6. |ve keƶālike: ve böylece | Haḳḳat: yerini buldu | kelimetu: sözü | rabbike: Rabbinin | ǎlā: hakkındaki | elleƶīne: kimseler | keferū: inkar eden(ler) | ennehum: "onlar ki;" | eSHābu: halkıdır | n-nāri: ateş |

7. |elleƶīne: kimseler | yeHmilūne: taşıyan(lar) | l-ǎrşe: Arş'ı | ve men: ve bulunanlar | Havlehu: onun çevresinde | yusebbiHūne: tesbih ederler | biHamdi: hamd ile (överek) | rabbihim: Rablerini | ve yu'minūne: ve inanırlar | bihi: O'na | ve yesteğfirūne: ve mağfiret dilerler | lilleƶīne: kimseler için | āmenū: inanan(lar) | rabbenā: Rabbimiz | vesiǎ'te: sen kapladın | kulle: her | şey'in: şeyi | raHmeten: rahmet ile | ve ǐlmen: ve bilgi ile | feğfir: bağışla | lilleƶīne: kimseleri | tābū: tevbe eden(leri) | vettebeǔ: ve uyanları | sebīleke: senin yoluna | ve ḳihim: ve onları koru | ǎƶābe: azabından | l-ceHīmi: cehennem |

8. |rabbenā: Rabbimiz | ve edḣilhum: ve onları sok | cennāti: cennetlerine | ǎdnin: Adn | lletī: | veǎdtehum: onlara söz verdiğin | ve men: ve kimseleri | SaleHa: iyi olan | min: -ndan | ābāihim: babaları- | ve ezvācihim: ve eşleri(nden) | ve ƶurriyyātihim: ve çocukları(ndan) | inneke: şüphesiz sen | ente: sensin | l-ǎzīzu: üstün olan | l-Hakīmu: hüküm ve hikmet sahibi olan |

9. |ve ḳihimu: ve onları koru | s-seyyiāti: kötülüklerden | ve men: ve kimi | teḳi: sen korursan | s-seyyiāti: kötülüklerden | yevmeiƶin: o gün | feḳad: elbette | raHimtehu: ona acımışsındır | ve ƶālike: ve işte budur | huve: o | l-fevzu: başarı | l-ǎZīmu: büyük |

10. |inne: şüphesiz | elleƶīne: kimselere | keferū: inkar eden(lere) | yunādevne: (şöyle) seslenilir | lemeḳtu: (size) kızması | llahi: Allah'ın | ekberu: daha büyüktür | min: -dan | meḳtikum: sizin kızmanız- | enfusekum: kendi kendinize | iƶ: zira | tud'ǎvne: siz çağrılırdınız | ilā: | l-īmāni: imana | fe tekfurūne: fakat inkar ederdiniz |

11. |ḳālū: dediler ki | rabbenā: Rabbimiz | emettenā: bizi öldürdün | ṧneteyni: iki kez | ve eHyeytenā: ve dirilttin | ṧneteyni: iki kez | feǎ'terafnā: itiraf ettik | biƶunūbinā: günahlarımızı | fehel: var mı? | ilā: | ḣurūcin: çıkmak için | min: hiçbir | sebīlin: bir yol |

12. |ƶālikum: bu | biennehu: sebebiyledir | iƶā: zaman | duǐye: çağrıldığınız | llahu: Allah'a | veHdehu: tek olan | kefertum: inkar etmeniz | vein: ve eğer | yuşrak: ortak koşulursa | bihi: O'na | tu'minū: inanmanız | felHukmu: artık hüküm | lillahi: Allah'a aittir | l-ǎliyyi: yüce | l-kebīri: ve büyük |

13. |huve: O'dur | lleƶī: ki | yurīkum: size gösteriyor | āyātihi: ayetlerini | ve yunezzilu: ve indiriyor | lekum: sizin için | mine: -ten | s-semāi: gök- | rizḳan: rızık | vemā: ve | yeteƶekkeru: öğüt almaz | illā: başkası | men: kimseden | yunību: (O'na) yönelen |

14. |fed'ǔ: o halde çağırın | llahe: Allah'a | muḣliSīne: halis kılarak | lehu: yalnız O'na | d-dīne: dini | velev: şayet | kerihe: hoşuna gitmese de | l-kāfirūne: kafirlerin |

15. |rafīǔ: yükselten | d-deracāti: dereceleri | ƶū: sahibi | l-ǎrşi: Arş'ın | yulḳī: indirir | r-rūHa: ruhu | min: | emrihi: emrinden olan | ǎlā: üzerine | men: | yeşā'u: dilediği | min: -ndan | ǐbādihi: kulları- | liyunƶira: uyarmak için | yevme: gününe karşı | t-telāḳi: buluşma |