16. |lehum: onların vardır | min: | fevḳihim: üstlerinden | Zulelun: gölgeler | mine: -ten | n-nāri: ateş- | ve min: ve | teHtihim: altlarından | Zulelun: (ateşten) gölgeler | ƶālike: işte | yuḣavvifu: korkutur | llahu: Allah | bihi: bu durumdan | ǐbādehu: kullarını | yā: EY/HEY/AH | ǐbādi: kullarım | fetteḳūni: benden korkun |

17. |velleƶīne: kimselere | ctenebū: kaçınan(lara) | T-Tāğūte: Tağut'a | en: | yeǎ'budūhā: kulluk etmekten | ve enābū: ve yönelenlere | ilā: | llahi: Allah'a | lehumu: onlar için vardır | l-buşrā: müjde | febeşşir: müjdele | ǐbādi: kullarımı |

18. |elleƶīne: onlar ki | yestemiǔne: dinlerler | l-ḳavle: sözü | feyettebiǔne: ve uyarlar | eHsenehu: onun en güzeline | ulāike: işte onlar | elleƶīne: kimselerdir | hedāhumu: doğru yola ilettikleri | llahu: Allah'ın | ve ulāike: ve işte | hum: onlar | ūlū: sahipleridir | l-elbābi: sağduyu |

19. |efemen: kimse mi? | Haḳḳa: hak olan | ǎleyhi: üzerine | kelimetu: kararı | l-ǎƶābi: azab | efeente: sen mi? | tunḳiƶu: kurtaracaksın | men: bulunanı | fī: | n-nāri: ateşte |

20. |lākini: fakat | elleƶīne: onlar ki | tteḳav: korkarlar | rabbehum: Rablerinden | lehum: onlara vardır | ğurafun: odalar | min: | fevḳihā: üstüste | ğurafun: odalar | mebniyyetun: yapılmış | tecrī: akmaktadır | min: | teHtihā: altından | l-enhāru: ırmaklar | veǎ'de: (bu) va'didir | llahi: Allah'ın | lā: | yuḣlifu: caymaz | llahu: Allah | l-mīǎāde: va'dinden |