25. "Ben sizin Rabbinize inandım, (gelin) beni dinleyin."

26. Ona: "Cennete gir" denilince: "Keşke, dedi, kavmim bilseydi.

27. Rabbimin beni bağışladığını ve beni ağırlananlardan kıldığını!"

28. Ondan sonra biz, kavminin üzerine gökten bir ordu indirmedik, indirici de değildik, (buna gerek yoktu).

29. Sâdece korkunç bir gürültü oldu, hemen sönüverdiler.

30. Yazık şu kullara! Kendilerine gelen her elçi ile mutlaka alay ederlerdi.

31. Görmediler mi kendilerinden önce nice nesilleri yok ettik; onlar bir daha kendilerine dönüp gelmezler?

32. Ancak hepsi toplandığı zaman huzûrumuza getirileceklerdir.

33. Ölü toprak, onlar için bir âyettir, (ölüleri nasıl dirilteceğimize işârettir): Biz onu dirilttik, ondan dâne çıkardık da ondan yiyorlar.