36. |ve mā: artık yoktur | kāne: | limu'minin: inanmış bir erkek için | ve lā: ve | mu'minetin: inanmış kadın (için) | iƶā: zaman | ḳaDā: hüküm verdiği | llahu: Allah | ve rasūluhu: ve Resulü | emran: bir işte | en: | yekūne: olması | lehumu: onlar için | l-ḣiyeratu: seçme hakkı | min: | emrihim: o işi | ve men: ve kim | yeǎ'Si: karşı gelirse | llahe: Allah'a | ve rasūlehu: ve Resulüne | feḳad: elbette | Delle: sapıklığa düşer | Delālen: bir sapkınlıkla | mubīnen: apaçık |

37. |ve iƶ: ve hani | teḳūlu: diyordun | lilleƶī: kimseye | en'ǎme: ni'met verdiği | llahu: Allah'ın | ǎleyhi: ona | ve en'ǎmte: ve senin ni'met verdiğin | ǎleyhi: kendisine | emsik: tut | ǎleyke: yanında | zevceke: eşini | vetteḳi: ve kork | llahe: Allah'tan | vetuḣfī: fakat gizliyordun | fī: | nefsike: içinde | mā: şeyi | llahu: Allah'ın | mubdīhi: açığa vuracağı | ve teḣşā: ve çekiniyordun | n-nāse: insanlardan | vallahu: Allah'tır | eHaḳḳu: layık olan | en: | teḣşāhu: çekinmene | felemmā: ne zaman ki | ḳaDā: kesince | zeydun: Zeyd | minhā: o kadından | veTaran: ilişiğini | zevvecnākehā: biz onu sana nikahladık | likey: için | lā: | yekūne: olmaması | ǎlā: üzerine | l-mu'minīne: mü'minler | Haracun: bir güçlük | fī: hususunda | ezvāci: evlenmek | ed'ǐyāihim: evlatlıkları | iƶā: zaman | ḳaDev: kestikleri | minhunne: kadınlarıyle | veTaran: ilişkilerini | ve kāne: ve | emru: buyruğu | llahi: Allah'ın | mef'ǔlen: yerine getirilmiştir |

38. |mā: yoktur | kāne: | ǎlā: üzerine | n-nebiyyi: Peygamber | min: herhangi | Haracin: bir güçlük | fīmā: bir şeyde | feraDe: takdir ettiği | llahu: Allah'ın | lehu: kendisine | sunnete: yasasıdır | llahi: Allah'ın | fī: arasında | elleƶīne: | ḣalev: geçenler | min: | ḳablu: sizden önce | ve kāne: ve | emru: emri | llahi: Allah'ın | ḳaderan: bir kaderdir | meḳdūran: takdir edilmiş |

39. |elleƶīne: onlar ki | yubelliğūne: duyururlar | risālāti: elçiliğini | llahi: Allah'ın | ve yeḣşevnehu: ve O'ndan korkarlar | ve lā: ve | yeḣşevne: korkmazlar | eHaden: kimseden | illā: başka | llahe: Allah'dan | ve kefā: ve yeter | billahi: Allah | Hasīben: hesap görücü olarak |

40. |mā: değildir | kāne: | muHammedun: Muhammed | ebā: babası | eHadin: birinin | min: -den | ricālikum: sizin erkekleriniz- | velākin: fakat | rasūle: Elçisidir | llahi: Allah'ın | ve ḣāteme: ve sonuncusudur | n-nebiyyīne: peygamberlerin | ve kāne: ve | llahu: Allah | bikulli: her | şey'in: şeyi | ǎlīmen: bilendir |

41. |yā : EY/HEY/AH | eyyuhā: SİZ! | elleƶīne: kimseler | āmenū: inanan(lar) | ƶkurū: anın | llahe: Allah'ı | ƶikran: anışla | keṧīran: çok |

42. |ve sebbiHūhu: ve O'nu tesbih edin | bukraten: sabah | ve eSīlen: akşam |

43. |huve: O | lleƶī: (Allah) ki | yuSallī: desteklemektedir | ǎleykum: üzerinize | ve melāiketuhu: ve melekleri | liyuḣricekum: çıkasınız diye | mine: -dan | Z-Zulumāti: karanlıklar- | ilā: | n-nūri: aydınlığa | ve kāne: ve | bil-mu'minīne: inananlara karşı | raHīmen: çok esirgeyendir |

44. |teHiyyetuhum: karşılanırlar | yevme: gün | yelḳavnehu: kendisine kavuştukları | selāmun: selam ile | ve eǎdde: ve hazırlanmıştır | lehum: onlara | ecran: bir mükafat | kerīmen: güzel |

45. |yā : EY/HEY/AH | eyyuhā: SİZ! | n-nebiyyu: peygamber | innā: elbette biz | erselnāke: seni gönderdik | şāhiden: şahid | ve mubeşşiran: ve müjdeci | ve neƶīran: ve uyarıcı |