8. |efemen: kimse (de) mi? | zuyyine: süslendirilen | lehu: kendisine | sū'u: kötü | ǎmelihi: işi | ferāhu: ve onu gören | Hasenen: güzel | feinne: şüphesiz | llahe: Allah | yuDillu: sapıklık içinde bırakır | men: kimseyi | yeşā'u: dilediği | ve yehdī: ve yola iletir | men: kimseyi | yeşā'u: dilediği | felā: asla | teƶheb: gitmesin | nefsuke: canın | ǎleyhim: onlar için | Haserātin: hasretlere | inne: şüphesiz | llahe: Allah | ǎlīmun: biliyor | bimā: şeyleri | yeSneǔne: onların yaptıkları |

9. |vallahu: Allah'tır ki | lleƶī: | ersele: gönderir | r-riyāHa: rüzgarları | fetuṧīru: ve kaldırır | seHāben: bir bulut | fe suḳnāhu: böylece onu süreriz | ilā: | beledin: bir ülkeye | meyyitin: ölü | fe eHyeynā: ve diriltiriz | bihi: onunla | l-erDe: yeri | beǎ'de: sonra | mevtihā: öldükten | keƶālike: işte böyledir | n-nuşūru: diriltme |