15. |men: kim | ǎmile: yaparsa | SāliHen: iyi bir iş | felinefsihi: yararı kendisinedir | ve men: ve kim | esā'e: kötülük yaparsa | feǎleyhā: zararı kendisinedir | ṧumme: sonunda | ilā: | rabbikum: Rabbinize | turceǔne: döndürüleceksiniz |

16. |veleḳad: ve andolsun | āteynā: biz verdik | benī: oğullarına | isrāīle: İsrail | l-kitābe: Kitap | velHukme: ve hüküm | ve nnubuvve te: ve peygamberlik | ve razeḳnāhum: ve onları besledik | mine: | T-Tayyibāti: güzel rızıklarla | ve feDDelnāhum: ve onları üstün kıldık | ǎlā: üzerine | l-ǎālemīne: alemler |

17. |ve āteynāhum: ve onlara verdik | beyyinātin: açık deliller | mine: | l-emri: bu işde | fe mā: | ḣtelefū: onlar ayrılığa düşmediler | illā: sadece (yüzünden) | min: | beǎ'di: sonra | mā: | cā'ehumu: kendilerine geldikten | l-ǐlmu: bilgi | beğyen: çekememezlik | beynehum: aralarındaki | inne: şüphesiz | rabbeke: Rabbin | yeḳDī: hüküm verecektir | beynehum: onlar arasında | yevme: günü | l-ḳiyāmeti: kıyamet | fīmā: şeylerde | kānū: oldukları | fīhi: onda | yeḣtelifūne: ayrılığa düşüyor(lar) |

18. |ṧumme: sonra | ceǎlnāke: seni koyduk | ǎlā: üzerine | şerīǎtin: bir şeriat | mine: -den | l-emri: emrimiz- | fettebiǎ'hā: sen ona uy | ve lā: ve | tettebiǎ': uyma | ehvā'e: keyiflerine | elleƶīne: kimselerin | lā: | yeǎ'lemūne: bilmeyen(lerin) |

19. |innehum: çünkü onlar | len: asla | yuğnū: savamazlar | ǎnke: senden | mine: -tan | llahi: Allah- | şey'en: hiçbir şeyi | ve inne: ve şüphesiz | Z-Zālimīne: zalimler | beǎ'Duhum: bir kısmı | evliyā'u: velisidirler | beǎ'Din: diğerinin | vallahu: Allah ise | veliyyu: velisidir | l-mutteḳīne: muttakilerin |

20. |hāƶā: bu (Kur'an) | beSāiru: kanıtlar(sunmakta)dır | linnāsi: insanlara | ve huden: ve yol göstericidir | ve raHmetun: ve rahmettir | liḳavmin: kavimler için | yūḳinūne: kesin olarak inanan |