1. |yā : ey | eyyuhā: SİZ! | n-nāsu: insanlar | tteḳū: korkun | rabbekumu: Rabbinizden | lleƶī: o ki | ḣaleḳakum: sizi yarattı | min: -ten | nefsin: bir nefis- | vāHidetin: bir tek | ve ḣaleḳa: ve yarattı | minhā: ondan | zevcehā: eşini | ve beṧṧe: ve üretti | minhumā: ikisinden | ricālen: erkekler | keṧīran: birçok | ve nisā'en: ve kadınlar | vetteḳū: ve sakının | llahe: Allah'tan | lleƶī: o ki | tesā'elūne: birbirinizden dilekte bulunduğunuz | bihi: adına | vel'erHāme: ve akrabalık(bağlarını kırmak)tan | inne: şüphesiz | llahe: Allah | kāne: | ǎleykum: sizin üzerinizde | raḳīben: gözetleyicidir |

2. |ve ātū: ve verin | l-yetāmā: öksüzlere | emvālehum: mallarını | ve lā: | tetebeddelū: değiştirmeyin | l-ḣabīṧe: pis olanı | biT-Tayyibi: temiz olanla | ve lā: | te'kulū: yemeyin | emvālehum: onların mallarını | ilā: katarak | emvālikum: sizin mallarınıza | innehu: çünkü bu | kāne: | Hūben: bir günahtır | kebīran: büyük |