21. |وَهَلْ: -mi? | أَتَاكَ: sana geldi- | نَبَأُ: haberi | الْخَصْمِ: davacıların | إِذْ: hani | تَسَوَّرُوا: tırmanmışlardı | الْمِحْرَابَ: mabed(in duvarına) |

22. |إِذْ: hani | دَخَلُوا: girmişlerdi | عَلَىٰ: yanına | دَاوُودَ: Davud'un | فَفَزِعَ: ve korkmuştu | مِنْهُمْ: onlardan | قَالُوا: dediler | لَا: | تَخَفْ: korkma | خَصْمَانِ: biz iki davacıyız | بَغَىٰ: saldırdı | بَعْضُنَا: birimiz | عَلَىٰ: hakkına | بَعْضٍ: ötekinin | فَاحْكُمْ: şimdi sen hükmet | بَيْنَنَا: aramızda | بِالْحَقِّ: hak ile | وَلَا: ve | تُشْطِطْ: haksızlık etme | وَاهْدِنَا: bizi götür | إِلَىٰ: | سَوَاءِ: ortasına (adalete) | الصِّرَاطِ: yolun |

23. |إِنَّ: doğrusu | هَٰذَا: bu | أَخِي: kardeşimin | لَهُ: vardır | تِسْعٌ: (doksan) dokuz | وَتِسْعُونَ: doksan (dokuz) | نَعْجَةً: koyunu | وَلِيَ: benim ise vardır | نَعْجَةٌ: koyunum | وَاحِدَةٌ: bir tek | فَقَالَ: fakat (kardeşim) dedi | أَكْفِلْنِيهَا: onu da bana ver | وَعَزَّنِي: ve bana ağır bastı | فِي: | الْخِطَابِ: konuşmada |

24. |قَالَ: (Davud) dedi ki | لَقَدْ: andolsun | ظَلَمَكَ: sana zulmetmiştir | بِسُؤَالِ: istemekle | نَعْجَتِكَ: senin koyununu | إِلَىٰ: | نِعَاجِهِ: kendi koyunlarına | وَإِنَّ: ve zaten | كَثِيرًا: çoğu | مِنَ: | الْخُلَطَاءِ: karıştıran(ortak)ların | لَيَبْغِي: zulmederler | بَعْضُهُمْ: biri | عَلَىٰ: üzerine | بَعْضٍ: diğeri | إِلَّا: yalnız bunun dışındadır | الَّذِينَ: kimseler | امَنُوا: inanan(lar) | وَعَمِلُوا: ve yapanlar | الصَّالِحَاتِ: iyi işler | وَقَلِيلٌ: ve azdır | مَا: ne kadar | هُمْ: onlar | وَظَنَّ: ve sandı | دَاوُودُ: Davud | أَنَّمَا: | فَتَنَّاهُ: kendisini denediğimizi | فَاسْتَغْفَرَ: mağfiret diledi | رَبَّهُ: Rabbinden | وَخَرَّ: ve kapandı | رَاكِعًا: eğilerek (secdeye) | وَأَنَابَ: ve (bize) döndü |