102. (Oğlu) yanında koşma çağına gelince: «Yavrum, ben seni rüyamda boğazladığımı görüyorum. Artık bak ne düşünürsün?» dedi. (Çocuk da): «Babacığım sana ne emrediliyorsa yap! Beni inşaallah sabredenlerden bulacaksın!» dedi.

103. Ne zaman ki ikisi de bu şekilde (Allah'a) teslim oldular, (İbrahim) onu tuttu şakağına yıktı (şakağı üzerine yatırdı).

104. Ve ona şöyle seslendik: «Ey İbrahim!

105. Rüyaya gerçekten sadakat gösterdin, işte Biz güzel davrananları böyle mükafatlandırırız.»

106. Şüphesiz ki bu apaçık ve kesin bir imtihandı, dedik.

107. Ve ona büyük bir kurbanlık fidye verdik.

108. Sonradan gelenler içinde kendisine iyi bir nam bıraktık.

109. Selam İbrahim'e!