīǔkum: size uysaydı | fī: | keṧīrin: birçok | mine: | l-emri: işte | leǎnittum: sıkıntıya düşerdiniz | velākinne: fakat | llahe: Allah | Habbebe: sevdirdi | ileykumu: size | l-īmāne: imanı | ve zeyyenehu: ve onu süsledi | fī: | ḳulūbikum: sizin kalblerinizde | ve kerrahe: ve çirkin gösterdi | ileykumu: size | l-kufra: küfrü | velfusūḳa: ve fıskı | vel'ǐSyāne: ve isyanı | ulāike: işte | humu: bunlardır | r-rāşidūne: doğru yolda olanlar |

8. |feDlen: bir lutuftur | mine: -tan | llahi: Allah- | ve niǎ'meten: ve ni'metdir | vallahu: ve Allah | ǎlīmun: bilendir | Hakīmun: hakimdir |