100. (Ve şöyle yalvardı:) "Ey Rabbim! Bana dürüst ve erdemli (olacak bir erkek çocuk) bağışla!"

101. Bunun üzerine ona (kendisi gibi) yumuşak huylu bir erkek çocuk müjdeledik.

102. Ve (bir gün, çocuk, babasının) tutum ve davranışlarını anlayıp paylaşacak olgunluğa eriştiğinde babası şöyle dedi: "Ey yavrucuğum! Rüyamda seni kurban ettiğimi gördüm, bir düşün, ne dersin?" (İsmail): "Ey babacığım" dedi, "sana emredilen neyse onu yap! İnşallah beni sıkıntıya göğüs gerenler arasında bulacaksın!"

103. Fakat ikisi Allah'ın emri (olarak gördükleri)ne kendilerini teslim edince ve (İbrahim) onu yüzüstü yatırınca,

104. kendisine seslendik: "Ey İbrahim,

105. sen şimdiden o rüya(nın amacı)nı yerine getirmiş oldun!" İşte iyilik yapanları Biz böyle ödüllendiririz:

106. çünkü bu, gerçekten apaçık bir sınama idi.

107. Ve fidye olarak o'na büyük bir kurban verdik,

108. böylece o'nun sonraki kuşaklar tarafından şöyle hatırlanmasını sağladık:

109. "İbrahim'e selam olsun!"