39. |ḳul: de ki | yā : EY/HEY/AH | ḳavmi: kavmim | ǎ'melū: yapın | ǎlā: göre | mekānetikum: durumunuza | innī: elbette ben de | ǎāmilun: yapıyorum | fesevfe: yakında | teǎ'lemūne: bileceksiniz |

40. |men: kime? | ye'tīhi: geliyor | ǎƶābun: azab | yuḣzīhi: onu rezil eden | ve yeHillu: ve (kimin) konuyor? | ǎleyhi: üzerine | ǎƶābun: azab | muḳīmun: sürekli |

41. |innā: elbette biz | enzelnā: indirdik | ǎleyke: sana | l-kitābe: Kitabı | linnāsi: insanlar için | bil-Haḳḳi: hak ile | femeni: artık kim | htedā: doğru yola gelirse | felinefsihi: kendi yararınadır | ve men: ve kim de | Delle: saparsa | feinnemā: şüphesiz | yeDillu: sapmış olur | ǎleyhā: kendi zararına | ve mā: ve değil(sin) | ente: sen | ǎleyhim: onların üzerinde | bivekīlin: vekil |

42. |Allahu: Allah | yeteveffā: vefat ettirir | l-enfuse: canları | Hīne: sırasında | mevtihā: ölümleri | velletī: ve kimseleri | lem: | temut: ölmeyen(leri) | fī: | menāmihā: uykularında | feyumsiku: sonra yanında tutar | lletī: kimseleri | ḳaDā: hükmettiği | ǎleyhā: üzerlerinde | l-mevte: ölümüne | ve yursilu: ve salıverir | l-uḣrā: ötekilerini | ilā: kadar | ecelin: bir süreye | musemmen: belirli | inne: şüphesiz | fī: vardır | ƶālike: bunda | lāyātin: ibretler | liḳavmin: bir toplum için | yetefekkerūne: düşünen |