21. |veƶkur: ve an | eḣā: kardeşini (Hud'u) | ǎādin: Ad'ın | iƶ: hani | enƶera: uyarmıştı | ḳavmehu: kavmini | bil-eHḳāfi: Ahkaf'taki | ve ḳad: gelip geçti | ḣaleti: gelip geçti | n-nuƶuru: nice uyarıcılar | min: | beyni: onun önünden | yedeyhi: | ve min: ve | ḣalfihi: ardından | ellā: | teǎ'budū: kulluk etmeyin | illā: başkasına | llahe: Allah'tan | innī: elbette ben | eḣāfu: korkuyorum | ǎleykum: sizin | ǎƶābe: azabına uğramanızdan | yevmin: bir günün | ǎZīmin: büyük |

22. |ḳālū: dediler ki | eci'tenā: sen geldin mi? | lite'fikenā: bizi çevirmek için | ǎn: -dan | ālihetinā: tanrılarımız- | fe'tinā: o halde bize getir | bimā: şeyi | teǐdunā: bizi tehdidettiğin | in: eğer | kunte: isen | mine: -dan | S-Sādiḳīne: doğrular- |

23. |ḳāle: dedi | innemā: sadece | l-ǐlmu: bilgi | ǐnde: katındadır | llahi: Allah | ve ubelliğukum: ve ben size tebliğ ediyorum | mā: şeyi (mesajı) | ursiltu: gönderildiğim | bihi: onunla | velākinnī: fakat ben | erākum: sizi görüyorum | ḳavmen: bir kavim | techelūne: cahillik eden |