21. |elem: | tera: görmedin mi? | enne: şüphesiz | llahe: Allah | enzele: indirdi | mine: -ten | s-semāi: gök- | māen: bir su | fe selekehu: sonra onu geçirdi | yenābīǎ: kaynaklara | fī: içindeki | l-erDi: yerin | ṧumme: sonra | yuḣricu: çıkarıyor | bihi: onunla | zer'ǎn: ekin | muḣtelifen: çeşitli | elvānuhu: renklerde | ṧumme: sonra | yehīcu: (ekin) kurur | fe terāhu: ve onu görürsün | muSferran: sararmış | ṧumme: sonra | yec'ǎluhu: onu yapar | HuTāmen: bir çöp | inne: şüphesiz | fī: vardır | ƶālike: bunda | leƶikrā: bir ibret | liūlī: sahipleri için | l-elbābi: sağduyu |

22. |efemen: kimse değil midir? | şeraHa: açtığı | llahu: Allah'ın | Sadrahu: göğsünü | lilislāmi: İslam'a | fehuve: o | ǎlā: üzerinde | nūrin: bir nur | min: -nden | rabbihi: Rabbi- | feveylun: yazıklar olsun | lilḳāsiyeti: katılaşmış olanlara | ḳulūbuhum: yürekleri | min: karşı | ƶikri: anmağa | llahi: Allah'ı | ulāike: onlar | fī: içindedirler | Delālin: bir sapıklık | mubīnin: apaçık |

23. |Allahu: Allah | nezzele: indirdi | eHsene: en güzelini | l-Hadīṧi: sözün | kitāben: bir Kitap halinde | muteşābihen: birbirine benzer | meṧāniye: ikişerli | teḳşeǐrru: ürperir | minhu: ondan | culūdu: derileri | elleƶīne: kimselerin | yeḣşevne: korkanların | rabbehum: Rablerinden | ṧumme: sonra | telīnu: yumuşar | culūduhum: derileri | ve ḳulūbuhum: ve kalbleri | ilā: | ƶikri: zikrine | llahi: Allah'ın | ƶālike: işte bu | hudā: rehberidir | llahi: Allah'ın | yehdī: doğru yola iletir | bihi: bununla | men: kimseyi | yeşā'u: dilediği | ve men: ama kimi | yuDlili: sapıklığında bırakırsa | llahu: Allah | femā: artık olmaz | lehu: ona | min: hiçbir | hādin: yol gösteren |

24. |efemen: kimse mi? | yetteḳī: korunmağa çalışan | bivechihi: yüzüyle | sū'e: en kötü | l-ǎƶābi: azabdan | yevme: günü | l-ḳiyāmeti: kıyamet | ve ḳīle: ve denilir | liZZālimīne: zalimlere | ƶūḳū: tadın | mā: şeyleri | kuntum: olduğunuz | teksibūne: kazanıyor |

25. |keƶƶebe: yalanladılar | elleƶīne: kimseler | min: | ḳablihim: onlardan öncekiler | feetāhumu: böylece onlara geldi | l-ǎƶābu: azab | min: | Hayṧu: bir yönden | lā: | yeş'ǔrūne: hiç farkına varmadıkları |

26. |feeƶāḳahumu: onlara taddırdı | llahu: Allah | l-ḣizye: rezillik | fī: | l-Hayāti: hayatında | d-dunyā: dünya | veleǎƶābu: azabı ise | l-āḣirati: ahiret | ekberu: daha büyüktür | lev: keşke | kānū: | yeǎ'lemūne: bilselerdi |

27. |veleḳad: ve andolsun | Derabnā: biz anlattık | linnāsi: insanlara | fī: | hāƶā: bu | l-ḳurāni: Kur'an'da | min: | kulli: her | meṧelin: temsili | leǎllehum: umulur ki | yeteƶekkerūne: öğüt alırlar |

28. |ḳur'ānen: Kur'an'dır (bu) | ǎrabiyyen: Arapça | ğayra: olmayan | ƶī: | ǐvecin: pürüzü | leǎllehum: umulur ki | yetteḳūne: sakınırlar |

29. |Derabe: örnek verdi | llahu: Allah | meṧelen: (şöyle bir) misalle | raculen: bir adam (köle) | fīhi: | şurakā'u: ortakları | muteşākisūne: birbiriyle çekişen | ve raculen: ve bir adam | selemen: bağlı olan | liraculin: yalnız bir kişiye | hel: midir? | yesteviyāni: eşit | meṧelen: ikisinin durumu | l-Hamdu: hamd | lillahi: yalnız Allah'a mahsustur | bel: fakat | ekṧeruhum: çokları | lā: | yeǎ'lemūne: bilmiyorlar |

30. |inneke: şüphesiz sen | meyyitun: öleceksin | ve innehum: ve onlar da | meyyitūne: ölecekler |

31. |ṧumme: sonra | innekum: şüphesiz siz | yevme: günü | l-ḳiyāmeti: kıyamet | ǐnde: divanında | rabbikum: Rabbinizin | teḣteSimūne: davalaşacaksınız |