13. Artık onlar nasıl düşünüp öğüt alacaklar (öğüt alma zamanı geçti)? Oysa kendilerine apaçık bir elçi gelmişti.

14. Ondan yüz çevirdiler: "Bu, öğretilmiştir, cinlenmiştir" dediler.

15. Biz sizden azâbı birazcık kaldırırız ama siz yine (inkârınıza) dönersiniz.

16. O gün büyük vuruşla vururuz; zira biz öç alıcıyız!

17. Andolsun, onlardan önce Fir'avn toplumunu da (imkânlar vererek) sınadık. Onlara değerli bir elçi geldi, (şöyle diyerek):

18. "Allâh'ın kullarını bana teslim edin; çünkü ben sizin için güvenilir bir elçiyim."

19. "Allah'a karşı ululanmayın. Ben size apaçık bir delil getiriyorum."

20. "Ben, beni taşla(yıp öldür)menizden, benim de Rabbim, sizin de Rabbiniz olan (Allâh)'a sığındım."

21. "Eğer bana inanmadınızsa bari ben(im yolum)dan çekilin."

22. Sonra (Mûsâ): "Bunlar, suç işleyen bir toplumdur!" diye Rabbine du'â etti.

23. (Allâh): "O halde kullarımı geceleyin yürüt. Çünkü takibedileceksiniz" (dedi).

24. "Denizi (yarıp toplumunu geçirdikten sonra olduğu gibi) açık bırak. Çünkü onlar boğulacak bir ordudur."

25. Onlar geride nice şeyler bıraktılar: Bahçeler, çeşmeler.

26. Ekinler, güzel makamlar!

27. Ve zevkü sefa sürdükleri nice ni'metler!

28. İşte böyle oldu ve biz onları başka bir topluma mirâs verdik.

29. Onlara gök ve yer ağlamadı. Ve kendilerine fırsat da verilmedi.

30. Andolsun biz, İsrâil oğullarını o küçültücü azâbdan kurtardık:

31. Fir'avn'dan. Çünkü o, (insanları ezip) ululanan, sınırı aşanlardan biri idi.