8. |ve iƶā: zaman | messe: dokunduğu | l-insāne: insana | Durrun: bir zarar | deǎā: hemen du'a eder | rabbehu: Rabbine | munīben: içtenlikle yönelerek | ileyhi: O'na | ṧumme: sonra | iƶā: zaman | ḣavvelehu: ona verdiği | niǎ'meten: bir ni'met | minhu: kendisinden | nesiye: unutur | mā: | kāne: olduğunu | yed'ǔ: yalvarmakta | ileyhi: O'na | min: | ḳablu: önceden | ve ceǎle: ve koşar | lillahi: Allah'a | endāden: eşler | liyuDille: saptırmak için | ǎn: -ndan | sebīlihi: O'nun yolu- | ḳul: de ki | temetteǎ': yaşa | bikufrike: küfrünle | ḳalīlen: azıcık | inneke: şüphesiz sen | min: -ndan(sın) | eSHābi: halkı- | n-nāri: ateş |

9. |emmen: yoksa gibi midir? | huve: o | ḳānitun: ibadet eden | ānā'e: sa'atlerinde | l-leyli: gece | sāciden: secde ederek | ve ḳāimen: ve ayakta durarak | yeHƶeru: korkan | l-āḣirate: ahiretten | ve yercū: ve uman | raHmete: rahmetini | rabbihi: Rabbinin | ḳul: de ki | hel: -midir? | yestevī: eşit- | elleƶīne: kimselerle | yeǎ'lemūne: bilen(lerle) | velleƶīne: ve kimseler | lā: | yeǎ'lemūne: bilmeyen(ler) | innemā: doğrusu ancak | yeteƶekkeru: öğüt alır | ūlū: sahipleri | l-elbābi: sağduyu |

10. |ḳul: de ki | yā: EY/HEY/AH | ǐbādi: kullarım | elleƶīne: | āmenū: inanan | tteḳū: korkun | rabbekum: Rabbinizden | lilleƶīne: kimselere vardır | eHsenū: güzel davranan(lara) | fī: | hāƶihi: bu | d-dunyā: dünyada | Hasenetun: güzellik | ve erDu: ve yeri | llahi: Allah'ın | vāsiǎtun: geniştir | innemā: ancak | yuveffā: ödenecektir | S-Sābirūne: sabredenlere | ecrahum: ödülleri | biğayri: olmaksızın | Hisābin: hesabı |

11. |ḳul: de ki | innī: muhakkak bana | umirtu: emredildi | en: | eǎ'bude: kulluk etmem | llahe: Allah'a | muḣliSen: halis kılarak | lehu: yalnız O'na | d-dīne: dini |