7. |elleƶīne: kimseler | keferū: inkar eden(ler) | lehum: onlar için vardır | ǎƶābun: bir azab | şedīdun: çetin | velleƶīne: kimseler ise | āmenū: inanan(lar) | ve ǎmilū: ve yapanlar | S-SāliHāti: iyi işler | lehum: onlara vardır | meğfiratun: mağfiret | ve ecrun: ve bir mükafat | kebīrun: büyük |

8. |efemen: kimse (de) mi? | zuyyine: süslendirilen | lehu: kendisine | sū'u: kötü | ǎmelihi: işi | ferāhu: ve onu gören | Hasenen: güzel | feinne: şüphesiz | llahe: Allah | yuDillu: sapıklık içinde bırakır | men: kimseyi | yeşā'u: dilediği | ve yehdī: ve yola iletir | men: kimseyi | yeşā'u: dilediği | felā: asla | teƶheb: gitmesin | nefsuke: canın | ǎleyhim: onlar için | Haserātin: hasretlere | inne: şüphesiz | llahe: Allah | ǎlīmun: biliyor | bimā: şeyleri | yeSneǔne: onların yaptıkları |