59. |yā : EY/HEY/AH | eyyuhā: SİZ! | n-nebiyyu: Peygamber | ḳul: söyle | liezvācike: eşlerine | ve benātike: ve kızlarına | ve nisā'i: ve kadınlarına | l-mu'minīne: inananların | yudnīne: salsınlar | ǎleyhinne: üstlerine | min: | celābībihinne: örtülerini | ƶālike: budur | ednā: en elverişli olan | en: | yuǎ'rafne: onların tanınması için | fe lā: | yu'ƶeyne: incitilmemesi için | ve kāne: ve | llahu: Allah | ğafūran: çok bağışlayandır | raHīmen: çok esirgeyendir |

60. |lein: andolsun eğer | lem: | yentehi: vazgeçmezlerse | l-munāfiḳūne: iki yüzlüler | velleƶīne: ve | fī: bulunanlar | ḳulūbihim: kalblerinde | meraDun: bir hastalık | velmurcifūne: kötü haberler yayanlar | fī: | l-medīneti: şehirde | lenuğriyenneke: seni üstüne süreriz | bihim: onların | ṧumme: sonra | lā: | yucāvirūneke: senin yanında kalamazlar | fīhā: orada | illā: dışında | ḳalīlen: az bir zaman |

61. |mel'ǔnīne: la'netlenirler | eynemā: nerede | ṧuḳifū: bulunsalar | uḣiƶū: yakalanırlar | ve ḳuttilū: ve öldürülürler | teḳtīlen: şiddetle |

62. |sunnete: sünneti (yasası) budur | llahi: Allah'ın | fī: arasındaki | elleƶīne: | ḣalev: geçen(millet)ler | min: | ḳablu: önceden | velen: ve | tecide: (imkan) bulamazsın | lisunneti: sünnetini (yasasını) | llahi: Allah'ın | tebdīlen: değiştirmeğe |

63. |yeseluke: sana soruyorlar | n-nāsu: insanlar | ǎni: | s-sāǎti: sa'atten | ḳul: de ki | innemā: şüphesiz | ǐlmuhā: onun bilgisi | ǐnde: yanındadır | llahi: Allah'ın | ve mā: ve ne? | yudrīke: bilirsin | leǎlle: belki | s-sāǎte: sa'at | tekūnu: olur | ḳarīben: yakın |

64. |inne: şüphesiz | llahe: Allah | leǎne: la'net etmiştir | l-kāfirīne: kafirlere | ve eǎdde: ve hazırlamıştır | lehum: onlar için | seǐyran: çılgın bir ateş |

65. |ḣālidīne: kalacaklardır | fīhā: orada | ebeden: ebediyyen | lā: | yecidūne: bulamayacaklardır | veliyyen: bir dost | ve lā: ve ne de | neSīran: yardımcı |

66. |yevme: gün | tuḳallebu: çevrildiği | vucūhuhum: yüzleri | fī: içinde | n-nāri: ateşin | yeḳūlūne: derler ki | yā: EY/HEY/AH | leytenā: keşke biz | eTaǎ'nā: ita'at etseydik | llahe: Allah'a | ve eTaǎ'nā: ve ita'at etseydik | r-rasūlā: elçiye |

67. |ve ḳālū: ve dediler ki | rabbenā: rabbimiz | innā: şüphesiz biz | eTaǎ'nā: uyduk | sādetenā: beylerimize | ve kuberā'enā: ve büyüklerimize | fe eDellūnā: bizi saptırdılar | s-sebīlā: yoldan |

68. |rabbenā: rabbimiz | ātihim: onlara ver | Diǎ'feyni: iki kat | mine: -dan | l-ǎƶābi: azab- | vel'ǎnhum: ve onlara la'net eyle | leǎ'nen: bir la'netle | kebīran: büyük |

69. |yā : EY/HEY/AH | eyyuhā: SİZ! | elleƶīne: kimseler | āmenū: inanan(lar) | lā: | tekūnū: olmayın | kālleƶīne: kimseler gibi | āƶev: eziyet eden | mūsā: Musa'ya | feberraehu: onu beraat ettirdi | llahu: Allah | mimmā: | ḳālū: onların dediklerinden | ve kāne: ve idi | ǐnde: yanında | llahi: Allah | vecīhen: itibarlı |

70. |yā : EY/HEY/AH | eyyuhā: SİZ! | elleƶīne: kimseler | āmenū: inanan(lar) | tteḳū: korkun | llahe: Allah'tan | ve ḳūlū: ve söyleyin | ḳavlen: söz | sedīden: doğru |

71. |yuSliH: düzeltsin | lekum: sizin | eǎ'mālekum: işlerinizi | ve yeğfir: ve bağışlasın | lekum: sizin | ƶunūbekum: günahlarınızı | ve men: ve kim | yuTiǐ: ita'at ederse | llahe: Allah'a | ve rasūlehu: ve Resulüne | feḳad: elbette | fāze: ermiş olur | fevzen: bir başarıya | ǎZīmen: büyük |