17. |El-yevme: bugün | tuczā: cezalanır | kullu: her | nefsin: can | bimā: | kesebet: kazandığıyle | lā: yoktur | Zulme: zulüm | l-yevme: bugün | inne: şüphesiz | llahe: Allah | serīǔ: çabuk görendir | l-Hisābi: hesabı |

18. |ve enƶirhum: ve onları uyar | yevme: güne (karşı) | l-āzifeti: yaklaşan | iƶi: zira | l-ḳulūbu: yürekler | ledā: dayanmıştır | l-Hanāciri: gırtlaklara | kāZimīne: yutkunur dururlar | mā: yoktur | liZZālimīne: zalimlerin | min: hiçbir | Hamīmin: dostu | ve lā: ve yoktur | şefīǐn: bir aracıları | yuTāǔ: sözü tutulur |

19. |yeǎ'lemu: bilir | ḣāinete: hain(bakışlar)ını | l-eǎ'yuni: gözlerin | ve mā: ve ne | tuḣfī: gizliyorlarsa | S-Sudūru: göğüslerinde |

20. |vallahu: Allah | yeḳDī: hükmeder | bil-Haḳḳi: hak ile | velleƶīne: kimseler ise | yed'ǔne: yalvardıkları | min: | dūnihi: O'ndan başka | lā: | yeḳDūne: hüküm veremezler | bişey'in: hiçbir şeye | inne: çünkü | llahe: Allah | huve: O | s-semīǔ: işitendir | l-beSīru: görendir |

21. |evelem: | yesīrū: gezip dolaşmadılar mı? | fī: | l-erDi: yeryüzünde | fe yenZurū: görsünler | keyfe: nasıl | kāne: olduğunu | ǎāḳibetu: sonunun | elleƶīne: kimselerin | kānū: olan | min: | ḳablihim: kendilerinden önceki | kānū: idiler | hum: onlar | eşedde: daha üstün | minhum: kendilerinden | ḳuvveten: kuvvet bakımından | ve āṧāran: ve eserleri bakımından | fī: | l-erDi: yeryüzündeki | feeḣaƶehumu: fakat onları yakaladı | llahu: Allah | biƶunūbihim: günahları yüzünden | ve mā: ve | kāne: olmadı | lehum: onları | mine: karşı | llahi: Allah'a | min: hiçbir | vāḳin: koruyan |

22. |ƶālike: bu | biennehum: onların (sebebiyledir) | kānet: olmaları | te'tīhim: onlara getirirdi | rusuluhum: elçileri | bil-beyyināti: açık kanıtlar | fekeferū: ama inkar ediyorlardı | feeḣaƶehumu: bu yüzden onları yakaladı | llahu: Allah | innehu: zira O | ḳaviyyun: güçlüdür | şedīdu: çetin olandır | l-ǐḳābi: cezası |