48. |fein: eğer | eǎ'raDū: yüz çevirirlerse | femā: | erselnāke: biz seni göndermedik | ǎleyhim: onların üzerine | HafīZen: bekçi | in: değildir | ǎleyke: sana düşen | illā: başkası | l-belāğu: duyurmaktan | ve innā: elbette biz | iƶā: zaman | eƶeḳnā: taddırdığımız | l-insāne: insana | minnā: bizden | raHmeten: bir rahmet | feriHa: sevinir | bihā: ona | vein: ama eğer | tuSibhum: başlarına gelirse | seyyietun: bir kötülük | bimā: dolayı | ḳaddemet: öne sürdüğü işlerden | eydīhim: ellerinin | feinne: şüphesiz hemen | l-insāne: insan | kefūrun: nankör olur |

49. |lillahi: Allah'ındır | mulku: mülkü | s-semāvāti: göklerin | vel'erDi: ve yerin | yeḣluḳu: yaratır | mā: ne | yeşā'u: diliyorsa | yehebu: bahşeder | limen: kimse için | yeşā'u: dilediği | ināṧen: dişiler | ve yehebu: ve bahşeder | limen: kimse için | yeşā'u: dilediği | ƶ-ƶukūra: erkekler |

50. |ev: yahut | yuzevvicuhum: onları çift (ikiz) yapar | ƶukrānen: erkekler | ve ināṧen: ve dişiler | ve yec'ǎlu: ve yapar | men: kimseyi | yeşā'u: dilediği | ǎḳīmen: kısır | innehu: şüphesiz O | ǎlīmun: bilendir | ḳadīrun: gücü yetendir |

51. |ve mā: ve yoktur, olmaz | kāne: | libeşerin: bir insanla | en: | yukellimehu: (karşılıklı) konuşması | llahu: Allah'ın | illā: dışında | veHyen: vahiy | ev: yahut | min: -ndan | verā'i: arkası- | Hicābin: perde | ev: yahut | yursile: gönderir | rasūlen: bir elçi | feyūHiye: vahyedecek | biiƶnihi: izniyle | mā: ne | yeşā'u: diliyorsa | innehu: şüphesiz O | ǎliyyun: yücedir | Hakīmun: hüküm ve hikmet sahibidir |