37. |ve iƶ: ve hani | teḳūlu: diyordun | lilleƶī: kimseye | en'ǎme: ni'met verdiği | llahu: Allah'ın | ǎleyhi: ona | ve en'ǎmte: ve senin ni'met verdiğin | ǎleyhi: kendisine | emsik: tut | ǎleyke: yanında | zevceke: eşini | vetteḳi: ve kork | llahe: Allah'tan | vetuḣfī: fakat gizliyordun | fī: | nefsike: içinde | mā: şeyi | llahu: Allah'ın | mubdīhi: açığa vuracağı | ve teḣşā: ve çekiniyordun | n-nāse: insanlardan | vallahu: Allah'tır | eHaḳḳu: layık olan | en: | teḣşāhu: çekinmene | felemmā: ne zaman ki | ḳaDā: kesince | zeydun: Zeyd | minhā: o kadından | veTaran: ilişiğini | zevvecnākehā: biz onu sana nikahladık | likey: için | lā: | yekūne: olmaması | ǎlā: üzerine | l-mu'minīne: mü'minler | Haracun: bir güçlük | fī: hususunda | ezvāci: evlenmek | ed'ǐyāihim: evlatlıkları | iƶā: zaman | ḳaDev: kestikleri | minhunne: kadınlarıyle | veTaran: ilişkilerini | ve kāne: ve | emru: buyruğu | llahi: Allah'ın | mef'ǔlen: yerine getirilmiştir |

38. |mā: yoktur | kāne: | ǎlā: üzerine | n-nebiyyi: Peygamber | min: herhangi | Haracin: bir güçlük | fīmā: bir şeyde | feraDe: takdir ettiği | llahu: Allah'ın | lehu: kendisine | sunnete: yasasıdır | llahi: Allah'ın | fī: arasında | elleƶīne: | ḣalev: geçenler | min: | ḳablu: sizden önce | ve kāne: ve | emru: emri | llahi: Allah'ın | ḳaderan: bir kaderdir | meḳdūran: takdir edilmiş |

39. |elleƶīne: onlar ki | yubelliğūne: duyururlar | risālāti: elçiliğini | llahi: Allah'ın | ve yeḣşevnehu: ve O'ndan korkarlar | ve lā: ve | yeḣşevne: korkmazlar | eHaden: kimseden | illā: başka | llahe: Allah'dan | ve kefā: ve yeter | billahi: Allah | Hasīben: hesap görücü olarak |