26. |ve iƶ: bir zaman | ḳāle: demişti ki | ibrāhīmu: İbrahim | liebīhi: babasına | ve ḳavmihi: ve kavmine | innenī: şüphesiz ben | berā'un: uzağım | mimmā: şeylerden | teǎ'budūne: sizin taptığınız |

27. |illā: yalnızca | lleƶī: | feTaranī: beni yaratana | fe innehu: çünkü O | seyehdīni: bana doğru yolu gösterecektir |

28. |ve ceǎlehā: ve onu yaptı | kelimeten: bir söz | bāḳiyeten: kalıcı | fī: arasında | ǎḳibihi: kendinden sonrakiler | leǎllehum: umulur ki | yerciǔne: dönerler (diye) |

29. |bel: doğrusu | metteǎ'tu: yaşattım | hā'ulā'i: bunları | ve ābā'ehum: ve babalarını | Hattā: dek | cā'ehumu: kendilerine gelinceye | l-Haḳḳu: gerçek söz | ve rasūlun: ve elçi | mubīnun: açıklayan |

30. |velemmā: fakat | cā'ehumu: onlara gelince | l-Haḳḳu: gerçek | ḳālū: dediler | hāƶā: bu | siHrun: büyüdür | ve innā: ve elbette biz | bihi: onu | kāfirūne: tanımayız |

31. |ve ḳālū: ve dediler ki | levlā: değil miydi? | nuzzile: indirilmeli | hāƶā: bu | l-ḳurānu: Kur'an | ǎlā: | raculin: bir adama | mine: -ten | l-ḳaryeteyni: iki kent- | ǎZīmin: büyük |

32. |ehum: onlar mı? | yeḳsimūne: bölüştürüyorlar | raHmete: rahmetini | rabbike: Rabbinin | neHnu: biz | ḳasemnā: taksim ettik | beynehum: aralarında | meǐyşetehum: onların geçimliklerini | fī: | l-Hayāti: hayatında | d-dunyā: dünya | ve rafeǎ'nā: ve üstün kıldık | beǎ'Dehum: onlardan kimini | fevḳa: üzerine | beǎ'Din: ötekiler | deracātin: derecelerle | liyetteḣiƶe: edinmeleri için | beǎ'Duhum: biri | beǎ'Dan: diğerine | suḣriyyen: hizmetçi, çalışan | veraHmetu: ve rahmeti | rabbike: Rabbinin | ḣayrun: daha hayırlıdır | mimmā: şeylerden | yecmeǔne: onların toplayıp yığdıkları |