136. |yā: EY/HEY/AH | eyyuhā: SİZ! | elleƶīne: kimseler | āmenū: inanan(lar) | āminū: inanın | billahi: Allah'a | ve rasūlihi: ve Elçisine | velkitābi: ve Kitaba | lleƶī: o ki | nezzele: indirdi | ǎlā: | rasūlihi: Elçisine | velkitābi: ve Kitaba (inanın) | lleƶī: o ki | enzele: indirdi | min: | ḳablu: daha öncekilere | ve men: ve kim | yekfur: inkar ederse | billahi: Allah'ı | ve melāiketihi: ve meleklerini | ve kutubihi: ve Kitaplarını | ve rusulihi: ve elçilerini | velyevmi: ve gününü | l-āḣiri: ahiret | feḳad: muhakkak | Delle: sapıtmıştır | Delālen: sapıklıkla | beǐyden: uzak bir |

137. |inne: şüphesiz | elleƶīne: o kimseler | āmenū: inandılar | ṧumme: sonra | keferū: inkar ettiler | ṧumme: sonra | āmenū: inandılar | ṧumme: yine | keferū: inkar ettiler | ṧumme: sonra | zdādū: arttı | kufran: inkarları | lem: | yekuni: değildir | llahu: Allah | liyeğfira: bağışlayacak | lehum: onları | ve lā: | liyehdiyehum: iletmeyecektir | sebīlen: (doğru) yola |

138. |beşşiri: müjdele | l-munāfiḳīne: Münafıklara | bienne: şüphesiz | lehum: kendilerinin olacağını | ǎƶāben: bir azabın | elīmen: acıklı |