35. Rabbim demişti, beni yarlıga ve bana öyle bir saltanat ver ki benden sonra hiçbir kimse nâil olamasın o saltanata, şüphe yok ki senin vergin, ihsânın, boldur.

36. Ve ona rüzgârı râm etmiştik de emriyle dilediği yere hafif hafif esip giderdi.

37. Ve Şeytanlardan bütün mîmarları ve dalgıçları da râm etmiştik ona.

38. Ve bir başka kısmı da bukağılarla bağlanmıştı.

39. Bu, bizim vergimizdir demiştik, istersen sayısız olarak sen de ihsân et; istersen elini yum, verme.

40. Ve şüphe yok ki onun, katımızda bir yakınlık derecesi ve dönüp geleceği güzel bir makamı vardı.

41. Ve an kulumuz Eyyûb'u da, hani Rabbine nidâ edip de demişti ki: Gerçekten de Şeytan beni yordu ve azâba uğrattı.